دانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421Study on the association between interleukin-6 receptor Asp358Ala (rs2228145) single nucleotide polymorphism, with the severity of clinical symptoms in patients with COVID-19بررسی ارتباط بین پلیمورفیسم تکنوکلئوتیدیAsp358Ala(rs2228145) گیرنده اینترلوکین-6،با شدت علائم بالینی در بیماران مبتلا به کووید-19111356310.22070/daneshmed.2022.15135.1121FAآزادهرشیدیگروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0003-3743-8711ساراغفارپورمرکز تحقیقات تنظیم پاسخهای ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمحمد صابرزمانیگروه تخصصی ژنتیک مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانمحمد مهدینقی زادهمرکز تحقیقات بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران0000-0001-5562-103xطوبیغضنفریمرکز تحقیقات تنظیم پاسخهای ایمنی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-1049-7095Journal Article20220117<strong>Background and Objective:</strong> Increasing of interleukin-6 (IL-6) in Covid-19 patients has been reported in various studies. Genetic variants of the IL-6 receptor are involved in the beginning and progression of severe infections, autoimmunity, and also inflammatory diseases. The aim of this study was to investigate the association between SNP (rs2228145) of IL-6 receptor with the severity of Covid-19 patients.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> In the present cross-sectional and analytical study, 180 patients with Covid-19 entered voluntarily and were classified based on the severity of the disease in 4 groups: mild (90 patients, age 46.40 ± 15.8), moderate (45 patients, age 50.4 ±16.4), severe (25 patients, age 59.70 ±24) and critical (20 patients, age 15.30 ± 60.8). Peripheral blood samples were taken from patients and after DNA extraction, genotyping was performed by RFLP PCR and electrophoresis on 2% agarose gel. Data were analyzed using SPSS software and Chi-Square or ANOVA.<br /><strong>Results:</strong> The mean age of patients in the outpatient group and the intubated inpatients were 46.40 ± 15.8 and 60.30 ± 15.8, respectively (P-value <0.001). Also, the frequency of diabetic patients in the outpatient group and intubated group were about 21% and 45%, respectively (P-value <0.05). A significant difference was observed in the CC genotype between outpatient and inpatient groups (P-value <0.01) as well as intubated patients (P-value <0.05).<br /><strong>Conclusion</strong>: The frequency of rs2228145 variants in Covid-19 patients with different severity is diverse and CC genotype can be a predictor of prognosis in admission to the ICU and intubation.مقدمه و هدف: افزایش و نقش اینترلوکین-6 در پاتوژنز کووید-19در مطالعات مختلف گزارش شدهاست. واریانتهای ژنتیکی اینترلوکین-6 و گیرنده آن در شروع و پیشرفت عفونتهای شدید مانند کووید-19، بیماریهای خودایمنی و التهابی نقش دارند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین پلیمورفیسم تکنوکلئوتیدی (rs2228145) گیرنده اینترلوکین-6، با شدت علائم بالینی در بیماران مبتلا به کووید-19 میباشد.<br />مواد و روش ها: در مطالعه حاضر 180 بیمار مبتلا به کووید-19 بهصورت داوطلبانه وارد و بر اساس شدت بیماری در 4 گروه خفیف (90 نفر، سن 8/15±40/46) ، متوسط (45 نفر، سن 4/16±50/59)، شدید (25 نفر، سن 24±70/59) و بحرانی (20 نفر، سن 8/15+30/60) قرار گرفتند. نمونه خون محیطی از بیماران تهیه و پس از استخراج DNA، به وسیله روش PCR RFLP (آنزیم محدودالاثرHindIII) و الکتروفورز روی ژل آگارز 2%، تعیین ژنوتیپ شدند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمون آماری Chi-Square یا ANOVA انجام شد. مقادیرP-value کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفتهشد.