مقدمه: عوامل شیمیایی جنگی به خصوص گازخردل و عوارض ریوی آن بر روی جانبازان شیمیایی که نگرانی‌های بسیاری را برای خانواده به‌ویژه همسر به‌وجود آورده؛ در سیر طبیعی سلامتی و کیفیت زندگی جانباز و همسر مراقبت‌دهنده‌اش اختلال ایجاد می‌کند و لذا انجام پژوهش‌هایی جهت اخذ اطلاعاتی در راستای حفظ و برقراری سلامت و ارتقاء کیفیت زندگی این قشر آسیب‌پذیر ضروری به نظر می‌رسد.   هدف: این پژوهش به منظور بررسی کیفیت زندگی و ارتباط آن با برخی ویژگی‌های فردی در همسران جانبازان شیمیایی مبتلا به عوارض ریوی گاز خردل شهر تهران در سال 1385 صورت گرفته است.   مواد و روش‌ها: این پژوهش مطالعه‌ای توصیفی – تحلیلی است که در آن تعداد 100 همسر جانباز شیمیایی در محدوده سنی 60-20 سال با میانگین سنی 81/36 سال به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف و تصادفی انتخاب شده‌اند. ابزارهای مورد استفاده برای جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه ویژگی‌های فردی و مقیاس استاندارد کیفیت زندگی مراقبت‌دهندگان (ایجاد شده توسط فرل و گرانت)، به منظور بررسی ابعاد مختلف کیفیت زندگی (جسمانی،‌ روانی، اجتماعی- اقتصادی-خانوادگی) بوده است که با روش مصاحبه و تکمیل خود ایفای پرسشنامه در محل کار، منزل شخصی واحدهای مورد پژوهش و مراکز بنیاد شهید و ایثارگران تهران بزرگ انجام شد.   نتایج: نتایج به‌دست آمده از آمار توصیفی نشان داد که کم‌تر از ثلث (19 درصد) واحدهای مورد پژوهش در بعد جسمانی، صفر درصد در بعد روانی و 49 درصد در بعد اجتماعی از امتیازات خوب بهره‌مند بودند. همچنین آزمون‌های آماری فیشروکای دو نشان داد که بین سطح تحصیلات و نمره کل کیفیت زندگی (02/0 < p ) و درصد جانبازی و نمره کل کیفیت زندگی (04/0 < p ) ارتباطی معکوس ولکن بین وضعیت اشتغال و تأثیر مثبت کیفیت زندگی همسران جانبازان شیمیایی ارتباط مستقیمی وجود داشت: (01/0 p