تعیین الگوی مقاومت ایزوله‌های بالینی اشریشیاکلی مولد بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف نوع AmpC براساس خصوصیات فنوتیپی و ژنوتیپی

نویسندگان

چکیده

  مقدمه و هدف: استفاده گسترده از آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام موجب توسعه مقاومت به این گروه از آنتی‌بیوتیک‌ها در باکتری‌های بیماریزا از طریق تولید آنزیم بتالاکتاماز می‌شود. این مطالعه به جهت تعیین تولید آنزیم بتالاکتاماز از نوع AmpC در باکتری اشریشیاکلی جداشده از سه بیمارستان منتخب شهر تهران انجام شده است.   مواد و روش‌ها: تعداد 154 ایزوله بالینی اشریشیاکلی غیرتکراری از سه بیمارستان منتخب شهر تهران جمع‌آوری و از نظر تولید آنزیم بتالاکتاماز وسیع‌الطیف ( ESBLs ) با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های سفتازیدیم، سفتریاکسون و سفپیم و همچنین مهارکننده بتالاکتاماز بنام اسیدکلاولانیک به روش دیسک دیفیوژن و میزان MIC این آنتی‌بیوتیک‌ها به روش رقت در آگار مورد بررسی قرار گرفت. همچنین حساسیت این ایزوله‌ها به آنتی‌بیوتیک سفوکسیتین مورد بررسی قرار گرفت. در پایان ایزوله‌های کاندید داشتن این آنزیم به روش Multiplex PCR تحت آزمایش قرار گرفتند.   نتایج: پس از انجام آزمایش‌ها، ایزوله‌ها از نظر فنوتیپ مقاومت به سفالوسپورین‌های نسل سوم به سه گروه P + با 15/57 درصد (88= n) ، P+C + با 9/53 درصد (83= n )، و P+C - با 25/3 درصد (5 = n ) تقسیم شدند از 88 ایزولۀ بالینی ( P+C - و P+C +) که توسط روش Multiplex PCR مورد آزمایش قرار گرفتند، 7/5 درصد ایزوله‌ها (5= n ) واجد ژن‌های بتالاکتاماز نوع AmpC بودند.   نتیجه‌گیری: این اولین گزارش از وجود بتالاکتامازهای نوع AmpC از دسته EBC-M ، DHA-M و CIT-M در ایران بوده و به دلیل اهمیت ارگانیسم‌های تولیدکننده این آنزیم‌ها در ایجاد عفونت‌های بیمارستانی و برای جلوگیری از گسترش آن‌ها توصیه می‌شود تحقیقات وسیع‌تری از نظر بررسی شیوع واقعی این آنزیم در ایران انجام شود.

کلیدواژه‌ها

دانشور پزشکی
دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 81
81
خرداد و تیر 1388
صفحه 61-70

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار