دانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327120200926The effect of high intensity interval training on complex mammalian target of Rapamycin 1 (mTORC1) pathway in Flexor hallucis longus muscle (FHL) of streptozotocin-induced diabetic ratsتأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر مسیر کمپلکس یک هدف راپامایسین در پستانداران (mTORC1) در عضله اسکلتی خم‌کننده طویل انگشتان پا (FHL) موش‌های صحرایی دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین110186110.22070/dmed.27.140.1FAمحمدشرافتیمقدمگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانفرهاددریانوشگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانمحسنثالثیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانعلیاصغرفلاحیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانمحمدهمتینفرگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: The most well-known mechanism for regulating complex mammalian target of rapamycin 1 (mTORC1) pathway activity is the insulin/IGF-1-dependent pathway in skeletal muscles. The role of high intensity interval training (HIIT) exercise has not yet been studied on this important pathway in protein synthesis among people with type 2 diabetes. The purpose of the present study was to investigate the effects of HIIT on mTORC1 pathway in Flexor hallucis longus muscle (FHL) of streptozotocin (STZ)-induced diabetic rats.
Materials and Methods: In this experimental study, sixty male Sprague–Dawley rats with a weight of 260±20 g were randomly assigned into two equal groups including control group (n= 8) and HIIT trained group (n=8) after inducing diabetes in them by STZ and nicotinamide. The latter group of rats were trained in accordance with the training program for 4 weeks (4 sessions per week). Control groups received no exercise intervention. Furthermore, rats did not receive any insulin therapy during the study period. Independent t-test was used to assess the difference between the groups. Differences were considered significant at p<0.05.
Results: There was a significant increase in the value of AKT1 (p<0.005), mTORC1 (p<0.0001), P70S6K1 (p<0.008) and 4E-BP1 (p<0.001) proteins in the HIIT trained group as compared to the control group.
Conclusion: Given the increase in the content of these proteins (AKT1, mTORC1, P70S6K1 and 4E-BP1) in the FHL skeletal muscle tissue of type 2 diabetic subjects and their important role in protein synthesis, HIIT's exercise may be considered as an important approach for increasing protein synthesis or muscle hypertrophy in these individuals.مقدمه و هدف: شناخته‌شده‌ترین مکانیسم تنظیم‌کننده فعالیت مسیر mTORC1 در عضله اسکلتی مسیر وابسته به انسولین/IGF-1 است. هنوز نقش تمرین HIIT بر این مسیر مهم در سنتز پروتئین در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بررسی نشده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر مسیر کمپلکس یک هدف راپامایسین در پستانداران (mTORC1) در بافت عضله FHL موش‌های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 است.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 16 سر موش صحرایی نر 2 ماهه از نژاد اسپراگوداولی با میانگین وزن 20±260 گرم انتخاب و پس از دیابتی شدن از طریق القاء STZ و نیکوتین‌آمید به روش تصادفی به 2 گروه، تمرین (8 سر) و کنترل (8 سر) تقسیم شدند؛ گروه تمرینی 4 روز در هفته مطابق با برنامه تمرینی به مدت 4 هفته به فعالیت ورزشی پرداختند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه برنامه تمرینی نداشتند. همچنین موش‌های صحرایی هیچ‌گونه درمانی با انسولین را در طول دوره پژوهش نداشتند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون t-مستقل استفاده شد.
نتایج: افزایش معناداری در محتوای پروتئین‌های AKT1 (005/0p<)، mTOR (0001/0p<)، P70S6K1 (008/0p<) و 4E-BP1 (001/0p<) در گروه تمرین نسبت به کنترل مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: تمرین HIIT منجر به افزایش محتوای پروتئین‌های AKT1، mTOR، P70S6K1 و 4EBP1 در بافت عضله اسکلتی FHL آزمودنی‌های دیابتی تحقیق حاضر شد؛ بنابراین، با توجه به نقش‌های مهم این پروتئین‌ها در سنتز پروتئین، فعالیت ورزشی HIIT می‌تواند یک مکانیسم مهم برای افزایش سنتز پروتئین یا هیپرتروفی عضلانی باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1861_f9d1152547c0bde01830b7e8bd60024c.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327120200926Relation between spiritual health and anxiety in pregnant women referred to Shaheed Mostafa Khomeini hospital in 2018رابطه سلامت معنوی با اضطراب در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان شهید مصطفی خمینی1118186210.22070/dmed.27.140.11FAآزادهرحیمنژاددانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانعلیدواتیگروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایراناحیاءگرشاسبیگروه زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-5484-3308Journal Article20200926Background and Objective: Pregnancy is one of the most important and vulnerable periods in women's Life. One of the common side effects of pregnancy is anxiety. Despite its relative high prevalence in childbearing-aged women, little specific attention has been directed to anxiety disorders in pregnancy. Various studies have shown the effect of spiritual health and spirituality on mental health. It is important to identify the factors affecting anxiety such as spiritual health. Typically, at least one evaluation is recommended for depression and anxiety and attention to mental health during pregnancy. The purpose of this study was to investigate the relationship between spiritual health and anxiety in pregnant women.
