مقدمه و هدف: پلیفارماسی یکی از چالشهای مهم نظام سلامت در جمعیت سالمند است. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی پلیفارماسی و شناسایی عوامل مرتبط با آن در سالمندان مراجعهکننده به بخش اورژانس انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، ۳۸۴ بیمار سالمند ۶۰ سال و بالاتر مراجعهکننده به بخش اورژانس بیمارستان شهید مصطفی خمینی تهران در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. دادهها با استفاده از مصاحبه با چک لیست محققساخته جمعآوری گردید. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS و با استفاده از آزمونهای کای-دو و رگرسیون لجستیک انجام گرفت. یافتهها: از میان ۳۸۴ بیمار مورد مطالعه، ۱۸۸ نفر (۴۸.۹۵ درصد) پلیفارماسی داشتند. میانگین سنی شرکت کنندگان ۷۱.۲ سال و ۵۲.۰۸ درصد شرکت کنندگان مرد بودند. تعداد بیماری زمینه ای با پلی فارماسی رابطه معنادار داشت. 0.001> P-valueو odds ratio برابر با 44/4 قویترین عامل پیشبینی کننده پلی فارماسی به حساب آمد . بین پلی فارماسی با افزایش سن نیز رابطه معنادار مشاهده شد 0.001> P-value و در بیماران ۸۰ سال و بالاتر شانس پلی فارماسی 05.2 بیشتر از سن ۶۰ تا ۶۹ سال مشاهده شد = OR)05.2(. بین جنسیت مونث و پلی فارماسی نیز 0.05> P-value رابطه معنادار مشاهده OR = 1.15)). نتیجهگیری: با توجه به شیوع بالای پلیفارماسی در سالمندان مراجعهکننده به اورژانس و ارتباط معنادار آن با افزایش سن، جنسیت مؤنث و بهویژه بیماریهای زمینه ای، اجرای برنامههای بازبینی دارویی و تدوین راهنماهای ملی بومیشده برای تجویز منطقی داروها ضروری است.
)