<br />نتایج: میانگین سن بیماران در گروه سرپایی 8/15±40/46 ولی در گروه بیماران بستری در ICU و اینتوبهشده، 8/15+30/60 بود (P-value<0.001)؛ همچنین فراوانی بیماران دیابتی در گروه سرپایی حدود 21% ولی در گروه بستری در ICU و اینتوبه شده 45% بود (P-value<0.05). از نظر فراوانی واریانتها در گروهها، تفاوت معنیداری در ژنوتیپ CC بین گروههای سرپایی و بستری (P-value<0.01) و همچنین بستری در ICU و اینتوبهشده (P-value<0.05) مشاهده شد.<br />نتیجهگیری: فراوانی واریانتها در پلیمورفیسم rs2228145 گیرنده اینترلوکین-6 در گروههای مختلف بیماران کووید-19 با شدت علائم بالینی مختلف، با یکدیگر تفاوت دارد و ژنوتیپ CC میتواند پیشبینیکننده پیشآگهی این بیماران در عدم ورود به ICU و اینتوبهشدن گردد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3563_d04d42cdf14579cd294e5079e0745411.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421Effects of four-week aerobic training, caloric restriction and vitamin D supplementation on serum BDNF levels and body composition in overweight and obese womenتأثیر چهار هفته تمرینات هوازی، محدودیت کالری و مکملدهی ویتامین D بر BDNF سرمی و ترکیب بدنی زنان مبتلاء به اضافه وزن و چاقی1226356410.22070/daneshmed.2022.14720.1097FAنگیسافرهنگیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0000-0001-6408-1266افشارجعفریگروه علوم زیستی در ورزش و تندرستی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانابراهیماختریمرکز تحقیقات سل و بیماریهای ریوی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایرانعلیضرغامی خامنهگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه تبریز، تبریز، ایران0000-0002-1914-6793Journal Article20220120<strong>Background and Objective:</strong> Obesity is a low-grade systemic inflammatory condition that is closely associated with many chronic diseases. Therefore, the purpose of present study was to determine the effect of four-week aquatic aerobic training with and without caloric restriction and vitamin D supplementation on brain-derived neurotrophic factor (BDNF) serum concentrations and body composition in overweight and obese women.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> 40 overweight volunteer women (30-50 years old and BMI 35-30 kg.m2) were randomly divided into four homogeneous groups; (aerobic training: AT, aerobic training with Calorie restriction: AT+CR, aerobic training with supplementation: AT+VD, aerobic training with caloric restriction and supplementation; AT+CR+VD). Training intensity was %55-85 of reserve heart rate and all subjects participated in training for one month and three days a week. Body composition and blood samples were collected before and after the training period to determine the serum levels of BDNF. Data were analyzed by one-way ANOVA and Bonferroni's post-hoc test at α<0.05.<br /><strong>Results:</strong> According to data, body composition indexs decreased significantly in all groups (P<0.05). Also, the level of BDNF in all groups was significantly higher than pre-test, while this increase was statistically significant only in the-AT+RC+VD- group (P=0.012).<br /><strong>Conclusion</strong>: Combination of aerobic exercise with caloric restriction and vitamin D supplementation has seemingly more cumulative effects compared to each of variables alone and it might be more effective therapeutic method to improve BDNF levels and body composition.مقدمه و هدف: چاقی یک وضعیت التهابی سیستمیک است که با بسیاری از بیماریهای مزمن در ارتباط نزدیک است. لذا، هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر چهار هفته تمرین هوازی، محدودیت کالری و مکملدهی ویتامین D بر غلظت سرمی عامل نوروتروفینی مشتق شده از مغز (BDNF) و ترکیب بدنی در زنان مبتلاء به اضافه وزن و چاقی بود.<br />مواد و روش ها: 40 زن داوطلب (با 50-30 سال سن و شاخص تودۀ بدنی 35-30 kg.m2) بهطور تصادفی در چهار گروه همگن (تمرین هوازی: AT، تمرین هوازی با محدودیت کالری: AT+CR، تمرین هوازی با مکملدهی ویتامین D: AT+VD، تمرین هوازی با محدودیت کالری و مکملدهی ویتامین D: AT+CR+VD) تقسیم شدند. تمام آزمودنیها بهمدت یک ماه و سه روز در هفته تمرینات هوازی در آب را با شدتی بین 85-55% ضربان قلب ذخیره شرکت نمودند. ترکیب بدنی افراد و نمونههای خونی قبل و بعد از دورۀ تمرین جهت بررسی سطوح سرمی BDNF جمعآوری گردید. دادهها با استفاده از آزمونهای ANOVA یک راهه و پس تعقیبی بونفرونی در سطح معنیداری 05/0 بررسی گردید.