دانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327620200926Investigation of the prevalence of Campylobacter species and their antibiotic resistance phenotypes among poultry meat samples in 22 regions of Tehran, Iranبررسی فراوانی و مقاومت آنتیبیوتیکی جدایههای کمپیلوباکتر جدا شده از نمونه مرغ در 22 منطقه تهران، ایران181890FAآتناصادقیگروه میکروبشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانپرویزاولیامرکز تحقیقات میکروبشناسی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانلیلاگنجیمرکز تحقیقات آزمایشگاه مرجع سلامت، آزمایشگاه مرجع سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ایرانسعیدبشارتیگروه میکروبشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانفاطمهاحمدیگروه میکروبشناسی، دانشکده علوم پایه، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانالههتاج الدینانستیتو تحقیقات تغذیهای و صنایع غذایی کشور، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایرانمسعودآل بویهمرکز تحقیقات عفونی اطفال، پژوهشکده سلامت کودکان، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایرانرضامحمدصالحیمرکز تحقیقات میکروبشناسی بالینی استاد البرزی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانفرشتهفانیمرکز تحقیقات میکروبشناسی بالینی استاد البرزی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانغلامرضاپولادفرمرکز تحقیقات میکروبشناسی بالینی استاد البرزی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.بهرامنیک منشگروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانعلیمجید پورمرکز تحقیقات مقاومتهای میکروبی، پژوهشکده ایمونولوژی و بیماریهای عفونی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایرانسمیهسلیمان زاده مقدممرکز تحقیقات مقاومتهای میکروبی، پژوهشکده ایمونولوژی و بیماریهای عفونی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایرانپریسااسلامیآزمایشگاه آسیبشناسی، بیمارستان مرکزی مهر، تهران، ایرانمرجانرهنمای فرزامیمرکز تحقیقات آزمایشگاه مرجع سلامت، آزمایشگاه مرجع سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Pathogenic species of Campylobacter, in addition to diarrhea and gastrointestinal diseases, could cause debilitating auto-immune and chronic diseases in humans. Investigation of the existence of this bacterium in food sources and clinical samples, and detection of antibiotic resistance could be helpful in the control of its spread and treatment procedures. The aim of this study was to evaluate the frequency and antibiotic resistance of Campylobacter isolates isolated from poultry meat.
Materials and Methods: In this study, a total of 100 poultry meat samples were collected from 22 districts of Tehran from July 2018 until March 2019. Accordingly, standard enrichment of the collected samples and their culture in selective medium was done. The isolates were characterized biochemically and by polymerase chain reaction for genus and species specific primers for C. jejuni, C. coli, C. upsaliensis, and C. lari. Antimicrobial susceptibility of the isolates to 7 antibiotics were done using E-test and disk diffusion methods. Moreover, resistance to three or greater classes of antibiotics was determined as multiple drug resistance phenotype (MDR) and the results were statistically analyzed using SPSS16 software.
Results: Campylobacter was isolated from 35% of the poultry meat samples. C. jejuni (23%), C. coli (1%), and C. lari (1%) were among the Campylobacter isolates from these samples. Highest resistance phenotype and the lowest ones were detected against tetracycline (62.8%), and ampicillin and clindamycin (17.1%, each one), respectively. The MDR phenotype was detected among 42.8% of the isolates.
Conclusion: Our results showed high level of contamination with Campylobacter in the poultry meat samples which proposed increased risk of the infection with MDR strains among the consumers in Tehran. Further studies on human clinical samples could better determine this correlation.مقدمه: گونههای بیماریزای کمپیلوباکتر می توانند علاوه بر ایجاد اسهال و بیماری در دستگاه گوارش سبب القای بیماریهای ناتوانکنندهی مزمن و خود-ایمن در انسان شوند. بررسی حضور این باکتریها در منابع غذایی، نمونههای بالینی و تعیین الگوهای مقاومتی آنها در کشور میتواند در کنترل انتشار و کمک به روند درمان کمککننده باشد. این مطالعه با هدف بررسی فراوانی و مقاومت آنتیبیوتیکی جدایههای کمپیلوباکتر جداسازی شده از گوشت مرغ صورت گرفت.
