شناسایی مقاومت به موپیروسین در سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران 4 بیمارستان دانشگاهی تهران با روش PCR

  مقدمه و هدف: موپیروسین که یک آنتی‌بیوتیک ممانعت‌کننده از عمل آنزیم ایزولوسیل- tRNA سنتتاز باکتریایی است، برای درمان عفونت‌های پوستی استافیلوکوکی و نیز حذف ناقلی بینی با استافیلوکوکوس اورئوس مصرف می‌شود. سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به موپیروسین در بسیاری از نقاط جهان دیده شده‌اند، ولی گزارشی از ایران در این مورد وجود ندارد. در این بررسی با استفاده از روش‌های فنوتیپی (دیسک دیفیوژن و E-test ) به همراه واکنش زنجیره پلی‌مرازی ( PCR ) وجود سویه‌های مقاوم به موپیروسین در سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران در شهر تهران مورد بررسی قرار گرفت.   روش کار: برای تأیید هویت سویه‌های جدا شده در آزمایشگاه‌های 4 بیمارستان دانشگاهی در شهر تهران به‌عنوان استافیلوکوکوس اورئوس از روش‌های متداول (رنگ‌آمیزی گرم و آزمایش‌های کاتالاز، کوآگولاز روی لام و داخل لوله، DNase و تخمیر مانیتول) به همراه روش PCR برای ژن femB که اختصاصی استافیلوکوکوس اورئوس است استفاده گردید. حضور ژن mupA که سبب مقاومت به موپیروسین می‌شود با استفاده از روش PCR تعیین شد. همچنین از دیسک دیفیوژن و E-test برای نشان دادن مقاومت به موپیروسین استفاده گردید. برای تعیین حساسیت آنتی‌بیوتیکی سویه‌ها از روش دیسک دیفیوژن با دستورالعمل CLSI استفاده شد. همچنین برای تعیین حضور ژن mecA که سبب مقاومت به متی‌سیلین و سایر آنتی‌بیوتیک‌های مقاوم پنی‌سیلیناز می‌شود از روش PCR استفاده شد.   نتایج: با آزمایش‌های فنوتیپی و PCR ژن femB ، هویت 94 سویه به‌عنوان استافیلوکوکوس اورئوس تأیید گردید. با روش‌های دیسک دیفیوژن و E-test 6 سویه ‌‌استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به موپیروسین بودند که 5 سویه دارای مقاومت پایین و یک سویه دارای مقاومت بالا به موپیروسین بود. از این 6 سویه، در 5 سویه، ژن mupA با روش PCR شناسایی گردید (دارای باند DNA با وزن مولکولی bp456 )، در حالی که در یکی از سویه‌ها این باند دیده نشد. با روش‌های دیسک دیفیوژن و PCR ژن mecA مشخص شد که همه سویه‌های مقاوم به موپیروسین به متی‌سیلین نیز مقاوم هستند. روش دیسک دیفیوژن نشان داد همه سویه‌های مقاوم به موپیروسین به پنی‌سیلین G ، آمپی‌سیلین، اگزاسیلین، سیپروفلوکساسین، تتراسایکلین، تری متوپریم- سولفامتوکسازول، سفوکسیتین، کلیندامایسین و اریترومایسین نیز مقاوم بودند و مقاومت به سایر آنتی‌بیوتیک‌های مورد آزمایش نیز در برخی سویه‌ها دیده می‌شد؛ ولی همه این سویه‌ها به ونکومایسین حساسیت نشان دادند.   نتیجه‌گیری: این مطالعه اولین گزارش درباره مقاومت به موپیروسین در سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران در تهران است و لزوم انجام مطالعه‌های بیش‌تر برای تعیین انسیدانس این مقاومت را نشان می‌دهد. همچنین ترکیب روش‌های فنوتیپی و PCR برای تشخیص دقیق مقاومت به موپیروسین توصیه می‌شود.