<br /><strong>نتایج:</strong> تغییرات شاخصهای ترکیب بدنی در تمامی گروهها کاهش معنیداری نشان داد (<strong>P<0.05</strong>). همچنین، میزان تغییرات <strong>BDNF</strong> در میان تمامی گروهها نسبت به حالت پیش آزمون افزایش داشت، در حالیکه این افزایش تنها در گروه ترکیبی –<strong>AT+RC+VD</strong>- از لحاظ آماری معنیدار بود (<strong>P=0.012</strong>).<br /><strong>نتیجه گیری: </strong>احتمالاً ترکیب تمرینات هوازی با محدودیت کالری و ویتامین D بهدلیل دارا بودن اثرات تجمعی نسبت به هر یک از متغیرها به تنهایی، روش درمانی مؤثرتری جهت بهبود شاخصهای ترکیببدنی و BDNF در ارتباط با چاقی باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3564_05edf455cb266ccb3ea3ac2715f87326.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421The effect of diosgenin on mitochondrial membrane potential and neutrophil infiltration in methotrexate-induced testicular injury in ratsاثر دیوسجنین بر پتانسیل غشای میتوکندری و انفیلتراسیون نوتروفیلی در آسیب بیضه القاء شده با متوترکسات در موشهای بزرگ آزمایشگاهی2735356510.22070/daneshmed.2022.15053.1116FAفاطمهطالع احمدگروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0001-9799-5347محسنخلیلیمرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران1111-2222-3333-444Xنرگسحدادزاده نیریگروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0001-6854-5603انسیهجنیدیدانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمهردادروغنیمرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-9209-8484Journal Article20211219<strong>Background and Objective:</strong> Methotrexate can induce testicular tissue damage and infertility by increasing the activity myeloperoxidase and destroying mitochondrial membrane. Diosgenin is a steroidal sapogenin with antioxidant properties. The aim of this study was to evaluate the effects of diosgenin on mitochondrial membrane potential (MMP) and neutrophil infiltration in methotrexate-induced testicular injury in the rat.
<strong>Materials and Methods:</strong> 40 rats were divided into 5 groups: control, diosgenin-treated control with a dose of 50 mg/kg, methotrexate, two groups of diosgenin-treated methotrexate at doses of 10 or 50 mg/kg. Methotrexate at a dose of 20 mg/kg was injected intraperitoneally one day after diosgenin administration. Diosgenin was administered daily for two weeks at doses of 10 or 50 mg/kg. At the end, the rats were anesthetized and the testis was removed. MPO and MMP in testicular tissue were measured. For statistical analysis, one-way ANOVA and Tukey post-test were used.
<strong>Results:</strong> The MMP of the methotrexate group showed a significant decrease compared to the control group (p=0.003). The diosgenin-treated methotrexate group at a dose of 50 mg/kg showed a significant increase as compared to the methotrexate group (p=0.008). The level of MPO in the methotrexate group showed a significant increase as compared to the control group (p=0.009). The diosgenin-treated methotrexate group at a dose of 50 mg/kg showed a significant decrease as compared to the methotrexate group (p=0.039).
<strong>Conclusion</strong>: Diosgenin reduces the harmful effects of methotrexate on MPO and MMP in testicular tissue.مقدمه و هدف: متوترکسات با افزایش آنزیم میلو پراکسیداز و تخریب غشای میتوکندری سبب آسیب بافت بیضه و ناباروری می شود. دیوسجنین یک ساپوژنین استروئیدی با خواص آنتی اکسیدانی می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات دیوسجنین بر تغییرات پتانسیل غشای میتوکندری و انفیلتراسیون نوتروفیلی در آسیب بیضه با متوترکسات در موش بزرگ آزمایشگاهی می باشد.