مواد و ورش ها: در این مطالعه از تیرماه 1397 تا اسفند 1397 مجموعاً 100 نمونه گوشت مرغ از مناطق 22 گانه شهری تهران نمونهگیری به عمل آمد. بدین منظور از روش استاندارد غنیسازی و کشت در محیط اختصاصی استفاده شد و جدایهها با روش Polymerase chain reaction (PCR) تائید جنس و گونهی میکروبی برای C. jejuni, C. coli, C. upsaliensis و C. lari قرار گرفتند. تعیین مقاومت آنتیبیوتیکی با روش E-test و انتشار از دیسک برای تعداد 7 آنتی بیوتیک انجام گرفت. در ادامه الگوی مقاومت چنددارویی (MDR) مبتنی بر وجود مقاومت همزمان به سه یا تعداد بیشتر کلاس های مختلف آنتی بیوتیکها تعیین شد و نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS16 مورد تحلیل آماری قرار گرفت.
یافته ها: کمپیلوباکتر از 35% نمونهی مرغ جداسازی گردید. از جمله گونههای جدا شده از گوشت مرغ، کمپیلوباکتر ژژونی (23%)، کمپیلوباکتر کولای (1%) و کمپیلوباکتر لاری (2%) بودند. بیشترین مقاومت جدایه های کمپیلوباکتر نسبت به تتراسیکلین (8/62%) و کمترین نسبت به آمپیسیلین و کلیندامایسین (هر یک1/17%) بود. الگوی MDR در 8/42% جدایه ها مشاهده گردید.
نتیجه گیری: نتایج به دست آمده وجود آلودگی بالا به کمپیلوباکتر را در گوشت مرغ نشان داد که تائید کننده وجود خطر بالای انتقال کمپیلوباکترهای دارای مقاومت دارویی چندگانه به مصرف کنندگان است. انجام مطالعات بر روی نمونه های انسانی می تواند این ارتباط را روشنتر بسازد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1890_7ee2c46678c17a12783821670a49c14b.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327620200926The effect of eight-week aerobic training in water, with or without consumption of Bunium persicum on the levels of hs-CRP and lipid profile in postmenopausal inactive womenتأثیر هشت هفته تمرین هوازی در آب، با و بدون مصرف زیرهکوهی بر سطوح Hs-CRP و نیمرخ لیپیدی زنان یائسه غیرفعال9241891FAمهریقلندرآبادیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانناهیدبیژهگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران0000-0001-7039-3549سیدرضاعطارزاده حسینیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Cardiovascular disease (CVD) is one of the most important factors of mortality in Postmenopausal women and is most prevalent in postmenopausal women due to the reduced protective role of estrogen. So, this research was done with the aim of effect of 8-week aerobic exercise in water (AW) with or without consumption of Bunium persicum (BP) in levels of hsCRP and lipid profile in postmenopausal inactive women.
Materials and Methods: This study consisted of postmenopausal and obese women referring to pools in Mashhad who were selected by purposive sampling method and were randomly divided into three groups of 10 each with exercise, supplementation and supplementation whit exercise. Training group for eight weeks (three days) program of aerobic exercise in water with 55-75% of maximum heart rate intensity has eight weeks of supplementation (3 g daily Bunium persicum) consumption and group with both interventions had exercise + supplements. For data analysis, KS test, paired samples t test and one-way ANOVA were used.
Results: Data Analysis showed a significant reduction in levels of hsCRP in BP group (p=0.01) and aerobic power in all three groups had a significant increase (p<0.05), but the changes in hsCRP and aerobic power did not have statistically significant difference between the three groups.
