فراوانی آسیب‌های کروموزومی ناشی از داروی بلئومایسین سولفات در سلول‌های هیبریدومای F3B6 و HF2x653 در مقایسه با سلول‌های غیرهیبرید والدی

  مقدمه و هدف: هیبریدهای سلول‌های سوماتیک از تلفیق دو یا چند سلول سوماتیک به‌دست می‌آیند که پس از تشکیل، کروموزوم‌های سلول‌ها در یک غشا قرار می‌گیرند. به این ترتیب محیط هسته‌ای هر کدام از سلول‌های ادغام یافته تغییر کرده، ژن‌ها و کروموزوم‌های دو سلول در معرض واکنش با یکدیگر قرار می‌گیرند. قرار گرفتن کروموزوم‌ها در شرایط سیتوپلاسمی و هسته‌ای جدید و نوآرایی‌های وسیع کروموزومی که در این سلول‌ها پس تشکیل رخ می‌دهد، می‌تواند بر حساسیت آن‌ها به داروهای مختلف اثر بگذارد. در این مطالعه اثر داروی بلئومایسین سولفات ( BLM ) بر دو سلول هیبرید F3B6 و HF2x653 در مقایسه با سلول‌های غیر هیبرید والدی شان، WIL2 و NS1 ، با تمرکز بر آسیب‌های کروموزومی در مرحله G1 چرخه سلولی مورد بررسی قرار گرفت.   مواد وروش‌ها: چهار رده سلولی, NS1 HF2x653 ، WIL2 و F3B6 از انجماد خارج شده و به طور جداگانه در فلاسک حاوی محیط کشت RPMI همراه با 15-10 درصد FBS کشت شدند. سپس در مرحله رشد لگاریتمی در فاز G1 چرخه سلولی با دزهای µg/ml50 و µg/ml 100 BLM تیمار شدند. پس از محصول برداری، تثبیت، تهیه گستره‌های متافازی و رنگ‌آمیزی با گیمسا، سلول‌های آسیب دیده و انواع آسیب‌های کروموزومی در آن‌ها بررسی شد.   نتایج: نتایج نشان داد که فراوانی این آسیب‌ها در سلول‌های هیبرید و غیر هیبرید والدی آن‌ها مشابه است. سلول‌های واجد کروموزوم بیش‌تر یعنی دو سلول NS1 و F3B6 آسیب‌های کروموزومی بیش‌تری نسبت به دو رده سلول واجد کروموزوم کم‌تر نشان دادند. بررسی فراوانی آسیب‌ها به ازاء کروموزوم نیز مؤید این نتیجه است، فراوانی آسیب‌ها به ازاء کروموزوم در دو سلول NS1 و F3B6 مشابه و بیش‌تر از دو سلول HF2x653 و WIL2 بود. گرچه گاهی سلول‌های هیبرید نسبت به سلول‌های والدی خود حساسیت متفاوتی نشان دادند اما پاسخی وابسته به دز در این مرحله مشاهده نشد.   نتیجه‌گیری: سلول‌های هیبرید مطالعه شده در تحقیق از نظر حساسیت به داروی بلئومایسین در مرحله G1 چرخه سلولی، به یکی از رده‌های سلولی والدی خود شبیه بوده و نسبت به والد دیگر حساسیت کم‌تر یا بیش‌تری نشان می‌دهند.