مواد و روش ها: تعداد 40 سر موش به 5 گروه کنترل، کنترل تحت تیمار دیوسجنین دوز 50mg/kg و متوترکسات و دو گروه متوترکسات تیمار شده دیوسجنین با دوزهای 10 و50 mg/kg تقسیم شدند. متوترکسات با دوز20 mg/kg یک روز بعد از تجویز دیوسجنین بطور داخل صفاقی تزریق گردید. دیوسجنین روزانه به مدت دو هفته با دوزهای 10 و 50 mg/kg تجویز دهانی شد. در پایان کار، موش ها بیهوش و بیضه ها جدا شدند. فعالیت میلوپراکسیداز و پتانسیل غشای میتوکندری در هموژنه بافت بیضه سنجش شد. برای آنالیز آماری از آنووای یکطرفه و تست تعقیبی توکی استفاده شد.
نتایج: پتانسیل غشای میتوکندری گروه متوترکسات نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری نشان داد (p=0.003). و در گروه متوترکسات تیمار شده با دیوسجنین با دوز50mg/kg نسبت به گروه متوترکسات افزایش معنی داری نشان داد (p=0.008). میزان میلوپراکسیداز گروه متوترکسات نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داد (p=0.009) و در گروه متوترکسات تیمار شده با دیوسجنین دوز 50 mg/kg نسبت به گروه متوترکسات کاهش معنی داری نشان داد (p=0.039).
نتیجه گیری: دیوسجنین سبب کاهش عوارض ناشی از آسیب متوترکسات بر فعالیت میلوپراکسیداز و پتانسیل غشای میتوکندری بافت بیضه می شود.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3565_e6e713296627dff6475085cc6a224464.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421The relationship between loneliness and healthy lifestyle in elderly in Gonabad city in 2017ارتباط احساس تنهایی و سبک زندگی سالم در سالمندان شهرستان گناباد در سال 13963645356610.22070/daneshmed.2022.12790.0FAعلیدلشاد نوقابیگروه پرستاری سلامت جامعه و روان، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایرانزهرانورمحمدیکمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایرانمهلاحمیدیکمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایرانفاطمهخلیلیکمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایرانJournal Article20211215<strong>Background and Objective:</strong> Loneliness is one of the most common problems of elderly aging, which greatly affects the health of the elderly. Lifestyle is one of the most important factors affecting health. This study was conducted to explore the relationship between loneliness and healthy lifestyle in the elderly 60-75 years in Gonabad city in 2017.
<strong>Materials and Methods:</strong> In this cross-sectional study, 263 elderly people in Gonabad were selected by stratified random sampling. In order to collect information, a questionnaire of demographic information, feeling of loneliness and healthy lifestyle in the elderly was used. Descriptive and inferential statistical tests (independent t-test, analysis of variance and Spearman correlation coefficient) and SPSS version 20 were used to analyze the data. Significance level less than 0.05 was considered.
<strong>Results:</strong> The mean score of loneliness and stuttering style of elderly was 65.26±11.65 and 153.19±27.95. Furthermore, a significant and reverse relationship was detected between loneliness and healthy lifestyle in the elderly. Thus, lifestyle score was higher in the elderly who had less loneliness (P=0.00, R=-0.72).
<strong>Conclusion</strong>: The results of this study show that reducing loneliness has an effective role in improving lifestyle of elderly. With this in mind, the role of supporting nursing caregivers, educating specialist staff in the field of egalitarian medicine, family counseling and mental health for the elderly and their families are highlighted.مقدمه و هدف: احساس تنهایی از مشکلات شایع دوران سالمندی است که به شدت بر سلامت سالمندان تأثیر میگذارد. سبک زندگی یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر سلامتی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط احساس تنهایی و سبک زندگی سالم در سالمندان 75–60 سال شهرستان گناباد در سال 1396 انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، 263 نفر از سالمندان شهرستان گناباد به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای بررسی شدند. به منظور جمعآوری اطلاعات، از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، احساس تنهایی و سبک زندگی سالم در سالمندان استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از آزمونهای آمار توصیفی و استنباطی (تی مستقل، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی اسپیرمن) و SPSS نسخه 20 استفاده شد. سطح معناداری کمتر از 05/0 لحاظ شد.