Conclusion: It seems that the daily consumption of BP plays an important role in prevention of CVD occurrence and AW with or without consumption of BP is effective on improvement of aerobic power.مقدمه و هدف: بیماری قلبی عروقی یکی از مهمترین عوامل مرگومیر در زنان است و بیشترین ابتلا در زنان یائسه به دلیل کاهش نقش محافظتی استروژن است. لذا این پژوهش باهدف تأثیر هشت هفته تمرین هوازی در آب، با و بدون مصرف زیرهکوهی بر سطوح hsCRP < /span> و نیمرخ لیپیدی زنان یائسه انجام شد.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی است. نمونه آماری این تحقیق شامل زنان یائسه و چاق مراجعهکننده به استخرهای شهر مشهد بودند که با روش نمونهگیری هدفدار انتخابشده و بهطور تصادفی در سه گروه 10 نفرِ تمرین، مکمل و تمرین همراه با مکمل قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته (هفتهای سه روز) برنامه تمرین هوازی در آب را با شدت 55-75 درصد حداکثر ضربان قلب خود انجام دادند، گروه مکمل به مدت هشت هفته (روزانه 3 گرم دانه زیرهکوهی) مصرف نمودند و گروه تمرین+مکمل هر دو مداخله را انجام دادند. بهمنظور بررسی متغیرهای بیوشیمیایی، نمونهگیری خونی 48 ساعت قبل و پس از انجام پروتکلهای تحقیق انجام شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای کلموگروف اسمیرنوف، t همبسته و آنالیز واریانس یکطرفه استفاده شد.
نتایج: یافتههای تحقیق نشان داد سطوح hsCRP < /span> گروه مکمل کاهش معنادار (01/0p=) و VO2max هر سه گروه افزایش معناداری (تمرین: 007/0 p=، مکمل: 01/0p=، تمرین+مکمل: 01/0 p=) داشته است. البته در تغییرات hsCRP < /span> و VO2max بین سه گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه مصرف روزانه زیرهکوهی میتواند در پیشگیری از بروز بیماریهای قلبی نقش بسزایی داشته باشد و تمرین هوازی در آب با مصرف زیره و بدون مصرف آن در بهبود VO2max مؤثر است.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1891_e5d2ebf38f0c874f7fd33363d4a5e7dd.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327620200926The effect of acetyl l-carnitine on ultrastructure of injured motoneuron synapses in adult ratاثر استیل ال کارنیتین بر فراساختمان سیناپس نورون حرکتی ضایعه دیده موش صحرائی بالغ25321892FAمهرانجمالیدانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمرجانحشمتیگروه علوم تشریح و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد ، تهران، ایرانمحمدرضاجلالی ندوشنگروه علوم تشریح و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد ، تهران، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Spinal cord compression is a relatively common neurological complication in developing country. This study was designed to assess neuroprotective effect of acetyl L-carnitine.
Materials and Methods: 16 adult Sprague Dawley rats weighing 250 to 300 g were divided into 4 randomized groups, namely, A-laminectomy with daily intraperitoneal injection of acetyl L-carnitine. B- laminectomy with daily intraperitoneal injection of saline. C- group A+ mechanical compression and D- group B+ mechanical compression. After 4 weeks, they were sacrificed for morphological study by light microscope and ultrastructure of synaptic zone of motoneurons was evaluated by electron microscope. The results were analyzed by Tukey’s and ANOVA by SPSS Ver 19. Furthermore, the significance level was P<0.05.
Results: The morphological results indicated that compression causes reduction of spinal cord motoneurons. Acetyl L-carnitine decreased this reduction of motoneurons after spinal cord compression and preserved motoneurons ultrastructure in synaptic zone and mitochondria.
Conclusion: In this study, acetyl L-carnitine was effective on preservation of ultrastructure of motoneuron synapses after mechanical compression in spinal cord. Of course, the measure of these changes in means of decreasing the effect of mechanical compression after spinal cord compression needs further researches.مقدمه و هدف: ضایعه فشاری طناب نخاعی عارضه نسبتاً شایع جوامع در حال رشد است.
مواد و روش ها: 16 سر موش صحرایی بالغ ضایعه نخاعی دیده با وزن 250 تا 300 گرم از نژاد اسپراگوداولی در4 گروه بصورت تصادفی قرار گرفتند، گروه ها شامل: الف) لامینکتومی با تزریق روزانه داخل صفاقی استیل ال کارنیتین ب) لامینکتومی با تزریق روزانه داخل صفاقی سرم فیزیولوژی ج) گروه الف + اعمال فشار مکانیکی بر نخاع و د) گروه ب + اعمال فشار مکانیکی بر نخاع. پس از 4 هفته موشها کشته و نمونه بافت نخاعی شان جهت مورفومتری با میکروسکوپ نوری و فراساختاری بوسیله میکروسکوپ الکترونی مطالعه شدند. داده ها ی بدست آمده به وسیله آزمون آماری آنوا و در ادامه آزمون توکی با نرم افزار SPSS Ver 19 مورد بررسی فرار گرفت. سطح معنی داری 05/0 ≥ p < /span> در نظر گرفته شد.
