مقدمه و هدف: دیازینون یکی از گسترده ترین ارگانوفسفرههایی است که در کشاورزی به کار میرود. اثرات سمیاین ترکیب از طریق مهار آنزیم استیل کولین استراز اعمال میشود که برای عملکرد صحیح سیستم عصبی لازم است. مطالعات نشان میدهد، ارگانوفسفرههای مختلف قادر به تولید رادیکالهای آزاد و اختلال در سیستم آنتیاکسیدان بدن هستند. هدف از این مطالعه ارزیابی تأثیر دیازینون روی سیستم آنتیاکسیدان و پراکسیداسیون لیپیدهای کلیه موش صحرایی است. مواد و روشها: موشهای صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند که شامل گروه کنترل و سه گروه آزمایش بودند که دوزهای مختلف دیازینون (سی، پنجاه و صد میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت داخل صفاتی دریافت کردند. 24 ساعت پس از تزریق حیوانات بیهوش و بافت کلیه جدا شد. فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتاتیون S – ترانسفراز و لاکتات دهیدروژناز و همچنین غلظت گلوتاتیون و مالون دیآلدئید با روشهای بیوشیمیایی تعیین شد. نتایج: فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در دوزهای بالاتر از mg/kg 30 دیازینون و میزان مالون دی آلدئید در دوز mg/kg100 در مقایسه با کنترل افزایش یافته، در حالی که سطح گلوتاتیون در این غلظتها کاهش مییابد. فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون S – ترانسفراز و لاکتات دهیدروژناز تغییر معناداری در مقایسه با گروه کنترل نشان نمیدهند. نتیجهگیری: دیازینون باعث القاء تولید رادیکالهای آزاد و استرس اکسیداتیو میشود. افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت همراه با تخلیه سطح GSH نشاندهنده آسیب اکسیداتیو بافت کلیه است.
)