نتایج: میانگین نمره احساس تنهایی و سبک زندگی در سالمندان به ترتیب 65/26±11/65 و 95/19±27/153 بود. علاوه بر این بین احساس تنهایی و سبک زندگی سالم در سالمندان رابطه آماری معکوس و معناداری وجود داشت. بدین صورت که نمره سبک زندگی در سالمندانی که احساس تنهایی کمتری داشتند، بالاتر بود (00/0=P، 72/0-=R).
<strong>نتیجه گیری: </strong>نتایج این پژوهش نشان میدهد، کاهش احساس تنهایی در بهبود سبک زندگی سالمندان نقش مؤثری دارد. با در نظر گرفتن این امر، نقش حمایت از مراقبین سالمندان، آموزش نیروهای متخصص در زمینه سالمندشناسی و مشاورههای خانوادگی و بهداشت روانی برای سالمندان و خانوادههایشان، پررنگتر میشود.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3566_6346dc723395e1ee8ef57f4883be4cb4.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421Evaluation of educational environment in viewpoints of medical and dental students of Shahed University based on DREEM model in the year 2021ارزیابی محیط آموزشی از نظر دانشجویان پزشکی و دندان پزشکی دانشگاه شاهد بر اساس مدل DREEM در سال 13994658356710.22070/daneshmed.2022.15220.1130FAخشایارهنرآمیز فهیمگروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، ایرانزهراجوهریگروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، ایران0000-0003-0484-1811Journal Article20211229<strong>Background and Objective:</strong> The educational environment has a fundamental role in the quality and efficiency of education. One of the models for measuring environment is Dundee Ready Education Environment Measure (DREEM) is used for analysis of students’ perception of educational environment. So, the aim of this study is evaluation of educational environment in viewpoints of medical and dental students of Shahed University based on DREEM model.
<strong>Materials and Methods:</strong> In this descriptive cross-sectional study, educational environment was evaluated using DREEM standard questionnaire. The 50 item questionnaires including five domains of learning, teachers, student’s academic self-perception, educational atmosphere and student social self-perception were distributed among 155 interns and 70 stagers in medical and dental students of Shahed University, Tehran. Data was analyzed using SPSS 21 software and appropriate Mann-Witnney statistical test.
<strong>Results:</strong> The mean score for the questionnaire was 89.10 out of 200 (44.55%) that means semi-desirable environment. The lowest mean score of students’ perceptions was related to learning (37.7%) and highest score was related to social self-perception (48.43%). Scores of teachers and social self-perception domain were significantly higher in females. Scores of teachers, academic self-perception and educational atmosphere in dental students were significantly higher than medical students.
<strong>Conclusion</strong>: Students’ perception from educational environment was semi-desirable. The obtained results can be utilized to better understand and resolve educational environment issues in schools of medicine and dentistry of Shahed university.مقدمه و هدف: محیط آموزشی در کیفیت و کارایی آموزش نقش اساسی دارد. یکی از الگوهای اندازهگیری محیط و فضای حاکم بر آموزش، ابزار سنجش محیط آموزشی دانشگاه داندی Dundee Ready Educational Environment Measure (DREEM) است که از آن جهت تحلیل نگرش دانشجویان نسبت به محیطهای آموزشی استفاده میشود. لذا هدف از این مطالعه، ارزشیابی محیط آموزشی از نظر دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه شاهد بر اساس مدل DREEM بود.
مواد و روش ها: در این مطالعهی توصیفی-مقطعی، فضای حاکم بر محیط آموزشی با استفاده از پرسشنامهی استاندارد DREEM سنجیده شد. پرسشنامهی 50 سوالی در 5 حیطهی یادگیری، اساتید، درک دانشجو از توانایی علمی خود، جو آموزشی و شرایط اجتماعی میان 155 کارورز و 70 کارآموز دانشکدههای پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه شاهد تهران توزیع شد. اطلاعات با استفاده از نرمافزار SPSS 21 و آزمون آماری من ویتنی تجزیه و تحلیل شد.
