دانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822The effect of oleuropein on passive avoidance memory in colchicine-induced rat model of Alzheimerâs diseaseاثر اولئوروپئین بر حافظۀ احترازی غیرفعال در مدل آلزایمر القاشده توسط کلشیسین در موش بزرگ آزمایشگاهی181733FAسهیلاپورخدادادمرکز تحقیقات داروهای گیاهی رازی، دانشگاه علوم پزشکی لرستانمهرنوشمقدسی جهرمیمرکز تحقیقات داروهای گیاهی رازی، دانشگاه علوم پزشکی لرستانزهراخانی پورمرکز تحقیقات داروهای گیاهی رازی، دانشگاه علوم پزشکی لرستانمنیژهکرمیگروه زیست شناسی دانشکده علوم پایه دانشگاه شاهد، تهران0000-0003-0353-7359Journal Article20200926Background and Objective: Alzheimer's disease (AD) is a progressive neurodegenerative disease along with learning and memory disorders. Oleuropein is a phenolic compound with antioxidant and neuroprotective properties that reduces oxidative stress and improves cognitive function. The purpose of this study was to investigate the effect of oleuropein pretreatment on the colchicine- induced cognitive dysfunction using passive avoidance learning.
Materials and Methods: Adult male rats (200-250 g) were used in this study. Oleuropein (10 and 20 mg/kg, p.o.) was used for a period of 10 days prior to colchicine administration. On the tenth day of administration, the rats were bilaterally cannulated at the CA1 area. Colchicine (15 μg/rat) was bilaterally administered into CA1 area of the hippocampus. After one week of recovery, then their learning and memory levels were investigated through passive avoidance learning test. For assessment of retention memory after 24 hours, the interval between the placement in the light chamber and the entry into the dark chamber was measured as step through latency. Furthermore, the total time spent in the dark chamber was also measured.
Results: Administration of colchicine reduced the step through latency and augmented the time spent in the dark chamber. Administration of oleuropein (10 and 20 mg/kg) prior to colchicine (15 µg/rat) improved colchicine-induced cognitive impairment.
Conclusion: The results showed that oral administration of oleuropein improves learning and memory impairment induced by colchicine.مقدمه و هدف: آلزایمر یک بیماری نورودژنرتیو گسترده میباشد که با اختلال در حافظه و یادگیری همراه است. اولئوروپئین یک ترکیب فنولی با اثرات آنتیاکسیدانی و نوروپروتکتیو میباشد که باعث کاهش استرس اکسیداتیو و بهبود عملکرد شناختی میشود. هدف از این مطالعه، بررسی اثرات پیشدرمانی با اولئوروپئین بر اختلال شناختی القاشده توسط کلشیسین با استفاده از آزمون اجتنابی غیرفعال میباشد.
مواد و روشها: در این مطالعه، از رتهای 250 تا 200 گرم استفاده شد. اولئوروپئین (mg/kg 10 و 20) بهمدت 10 روز بهصورت گاواژ به موشهای صحرایی خورانده شد و در روز دهم، ناحیۀ هیپوکامپ بهصورت دوطرفه کانولگذاری شد و کلشیسین (µg/rat ۱۵) به داخل ناحیۀ CA1 هیپوکامپ تزریق گردید. یک هفته بعد، موشها در دستگاه یادگیری اجتنابی غیرفعال آموزش دیدند و تست حافظه 24 ساعت بعد از آموزش بهصورت اندازهگیری زمان تأخیر ورود به قسمت تاریک شوکدهنده و زمان سپریشده در محفظۀ تاریک انجام شد.