نتایج: بررسی مورفولوژی کاهش تعداد سلول های عصبی حرکتی را بدنبال فشار مکانیکی نشان داد. استیل الکارنیتین مرگ سلولهای عصبی را کمتر کرد و به حفظ فراساختمان سلولهای عصبی حرکتی در محل سیناپسها با حفظ تعداد و شکل میتوکندری ها کمک کرد.
بحث و نتیجه گیری: در این تحقیق استیل ال کارنتین بر بهبود فراساختمان سیناپس نورون حرکتی پس از ضایعه فشاری موثر واقع شد. همچنین این ماده برحفظ و افزایش سلولهای عصبی حرکتی و کاهش مرگ آنها اثر کرد. البته میزان تأثیر این تغییر در بهبود ضایعه نخاعی ناشی از فشار مکانیکی نیازمند بررسی های بیشتر است.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1892_3415d30ccfc72fd0c1ee854ea3a99604.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327620200926The effect of continuous training and intermittent calorie restriction (ICR) on miR-146a gene expression and TNF-α and IL-6 levels in obese womenتأثیر تمرین تداومی و محدودیت کالریایی متناوب (ICR) بر بیان ژن miR-146a و سطوح TNF-α و IL-6 زنان چاق33421893FAوحیدساری صرافگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، ایران.رامینامیرساسانگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، ایران.سیده فریدهعراقیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، ایران.Journal Article20200926Background and Objective: Obesity is a multifactorial disease in which environmental and genetic factors are involved. Disrupting homeostasis of lipid metabolism can cause multiple disorders. Among different mechanisms that cause interpersonal differences in obesity, epigenetic factors play a key role in the expression of related genes. Also, the effect of continuous training with caloric restriction on the levels of some inflammatory cytokines has not been seriously investigated. Therefore, the present study aimed to study the effect of continuous training along with intermittent caloric restriction (ICR) on miR-146a expression and TNF-α and IL-6 of peripheral blood in obese women.
Materials and Methods: 27 obese middle-aged women participated for eight weeks in the three groups of homogeneous control, ICR and continuous training with ICR. The expression level of miR-146a and plasma levels of TNF-α and IL-6 were assessed 72 hours before and after exercise. Data were analyzed using Shapiro-Wilk tests, repeated measures ANOVA and Bonferroni post hoc tests at α<0.05.
Results: The results showed a significant increase in the expression level of miR-146a and a decrease in TNF-α and IL-6 levels in the training with ICR group (P <0.05). But in the ICR group, the decrease in IL6 and TNF-α was not significant as compared to control group (P> 0.05).
Conclusion: Continuous training and ICR increases miR-146a gene expression. Remarkably, when continuous training is associated with ICR, this effect is multiplied and plays a key role in decreasing chronic inflammation (TNF-α and IL-6).مقدمه و هدف: چاقی یک بیماری چندعاملی میباشد که عوامل محیطی و ژنتیکی در آن دخالت دارند و با بر هم زدن هومئوستاز متابولیسم چربی میتواند باعث بروز اختلالات متعدد گردد. در میان ساز و کارهای مختلف که زمینه ساز ایجاد تفاوتهای بین فردی در چاقی میشود، عوامل اپیژنتیکی در بیان ژنهای مرتبط نقش تعیین کنندهای دارند. همچنین تأثیر تمرین تداومی همراه با محدودیت کالریک بر میزان برخی از سایتوکاین های التهابی به طور جدی بررسی نشده است. لذا، مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر تمرین تداومی به همراه رژیم غذایی متناوب (ICR) بر بیان miR-146a و میزان TNF-α وIL-6 خون محیطی زنان چاق انجام شد.
مواد و روش ها: 27 زن میانسال چاق به مدت ۸ هفته در سه گروه همگن کنترل ،ICR و تمرین تداومی همراه با ICR شرکت نمودند؛ میزان بیان miR-146a و سطوح پلاسمایی TNF-α و IL-6 طی 72 ساعت قبل و بعد از دوره تمرین ارزیابی شد. دادهها با استفاده از آزمونهای شاپیرو-ویلک، تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری 05/0>α تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: نتایج در گروه تمرینی همراه با ICR ، افزایش معنی دار در میزان بیانmiR-146a و کاهش در میزان TNF-α و IL-6 را نشان داد(p<0.05) . ولی در گروه ICR ، کاهش سطح IL6، TNF-α نسبت به گروه کنترل معنادار نبود(P>0.05) .