نتایج: میانگین امتیاز پرسشنامه 17/23 ±10/89 از مجموع 200 امتیاز (55/44%) محاسبه شد که به معنی حد نیمهمطلوب است. کمترین میانگین نمرهی ادراک دانشجویان مربوط به بعد یادگیری (7/37%) و بیشترین نمره مربوط به شرایط اجتماعی (43/48%) بود. نمرهی مربوط به حیطههای اساتید و شرایط اجتماعی در جنس مونث به طور معنیداری بیشتر بود. نمرات حیطههای اساتید، توانایی علمی خود و جو آموزشی در دانشجویان دندانپزشکی به طور معنیداری ببیشتر از دانشجویان پزشکی بود.
نتیجه گیری: ادراک دانشجویان از محیط آموزشی در حد نیمهمطلوب بود. اطلاعات به دست آمده از این تحقیق میتواند برای شناخت بهتر و حل مشکلات محیط آموزشی دانشکدههای پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه شاهد به کار گرفته شود.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3567_dccab9bd9e0b69c49302025efdf19702.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421The effect of high-intensity interval training and high-protein diet on the apoptotic indices of caspase-3, Bax, and Bcl-2 in the cardiac tissue of obese male ratsتاثیر تمرین تناوبی شدید و رژیم غذایی پرپروتئین بر شاخص های آپوپتوزی کاسپاز-3، Bax و Bcl-2 بافت قلب موش های بزرگ آزمایشگاهی نر چاق5971356810.22070/daneshmed.2022.15468.1151FAآذینقانعگروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانحسینعابدنطنزیگروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0001-6638-1131مرضیهثاقب جوگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران0000-0001-5862-5490مهدیهدایتیمرکز تحقیقات سلولی مولکولی غدد درون ریز، پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-5816-775xJournal Article20211115<strong>Background and Objective:</strong> Obesity is involved in the apoptosis of cardiac cells and the development of cardiovascular diseases. Exercise training and diet modification can affect apoptotic indices. The aim of the present study was to assess the effect of high-intensity interval training (HIIT) and high-protein diet (HPD) on the apoptotic indices of caspase-3, Bax, and Bcl-2 in the cardiac tissue of obese rats.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> In the present experimental study, 40 obese male rats were divided into five equal groups, including HIIT (90% VO2max, 5 sessions per week, 10 weeks), HPD, HIIT+HPD, obesity control-1 (OC-1), obesity control-2 (OC-2), and eight non-obese rats were also considered in the non-obese control (NC) group. Cardiac tissue was extracted 48 hours after the last intervention session to measure the levels of caspase-3, Bax, and Bcl-2 proteins. Data were analyzed using one-way ANOVA, Kruskal-Wallis, and Mann-Whitney tests (P≤0.05).<br /><strong>Results:</strong> The caspase-3 and Bax levels in the HIIT+HPD group was significantly lower than in the HIIT, HPD, and OC-1 groups. On the other hand, the HIIT and HPD groups showed a significantly higher Bcl-2 level than the OC-1 and NC groups. Also, there was a significantly higher of Bcl-2 to Bax ratio in the HIIT and HIIT+HPD groups compared with the OC-1 group.<br /><strong>Conclusion</strong>: According to the results of the present study, a combination of HIIT and HPD improves the apoptotic status of cardiac tissue. It seems that the combination of HIIT and HPD provides the necessary adaptations to inhibit obesity-induced apoptosis in the cardiac tissue of obese rats.مقدمه و هدف: چاقی در آپوپتوز سلول های قلب و بروز بیماری های قلبی- عروقی نقش دارد. تمرینات ورزشی و اصلاح رژیم غذایی می تواند بر عوامل آپوپتوزی تاثیرگذار باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی شدید (HIIT) و رژیم غذایی پرپروتئین (HPD) بر شاخص های آپوپتوزی کاسپاز-3، Bax و Bcl-2 بافت قلب موش های بزرگ آزمایشگاهی چاق بود.<br />مواد و روش ها: در مطالعه تجربی حاضر، 40 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر چاق به پنج گروه مساوی شامل HIIT (شدت 90 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی، پنج جلسه در هفته، 10 هفته)، HPD، HIIT+HPD، کنترل چاق-1 (OC-1) و کنترل چاق-2 (OC-2) و هشت سر موش غیر چاق نیز در گروه کنترل غیرچاق (NC) تقسیم شدند. بافت قلب 48 ساعت پس از آخرین جلسه مداخله برای اندازه گیری سطوح پروتئین های کاسپاز-3، Bax و Bcl-2 خارج شد. آنالیز دادهها با استفاده از آزمونهای آنالیز واریانس یک طرفه، کروسکال- والیس و من ویتنی در سطح معناداری 05/0≥P انجام شد.