مقدمه و هدف: عفونت دستگاه ادراری، یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی است و اشرشیاکلی، شایع‌‌ترین عامل آن است. هدف از این مطالعه، بررسی مقاومت آنتی‌بیوتیکی جدایه‌های اشرشیاکلی‌ از ادرار بیماران بزرگسال (15 سال و بالاتر) دارای علایم عفونت ادراری در بیمارستان پارس تهران به‌منظور تعیین مؤثرترین دارو در موارد درمان تجربی این عفونت‌ها بود.

مواد و روش‌ها: نتیجه آزمایش تعیین حساسیت آنتی‌بیوتیکی به‌دست‌آمده با روش دیسک دیفیوژن برای جدایه‌های اشرشیاکلی از ادرار بیماران، طی دوره‌ای سه‌ماهه از اول فروردین تا آخر خرداد 1392 مورد بررسی قرارگرفت.

نتایج: فراوانی مقاومت آنتی‌بیوتیکی جدایه‌های اشرشیاکلی (562 جدایه) به آمپی‌سیلین 3/80 درصد، کوتریموکسازول 4/61 درصد، سیپروفلوکساسین 7/48 درصد، سفازولین 1/46 درصد، سفپیم 8/45 درصد، سفتریاکسون 5/42 درصد، توبرامایسین 7/28 درصد، سفتازیدیم 3/27 درصد، جنتامایسین 1/24 درصد، نیتروفورانتوئین 2/2 درصد، پیپراسیلین- تازوباکتام 4/1 درصد، آمیکاسین 5/0 درصد و کلیستین 4/0 درصد بود. مقاومت به مروپنم دیده‌نشد و 1/42 درصد از جدایه‌های اشرشیاکلی، دارای بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف بودند. مقاومت بیشتر به اغلب آنتی‌بیوتیک‌ها در اشرشیاکلی جداشده از مردان نسبت‌به زنان، بیماران بستری نسبت‌به سرپایی و افراد دارای سن بیشتر نسبت‌به افراد جوان‌تر دیده‌شد که اختلاف برای برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها از نظر آماری، معنی‌دار بود (P value