نتیجهگیری: تمرین تداومی و ICR بر افزایش بیان ژن miR-146a تأثیر داشته و هرگاه تمرین با ICR همراه باشد این اثر چندین برابر شده و در کاهش التهاب مزمن (TNF-α وIL-6) نقش به سزایی خواهد داشت.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1893_1297db58ac4aa2e45fbb53f0f129e12b.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327620200926The effect of mental exercise and Nepeta menthoides on depression-like behavior induced by reserpine in the ratبررسی اثرات توأم ورزش فکری و نپتا منتوییدس ( اسطوخودوس خراسانی ) بر افسردگی ناشی از رزرپین در موش بزرگ آزمایشگاهی نر43561894FAمریمملکیانگروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانبتولرحمتیمرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران1111-1111-1111-1111فایزهرضاییگروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمحسنخلیلیمرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران1111-2222-3333-444XJournal Article20200926Background and Objective: Many studies demonstrate that cognitive empowerment reduces the risk of depression. Anti-depressant properties of Nepeta menthoides has also been reported. This study aimed to determine the effects of mental exercise and Nepeta menthoides and also to compare both of them on reserpine-induced depression in rats.
Materials and Methods: Male rats were divided into 8 groups: 1- Saline, 2- Reserpine, 3-Reserpine + Fluoxetine, 4- Nepeta, 5- Nepeta +Reserpine, 6- Mental exercise, 7- Mental exercise+ Reserpine, 8- Mental exercise + Nepeta + Reserpine. Reserpine was administered intraperitoneally at a dose of 0.2 mg/kg for 14 days. At the same time, the animals received Nepeta at a dose of 200 mg/kg and radial maze training was conducted. Then, the results for forced swimming test (FST), sucrose preference (SPT), elevated plus maze (EPMT) and open field tests (OFT) were assessed through one-way Analysis of Variance.
Results: Reserpine significantly enhanced immobility and decreased active swimming time, while mental exercise combined with Nepeta were able to antagonize the effect of reserpine. Reserpine also lowered sucrose preference ratio which were recovered in mental exercise, Nepeta and combined treatment groups. Decreased locomotor activity due to reserpine was improved in mental exercise and Nepeta groups. Time spent and % of entrance into the open arms reduced by reserpine and Nepeta compensate it.
Conclusion: Mental exercise and Nepeta menthoides improve the depression and behavioral symptoms of anxiety induced by reserpine better than fluoxetine.مقدمه و هدف: مطالعات نشان داده اند که تقویت قوای ذهنی ابتلا به افسردگی را کاهش می دهد. گزارش هایی از خواص ضد افسردگی گیاه نپتا منتوییدس نیز موجود می باشد. هدف از این مطالعه سنجش اثر ورزش ذهنی و نپتا منتوییدس و نیز مقایسه اثر آن دو بر افسردگی ناشی از رزرپین در موش های بزرگ آزمایشگاهی می باشد.
مواد و روش ها: موش های نر به 8 گروه تقسیم شدند: 1- کنترل 2- رزرپین 3- رزرپین+ فلوکستین 4- نپتا 5- نپتا+رزرپین6- ورزش ذهنی 7- ورزش ذهنی+رزرپین 8 - ورزش ذهنی+ نپتا+رزرپین. رزرپین با دز 2/0 (mg/kg) در طول 14 روز داخل صفاقی تزریق شد . همزمان موش ها در ماز شعاعی هشت بازویی آموزش گرفته و عصاره نپتا را با دز 200 (mg/kg) دریافت کردند . سپس نتایج حاصل از تست های شنای اجباری، ترجیح سوکروز، میدان باز، ماز بعلاوه مرتفع با آنالیز واریانس یکطرفه ارزیابی شدند.