<br />نتایج: سطوح کاسپاز-3 و Bax در گروه HIIT+HPD نسبت به گروه های HIIT، HPD و OC-1 به طور معناداری پایین تر بود. از طرفی سطح Bcl-2 در گروه های HIIT و HPD نسبت به گروه های OC-1 و NC به طور معناداری بالاتر بود. همچنین نسبت Bcl-2 به Bax در گروه های HIIT و HIIT+HPD در مقایسه با گروه OC-1 به طور معناداری بالاتر بود.<br /><strong>نتیجه گیری: </strong>با توجه به نتایج مطالعه حاضر، HIIT به همراه HPD باعث بهبود وضعیت آپوپتوزی بافت قلب می شود. به نظر می رسد HIIT به همراه HPD، سازگاری های لازم برای مهار آپوپتوز ناشی از چاقی را در بافت قلب موش های بزرگ آزمایشگاهی فراهم می سازد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3568_5481b2f34a74e427a2818014b8e103b0.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421The effectiveness of unified transdiagnostic treatment protocols on parental stress and depression in adolescents with type 1 diabetesاثربخشی برنامه یکپارچه درمان فراتشخیصی بر استرس والدینی و افسردگی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک7283356910.22070/daneshmed.2022.15423.1148FAیاسمنشهریاریگروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0002-4264-2197سوگندقاسم زادهگروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانلیلاکاشانی وحیدگروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0002-5070-5186سمیراوکیلیگروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0002-7373-8992Journal Article20211211<strong>Background and Objective:</strong> The experience of diabetes by children can be stressful for parents. On the other hand, diagnosing depression in adolescents is important. This study aimed to investigate the effectiveness of unified transdiagnostic treatment protocols on parental stress and depression in adolescents with type 1 diabetes.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> The present study was quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population included all adolescents aged 12-15 years with type 1 diabetes referred to the Iranian diabetes society and their parents in 2020. Forty-four participants were selected using convenience and purposive sampling, after which they were randomly divided into two groups (n=22). Parenting stress index (Abidin, 1990) and Child behavior checklist (Achenbach, 1991) were used to assess parental stress and adolescent depression, respectively, before and after treatment. The experimental group received the program during seventeen sessions. Data were analyzed using the analysis of covariance.<br /><strong>Results:</strong> There were significant differences between the groups in terms of parental stress (P<0.005) and adolescent depression (P<0.001), indicating the effectiveness of unified transdiagnostic treatment protocols on decreasing parental stress and also depression in adolescents with type 1 diabetes.<br /><strong>Conclusion</strong>: The unified transdiagnostic treatment protocols are effective in decreasing parental stress and also depression in adolescents with type 1 diabetes.مقدمه و هدف: بیماری دیابت فرزند برای والدین می تواند استرس زا باشد از طرف دیگر شناسایی افسردگی در نوجوانان امری مهم تلقی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی برنامه یکپارچه درمان فراتشخیصی بر استرس والدینی و افسردگی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک انجام شد.<br />مواد و روش ها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه نوجوانان 15-12 سال مبتلا به دیابت نوع یک مراجعه کننده به انجمن دیابت ایران و والدین آنها در سال1399 بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند، تعداد چهل و چهار نفر انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه بیست و دو نفری تقسیم شدند. جهت بررسی استرس والدینی، از شاخص استرس والدینی (آبیدین،1990) و جهت بررسی افسردگی نوجوانان، از سیاهه رفتاری فرزند (آخنباخ، 1991)، قبل و بعد از ارائه برنامه استفاده گردید. برنامه طی هفده جلسه، برای گروه آزمایش اجرا شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس صورت گرفت.