بررسی مقایسه‌ای اثر درمانی داکسی‌سایکلین و آزیترومایسین در سرویسیت کلامیدیایی

  مقدمه: این پژوهش با توجه به شیوع بالای سرویسیت کلامیدیایی در ایران و عوارض نامطلوب آن بر سلامتی زنان و خانواده آن‌ها و همچنین افزایش عوارض، بخصوص عوارض گوارشی، و مقرون به صرفه نبودن روش درمانی متداول (داکسی‌سایکلین به میزان 100 میلی‌گرم دو بار در روز به مدت 7 روز) شکل گرفت.   هدف: از این مطالعه، بررسی مقایسه‌ای اثر درمانی داکسی‌سایکلین و آزیترومایسین در سرویسیت کلامیدیایی در شهرستان نیشابور است.   مواد و روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی یک سو کور تصادفی است. کلیه زنان بین 18 تا 35 ساله مراجعه‌کننده به درمانگاه زنان بیمارستان حکیم نیشابور که علائم بالینی سرویسیت کلامیدیایی داشتند و در معاینه تشخیص داده و با کیت آزمایشگاهی تأیید می‌شدند به طور تصادفی به دو گروه 116 نفره تحت مطالعه تقسیم شدند: گروه اول تحت درمان با داکسی‌سایکلین خوراکی (100میلی گرم دو بار در روز به مدت 7 روز) و گروه دوم تحت درمان با آزیترومایسین خوراکی (یک گرم تک دوز) قرار گرفتند. در ضمن، هر دو گروه در طول درمان ‌بایست از نزدیکی جلوگیری به عمل آورده و یا از روش سد‌کننده کاندوم استفاده می‌کردند و بیماران در فواصل زمانی 7، 14، 21 روز پس از شروع درمان مورد پیگیری قرار می‌گرفتند.   نتایج: میزان بهبودی در موارد درمان با تک دوز آزیترومایسین در مقایسه با درمان 7 روزه داکسی‌سایکلین یکسان است. عوارض گوارشی در دو گروه درمانی متفاوت است، به ‌طوری که در گروه آزیترومایسین هیچ‌گونه مورد شدیدی از عوارض گوارشی دیده نشد؛ در صورتی که در گروه داکسی‌سایکلین 7/1 درصد دارای عارضه گوارشی شدید بودند. پذیرش بیمار در موارد درمان آزیترومایسین به دلیل سهولت مصرف و هزینه - اثر بخشی بالاتر، بیش‌تر از داکسی سایکلین است. در گروه داکسی‌سایکلین علاوه بر این‌که علائم طی هفته‌های متوالی ادامه پیدا کرد، درصدی از بیماران نیز به بهبودی صددرصد نرسیدند.   بحث و نتیجه‌گیری: میزان بهبودی در موارد درمان با تک دوز آزیترومایسین در مقایسه با درمان 7 روز داکسی‌سایکلین یکسان است؛ اما عوارض گوارشی آزیترومایسین کم‌تر، و پذیرش بیماران بیش‌تر است و علائم بیماری در همان هفته اول پیگیری بهبود یافته‌است. بنابراین، مصرف آزیترومایسین در درمان سرویسیت کلامیدیایی ارجحیت دارد.