Materials and Methods: A cross-sectional study was conducted on 170 pregnant women referred to Shaheed Mostafa Khomeini hospital in 2018. After obtaining consent, demographic characteristics were recorded. By using the questionnaire anxiety, depression and stress DASS-42 and Dr. Azizi spiritual health questionnaire, anxiety and spiritual health information were recorded. Chi-square and student t tests were used to compare the data
Results: The frequency of anxiety in the pregnant woman was 69.4%. The relationship between spiritual health and anxiety was not statistically significant (p= 0.483). The frequency of anxiety was not significantly different based on maternal age, gestational age, gravidity, pariety, abortion history, education, maternal satisfaction, type of pregnancy, gestational age and gender.
Conclusion: Regarding the high prevalence of anxiety in pregnant women, more attention to screening and risk factors in order to identify pregnant women at risk for anxiety is essential.مقدمه و هدف: بارداری، از دوره‌های مهم و آسیب‌پذیر در زندگی زنان به شمار می‌رود. از عوارض شایع دوران بارداری، اضطراب است. علیرغم شایع بودن نسبی اضطراب در زنان باردار، توجه ویژه‌ای به اختلالات اضطرابی در بارداری صورت نگرفته است. مطالعات مختلف نشان دهنده تأثیر سلامت معنوی و معنویت بر روی سلامت روان است. شناسایی عوامل مؤثر بر اضطراب مانند سلامت معنوی، مهم است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط سلامت معنوی با اضطراب در زنان باردار بود.
مواد و روش ها: طی یک مطالعه مقطعی بر روی 170 زن باردار مراجعه کننده به بیمارستان شهید مصطفی خمینی در سال 1396-97 انجام شد. پس از اخذ رضایت و ثبت مشخصات دموگرافیک، با استفاده از پرسشنامه اضطراب، افسردگی و استرس DASS_42 و پرسشنامه سلامت معنوی دکتر عزیزی اطلاعات اضطراب و سلامت معنوی ثبت شد. آزمون‌های کای اسکویر، Tstudent جهت مقایسه داده‌ها استفاده شد.
نتایج: فراوانی اضطراب در زن باردار مورد مطالعه (4/69 %) بود. ارتباط سلامت معنوی با اضطراب از نظر آماری معنادار نبود (483/0=P < /span>). فراوانی اضطراب بر اساس سن مادر، سن حاملگی، تعداد بارداری، تعداد زایمان، سابقه سقط، تحصیلات، رضایت مادران و خواسته یا ناخواسته بودن بارداری، سن حاملگی و جنس نوزاد تفاوت آماری معناداری ندارد.
نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع بالای اضطراب در زنان باردار، توجه بیشتر به غربالگری، شناسایی فاکتورهای خطر به منظور شناسایی مادران باردار در معرض اضطراب امری ضروری است.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1862_4e87337f366f72daa424dae11df0538c.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327120200926The effectiveness of compassion-focused therapy (CFT) on subjective well-being of students with sleep disordersاثربخشی درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر بهزیستی ذهنی دانشجویان دارای اختلال خواب1928186310.22070/dmed.27.140.19FAصفوراهادیانگروه روانشناسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایرانشیداجبل عاملیگروه روانشناسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Students are one of the susceptible groups for sleep disorders. High prevalence of psychological stresses and rumination in this group disturb the quality and quantity of sleep. Studies have shown that psychological treatments can improve sleep disorders. Therefore, the purpose of this research was to study the effectiveness of compassion-focused therapy (CFT) on subjective well-being of the students with sleep disorders.
Materials and Methods: The research method was semi-experimental and pre-test and post- test design with control group. The statistical population of this study was students with sleep disorders in Payame noor University of Ghahderijan city during the years 2017-2018. The sample was 30 students from this population that were selected by available sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups (15 individuals for each group). Participants in the experimental group participated in 8 weekly sessions, 90 minutes of CFT, while the control group did not receive any interventions. Both groups completed subjective well-being questionnaire and sleep disorders questionnaire in pre-test and post-test. Data were analyzed using univariate and multivariate covariance analysis using SPSS-16.