<br />نتایج: بین گروه ها در پس آزمون از نظر استرس والدینی (005/0>P) و از نظر افسردگی در نوجوانان (001/0>P) تفاوت معناداری وجود داشت که نشان دهنده تاثیر برنامه یکپارچه درمان فراتشخیصی برکاهش استرس والدینی و کاهش افسردگی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک بود.<br />نتیجه گیری: برنامه یکپارچه درمان فراتشخیصی بر کاهش استرس والدینی و کاهش افسردگی در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک، تأثیر دارد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3569_77c493ec14246d748db3ee8fce0092db.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972330120220421The effect of sprint interval training on lipid peroxidation, total antioxidant capacity and heart tissue fibrosis in healthy ratsتأثیر تمرین تناوبی سرعتی بر میزان پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و فیبروز بافت قلب در موش بزرگ آزمایشگاهی8494357010.22070/daneshmed.2022.15417.1146FAمهشیدبیرانوندگروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران ایران0000-0002-7199-7894محمدرحمانیگروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران ایرانJournal Article20220115<strong>Background and Objective:</strong> Exercise is a low-cost and accessible way to reduce the risk of cardiovascular diseases. However, the traditional approaches of exercise are not time efficient. So, the aim of the present study was to investigate the effect of sprint interval training (SIT) on cardiac muscle fibrosis and malondialdehyde (MDA) levels, and total antioxidant capacity (TAC) in cardiac tissue of the healthy male Wistar rats.
<strong> </strong><strong>Materials and Methods:</strong> In this experimental study, twenty adult male wistar rats (250-220 g) were divided into two groups: control (n=10, Co) and SIT (n=10, ST). The training was performed for 5 weeks after a one-week familiarization period and maximum speed test. Cardiac fibrosis and tissue levels of MDA and TAC were assessed. The independent samples t-test was used for data analysis.
<strong> </strong><strong>Results:</strong> Results revealed that the tissue fibrosis percent was significantly lower in the ST group (4.34±0.64) compared to the Co (8±1.5) group (P=0.003). The MDA levels in the ST (1.5mM±0.13) was significantly lower than CO (2.56±0.22 mM) group (P˂0.001). Moreover, TAC level in ST group (1.27mM±0.10) was significantly higher than the CO group (0.74mM±0.06) (P˂0.001).
<strong> </strong><strong>Conclusion</strong>: Based on the findings of this study, SIT is a useful low-cost exercise method which may help reduce lipid peroxidation and cardiac fibrosis; additionally it may increase total antioxidant capacity in cardiac tissueمقدمه و هدف: فعالیت ورزشی یکی از روش های کم هزینه و قابل دسترس برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی است. با این حال، تمرینات ورزشی با رویکرد سنتی از نظر زمانی کارآمد نیست. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی سرعتی (SIT) با تکرارهای 10 ثانیه ای بر میزان مالون دی آلدهید (MDA)، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) و فیبروز بافت قلب در موش های بزرگ آزمایشگاهی سالم انجام گرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، بیست سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر بالغ (250-220 گرم) به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (10=n, Co,) و تمرین SIT (10ST, n=) تقسیم شدند. گروه ST 5 هفته، پس از دوره آشناسازی یک هفتهای و تست حداکثر سرعت، هفتهای 3 جلسه تحت تمرین قرار گرفتند. میزان فیبروز، MDA و TAC بافتی قلب بررسی شد. دادهها با آزمون آماری تی مستقل تحلیل شد
نتایج: درصد فیبروز بافتی قلب در گروه (64/0±34/4)ST نسبت به گروه (5/1± 8) CO بهطور معنیداری کمتر بود (003/0=P). میانگین MDA بافت قلبی در گروه (mM 13/0± 5/1)ST نسبت به گروه CO (mM 22/0± 56/2) بهطور معنیداری پایینتر بود (P˂0.001). میانگین TAC در گروه ST (mM 10/0±27/1) نسبت به گروه CO (mM 60/0±74/0) به طور معنیداری بالاتر بود (P˂0.001).
نتیجه گیری: بر پایه ی یافته های این پژوهش، SIT روش تمرین کم هزینه ی مناسبی برای قلب است که می تواند ضمن کمک به افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، به کاهش میزان فیبروز بافت قلبی و MDA بینجامد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_3570_43b52842663fa6e4100c72751d08de6f.pdf