1
گروه جراحی، دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2
گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3
دکتری پزشکی عمومی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
چکیده
مقدمه و هدف: راهنمایی و مشاوره دانشجویان در طول دوره تحصیل، یکی از مهمترین وظایف اعضای هیئت علمی دانشگاههاست. دانشجویان پزشکی به دلیل مواجهه با استرسهای متعدد که میتوانند بر دانشاندوزی، یادگیری و سلامتی آنان تأثیربگذارند، به نظامهای حمایتی و راهنمایی نیازمندند که در قالب نظام استاد راهنما میگنجند. هدف از این مطالعه، بررسی دیدگاه و رضایتمندی دانشجویان پزشکی دانشگاه شاهد از عملکرد استادان راهنمای بالینی است.
مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی توصیفی، 200 دانشجوی پزشکی دانشگاه شاهد پس از ورود به مقطع بالینی، از طریق پرسشنامه پژوهشگرساخته پایا و روا مورد بررسی قرارگرفتند. تحلیل آماری دادهها با استفاده از نرمافزار 16SPSS و تجزیهوتحلیل نتایج با استفاده از آزمونهای آمار تحلیلی انجامگرفت. 05/0› p، معنادار تلقیشد.
نتایج: در این مطالعه، 58 درصد از دانشجویان، بهترین روش انتخاب استاد راهنما را انتخاب توسط خودشان بیانکردند؛ 56.6 درصد دانشجویان تمایلداشتند که تحت هدایت و راهنمایی استاد راهنمای همجنس خود باشند؛ 48 درصد دانشجویان مهیابودن هر دو روش حضوری و غیرحضوری را برای برقراری ارتباط با استاد راهنما مطرحکردهبودند. رضایت بیشتر دانشجویان از «عملکرد استادان راهنما نسبتبه ارزیابی وضعیت تحصیلی گذشته و حال دانشجو، آشناکردن دانشجویان با مقررات آموزشی و دانشگاه، وجود جدول زمانی و مکانی مشاوره با دانشجویان، دردسترسبودن استاد راهنما و بررسی زمینههای احتمالی افت تحصیلی» در حد زیاد بوده اما بهطور کلی، رضایت از عملکرد استاد راهنمای بالینی در حد متوسط بودهاست.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشاندادند که درکل، دانشجویان پزشکی دانشگاه شاهد، رضایتی متوسط از عملکرد استاد راهنمای بالینی دارند که این امر، لزوم بازنگری در نحوه انتخاب استادان راهنما، برنامهریزی جلسات مشاوره با دانشجویان و اجرای برنامههای آموزشی درخصوص شرح وظایف استادان راهنما را ایجابمیکند.
)