Results: The results of multivariate covariance analysis indicated a significant difference between the two groups of experiment and control in all research variables (p=0.002). In addition, this intervention affected the components of subjective well-being (positive and negative affective) (p<0.05).
Conclusion: According to the finding of this study, the efficacy of CFT on subjective well-being of the students with sleep disorder is confirmed. Therefore, interventions based on this approach can be useful for the students with sleep disorders.مقدمه و هدف: دانشجویان یکی از گروه‌های آسیب‌پذیر در برابر مشکلات خواب هستند و شیوع بالای فشارهای روانشناختی و عواطف منفی در آنان می‌تواند مخل کیفیت و کمیت خواب باشد. تحقیقات نشان داده است که درمان‌های روانشناختی می‌تواند بر بهبود اختلال خواب مؤثر باشد. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر بهزیستی ذهنی دانشجویان دارای اختلال خواب بود.
مواد و روشها: روش این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور قهدریجان در سال تحصیلی 96- 1397 بود. از جامعه آماری فوق 30 نفر از دانشجویان دارای اختلال خواب به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (15 نفر برای هر گروه). مشارکت‌کنندگان در گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان متمرکز بر شفقت را به صورت گروهی دریافت کردند. در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. هر دو گروه پرسشنامه بهزیستی ذهنی و پرسشنامه اختلال خواب را در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS -16 و با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (مانکوا) و تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: نتایج بیانگر تفاوت معنادار بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیر پژوهش بود (00۲/0=P < /span>). همچنین این مداخله بر مؤلفه‌های بهزیستی ذهنی(عواطف مثبت و منفی) نیز تأثیر داشت (05/0>P < /span>).
نتیجه‌گیری: بنا بر یافتههای این پژوهش درمان متمرکز بر شفقت درمان مؤثری بر روی بهزیستی ذهنی دانشجویان است. لذا انجام مداخلات بر اساس این رویکرد می‌تواند برای دانشجویان دارای اختلال خواب مفید باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1863_09fb05dd477d4ae6479985ca56c5a12d.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327120200926Comparing the mental health of patients with irritable bowel syndrome and healthy subjects in Rasht (Iran), 2014-2015مقایسه سلامت روان در مبتلایان به سندرم روده تحریک‌پذیر و افراد عادی در شهرستان رشت در سال 1394-13932936186410.22070/dmed.27.140.29FAغلامحسینقائدیمرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-7809-4794سید محمدحسینقاسمیگروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانآرزوغلامیدانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Irritable bowel syndrome is one of the most common functional gastrointestinal disorders in which psychological factors play an important role in developing and exacerbating the symptoms. The aim of current study was comparing mental health of patients with irritable bowel syndrome with normal individuals alongside the role of mental health predicting high risk of irritable bowel syndrome.
Materials and Methods: In a casual-comparative study, 2 groups of 96 patients who were affected by irritable bowel syndrome and meeting the diagnostic criteria of Rom-III and 96 normal individuals were selected through available sampling method. Data were collected by using the demographic questionnaire and general health questionnaire (GHQ-28) and were then analyzed as well.
Results: Independent t-test analysis showed that mean scores of mental health in IBS patients (11/30) were higher than those in healthy subjects (19/57) and mental health variable can predict high risk of irritable bowel syndrome (p˂0.001).
Conclusion: On the basis of these results, mental health is one of the predicting factors in individuals at a high risk of irritable bowel syndrome. However, psychological factors dealing with appropriate therapy for these patients must be considered.
مقدمه و هدف: سندرم روده تحریک‌پذیر از شایع‌ترین اختلالات عملکردی دستگاه گوارش است که عوامل روانشناختی در ایجاد و تشدید علائم آن نقش مهمی ایفا می‌کنند. این پژوهش با هدف مقایسه سلامت روانشناختی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر و افراد عادی و همچنین بررسی نقش پیش‌بینی کنندگی عامل سلامت روانی در احتمال ابتلای به این بیماری انجام شد.
مواد و روشها: در قالب یک طرح علی- مقایسه‌ای دو گروه شرکت‌کننده شامل 96 نفر بیمار مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر با توجه به ملاک‌های تشخیصی ROME III و 96 نفر از افراد عادی با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه سلامت روانی (GHQ-28) جمع آوری شده و تحلیل گردیدند.