یافته ها: رزرپین زمان بی حرکتی را افزایش و زمان شنای فعال را کاهش داد، در حالی که ترکیب اثر ورزش فکری و نپتا بر اثر رزرپین غلبه کرد. رزرپین درصد استفاده از سوکروز را کاهش داد که این اثر توسط درمان با ورزش ذهنی، نپتا و ترکیب آنها بهبود یافت. کاهش فعالیت لوکوموتور ناشی از رزرپین در گروه های ورزش ذهنی و نپتا بهبود یافت. رزرپین زمان ماندن در بازوی باز را کاهش داد و نپتا آن را جبران کرد.
نتیجه گیری: ورزش ذهنی و نپتا علایم رفتاری افسردگی و اضطرب ناشی از رزرپین را بهتر از فلوکستین بهبود بخشیدند.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1894_5ab08631bed23d19500b72679ef24518.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327620200926The effect of aerobic training on serum levels of Growth differentiation factor-15 and insulin resistance in elderly women with metabolic syndromeتاثیر تمرین هوازی بر سطوح سرمی فاکتور تمایز رشدی 15 و مقاومت به انسولین در زنان سالمند مبتلا به سندروم متابولیک57661895FAکامیلیامقدمیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگرد، البرز، ایرانمریمشعبانیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگرد، البرز، ایرانموسیخلفیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Aerobic training plays an important role in the improvement of cardiovascular-metabolic disorders associated with aging and metabolic syndrome; however, the role of this type of training on growth differentiation factor-15 (GDF-15) as a new biomarker for predicting cardiac disorders is not understood. Therefore, the purpose of the present study was to investigate the effect of aerobic training on serum levels of GDF-15 and insulin resistance index in elderly women with metabolic syndrome.
Materials and Method: 24 elderly women with metabolic syndrome (age: 65.37±4.08, weight: 88.98±6.56 kg, BMI: 34.14±1.47) were randomly divided into two groups of aerobic training (n=12) and control group (n=12). The aerobic training protocol was administered for 12 weeks, three sessions per week at an intensity of 65-50% of maximum heart rate. Serum samples were collected in pre-test and post-test for ELISA using insulin, glucose and GDF-15.
Results: Results of data analysis showed that aerobic training resulted in a significant decrease in serum GDF-15 compared to control group (P˂0.05). Also, aerobic training was associated with a significant decrease in serum glucose and insulin resistance (P˂0.05), while it had no effect on serum insulin (P˃0.05).
Conclusion: It seems that aerobic training has an effective role in reducing serum GDF-15, which may be due to the improvement of metabolic parameters and consequently a reduction in the need for GDF-15 compensation.مقدمه و هدف: تمرین هوازی نقش موثری در بهبود اختلالات قلبی-متابولیکی مرتبط با سالمندی و سندروم متابولیک دارد؛ با وجود این نقش این نوع تمرینات بر فاکتور تمایز رشدی 15 (GDF-15) به عنوان بیومارکر جدید پیش گویی کننده اختلالات قلبی درک نشده است. از اینرو، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین هوازی بر سطوح سرمی GDF-15 و شاخص مقاومت به انسولین در زنان سالمند مبتلا به سندروم متابولیک بود.
موارد و روشها. 24 زن سالمند مبتلا به سندروم متابولیک (سن: 08/4±37/65، وزن: 56/6±98/88، BMI: 47/14±1/34) به طور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی (12 نفر) و کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. پروتکل تمرین هوازی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هر هفته با شدت 50-65 درصد ضربان قلب ماکزیمم اجرا شد. نمونههای سرمی برای اندازه گیری انسولین، گلوکز و GDF-15 به روش الایزا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون صورت گرفت.
نتایج. نتایج تحلیل دادهها نشان داد که تمرین هوازی منجر به کاهش معنی دار GDF-15 نسبت به گروه کنترل شد (05/0˂P < /span>). همچنین، تمرین هوازی با کاهش معنی داری گلوکز سرمی و مقاومت به انسولین همراه بود (05/0˂P < /span>)، در حالی که تاثیر بر انسولین سرمی نداشت (05/0˃P < /span>).
نتیجه گیری. به نظر می رسد که تمرین هوازی نقش موثری در کاهش GDF-15 سرمی داشته باشد که ممکن است به واسطه بهبود شاخصهای متابولیکی و به دنبال آن، کاهش نیاز جبرانی به GDF-15 باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1895_bdea1de0f7e909f4ec19f787ec7f67dc.pdf