مقدمه و هدف: پدیده طلاق در جامعه‌ ما رو به فزونی است و گاه، آسیب‌هایی جبران‌ناپذیر مانند احساس تنهایی و افسردگی در زنان مطلقه ایجادمی‌‌کند؛ ازاین‌رو، این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی در کاهش احساس تنهایی و افسردگی زنان مطلقه تحت پوشش کمیته امداد شهرستان شاهرود انجام‌گرفت.

مواد و روش‌ها: طرح این پژوهش از نوع آزمایشی با روش پیش‌آزمون – پس‌آزمون با یک گروه کنترل بود. از میان 90 نفر خانم مطلقه مددجوی کمیته امداد شهر شاهرود که براساس معیارهای سنی، تعداد فرزندان و تحصیلات، همتا شده‌بودند، تعداد 40 نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌تصادف در دو گروه کنترل و آزمایش قرارداده‌شدند. روی افراد گروه آزمایش ده جلسه آموزش مهارت‌های ارتباطی اجرا‌شد و سپس از دو گروه آزمایش و کنترل، پس‌آزمون گرفته‌شد. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های افسردگی، احساس تنهایی و سنجش مهارت‌های ارتباطی استفاده و تحلیل داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره انجام‌شد.

نتایج: نتایج نشان‌دادند که آموزش مهارت‌های زندگی در کاهش افسردگی مؤثر است ولی تأثیری معنادار بر احساس تنهایی ندارد؛ همچنین آموزش مهارت‌های ارتباطی بر بهبود توانایی ارتباط غیررکلامی و مهارت ارتباطی زنان مطلقه نیز مؤثر بوده‌است. در مرحله پیگیری با کنترل اثر پیش‌آزمون، دو گروه در متغیر افسردگی و خرده‌مقیاس‌های مهارت شنیداری، ارتباط غیرکلامی و ارتباط، تفاوتی معنادار نشان‌دادند.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش، این‌طور نتیجه گرفته‌شد که آموزش مهارت‌های ارتباطی در کاهش احساس افسردگی، ارتباط غیرکلامی و بهبود مهارت ارتباط زنان مطلقه تاثیرگذار است.