نتایج: نتایج تحلیل آزمون t مستقل نشان داد که میانگین نمرات سلامت روان افراد مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر (30/11) در مقایسه با افراد عادی (19/57) بالاتر است و متغیر سلامت روان توان پیش‌بینی احتمال ابتلای به سندرم روده تحریک‌پذیر را دارد (001/0 ˂ P < /span>).
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج بدست آمده، میزان سلامت یکی از عوامل پیش‌بینی کننده در احتمال ابتلای به سندرم روده تحریک‌پذیر است. لذا توجه به عوامل روانشناختی در جهت درمان مناسب این بیماران حائز اهمیت است.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1864_d072677d210ac4c03ba046120f0802ec.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972327120200926Effect of one-month concurrent training with or without caffeine supplementation on resting energy expenditure and leptin resistance in overweight womenاثر یک ماه تمرین ترکیبی با مکمل دهی کافئین و بدون آن بر هزینه انرژی استراحت و مقاومت به لپتین زنان مبتلا به اضافهوزن3746186510.22070/dmed.27.140.37FAافشارجعفریگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانسارافرجپور خزاعیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانمحمدرضاعلیپورگروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Leptin resistance is an important risk factor for obesity. So, the present study was conducted in order to determine the effectiveness of one-month concurrent training with and without caffeine ingestion on the resting energy expenditure and leptin resistance in overweight women.
Materials and Methods: 20 non-athlete and overweight women in a double-blind and quasi-experimental designs in the two groups pre-post intervention (concurrent training group + placebo and concurrent training group + caffeine) for 4 weeks of a concurrent training (three sessions per week for 1.5 hours per session; aerobic training with an intensity between 65-85% heart rate reserve and resistance training with an intensity of 70-75% of one repetition maximum) with and without caffeine (5 mg.kg-1.day). Changes in resting energy expenditure and leptin resistance during two phases (baseline and 24 hours after completing the training period).
Results: Serum fasting leptin levels significantly reduced in both groups following one month period of concurrent training (p=0.04). However, there was no significant difference between the two groups. Also, caffeine supplementation administered together with concurrent training could increase resting expenditure energy (REE) and decrease leptin resistance index after one month (p=0.032).
Conclusion: Based on the findings of this study, it can be concluded that one month of aerobic-resistance concurrent training in both groups, especially with considering the further reduction of the indices studied in the caffeine consumer group; maybe prevent the risk factors associated with obesity in overweight women.
مقدمه و هدف: مقاومت به لپتین عامل خطر مهمی برای چاقی به حساب می‌آید. لذا هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر یک ماه تمرین ترکیبی با و بدون مصرف کافئین بر هزینه انرژی استراحت و مقاومت به لپتین زنان دارای اضافهوزن بود.
مواد و روشها: 20 زن غیر ورزشکار دارای اضافهوزن در قالب یک طرح نیمه تجربی دو گروهی پیش‌آزمون-پس‌آزمون به مدت چهار هفته در یک دوره تمرینات ترکیبی (3 جلسۀ 5/1 ساعته در هفته، تمرینات ایروبیک با شدت بین 85-65% ضربان قلب ذخیره و تمرینات مقاومتی با شدت 70-75 درصد یک تکرار بیشینه) با و بدون مکمل دهی کافئین (5 میلی‌گرم در کیلوگرم وزن بدن در روز) شرکت کردند. تغییرات هزینه انرژی استراحتی و مقاومت به لپتین طی دو مرحله (حالت پایه و 24 ساعت پس از اتمام دورۀ تمرینات) اندازه‌گیری شد.
نتایج: یافته‌ها حاکی که سطوح لپتین ناشتای سرمی پس از یک ماه در هر دو گروه کاهش معنیداری می‌یابد (04/0P=)، ولی میزان کاهش بین دو گروه تفاوت معنیداری نداشت. همچنین؛ مکمل دهی کافئین همراه با تمرینات ترکیبی توانست انرژی مصرفی استراحتی (REE) را افزایش داده و شاخص مقاومت به لپتین را پس از یک ماه کاهش دهد (032/0P=).
نتیجه گیری: بر اساس یافتههای این مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که انجام یک ماه تمرینات ترکیبی ایروبیک-مقاومتی در هر دو گروه، بخصوص با توجه به کاهش بیشتر شاخصهای مورد مطالعه در گروه مصرفکننده کافئین، امکان دارد از عوامل خطر مربوط به چاقی در دختران دارای اضافهوزن جلوگیری نماید.
https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1865_69d1fc78dbda242c43ad6590368912d4.pdf