نتایج: دادهها نشان داد که تزریق مرکزی کلشیسین سبب کاهش زمان تأخیر ورود به قسمت تاریک و افزایش زمان سپریشده در محفظه تاریک گردید. تزریق اولئوروپئین (mg/kg 10 و 20) پیش از تزریق کلشیسین (µg/rat 15) توانست اختلالشناختی حاصل از کلشیسین را اصلاح کند.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تزریق اولئوروپئین بهصورت گاواژ اختلال ایجادشده در یادگیری و حافظۀ توسط کلشیسین را بهبود میبخشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1733_1968e55afd942f3e657c96e0895a8b66.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822The effect of strength training on spatial learning and memory in Aβ rat model of Alzheimer's diseaseتأثیر تمرین قدرتی بر میزان حافظه و یادگیری فضایی در موشهای صحرایی آلزایمریشده با بتاآمیلوئید9181734FAخدیجهابراهیمیدانشگاه آزاد اسلامی ، واحد مرند، گروه تربیت بدنی، مرند، ایرانسیامکریحانی راددانشگاه آزاد اسلامی ، واحد مرند، گروه علوم آزمایشگاهی، مرند، ایرانسعیدصدیق اعتقادمرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایرانسید مهدیوطن دوستمرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: In recent years, researchers have focused on the effect of physical activity on Alzheimer's disease (AD). However, it is unclear that what kind of physical activity is preferable for this issue. The aim of this study was to evaluate the effect of strength training on spatial learning and memory in β-Amyloid25-35-induced rat model of AD.
Materials and Methods: AD model was inducted by ICV administration of β-amyloid25-35 in the Wistar rats (n = 8 for each group). Then, AD and control animals were subjected to 8 weeks of progressive strength exercise in a vertical ladder apparatus three times a week by the connection of weights to the tail and spatial learning and memory was evaluated by Morris water maze test.
Results: The results showed that AD group has a significantly higher escape latency time to reach the hidden platform and less spent time in the target quadrant as compared to healthy control (p < 0.005). However, strength exercise in control group and AD group results in less escape latency time and more spent time in the target quadrant, respectively, as compared to healthy control and AD group without train (p < 0.005).
Conclusion: Strength training could improve spatial learning and memory in animals with AD and prevents the progress of disease.مقدمه و هدف: فعالیت بدنی بهخاطر تأثیر مثبتی که بر عوامل خطرزای بیماری آلزایمر دارد، مورد توجه محققان است. با وجود این، معلوم نیست کدام نوع فعالیت بدنی در این حیطه ارجحیت دارد. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر تمرینات قدرتی بر عملکرد حافظه و یادگیری فضایی در موشهای صحرایی آلزایمریشده با پروتئین بتا آمیلوئید (35-25) است.
مواد و روشها: در این مطالعه، تعداد 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (n=8) در چهار گروه 1. کنترل سالم، 2. سالم تمرین قدرتی، 3. کنترل آلزایمری، 4. آلزایمری تمرین قدرتی تقسیم شدند. بتاآمیلوئید (35-25) بهروش I.C.V درون بطن مغز حیوانات تزریق شد. در تمرین قدرتی، حیوانات برای سه جلسه در هفته، بهمدت دو ماه بهوسیلۀ وزنههای اتصالی به دم موشها از نردبانی بهطول یک متر با شیب 85 درجه بالا میرفتند؛ در نهایت میزان حافظه و یادگیری فضایی با استفاده از تست آبی موریس مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان داد موشهای صحرایی آلزایمری بهطور معنیداری دارای زمان تأخیر بیشتر و مدت زمان صرفشدۀ کمتر در ربع هدف نسبت به گروه کنترل سالم هستند (P < 0.005). همچنین تمرین قدرتی بهطور معنیداری منجر به کاهش زمان تأخیر و افزایش زمان صرفشده در ربع هدف در حیوانات سالم و آلزایمری شد (P < 0.005).
نتیجهگیری: تمرینات قدرتی میتواند موجب بهبود حافظه و یادگیری فضایی در حیوانات آلزایمری شود و از پیشرفت روند آسیبشناختی ناشی از بیماری آلزایمر جلوگیری کند.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1734_672359ecb6c603c8c5927866ec78fe91.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822Comparison of motherâs anxiety and post-traumatic stress symptoms and mental adjustment in children hospitalized with and without leukemiaمقایسۀ اضطراب و نشانههای استرس پس از سانحۀ مادران و سازگاری روانی در کودکان بستری مبتلا و غیرمبتلا به سرطان خون19261735FAحسنابوالقاسمیفوق تخصص انکولوژی و هماتولوژی اطفال، استاد دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج)فرشتهپورمحسنی کلوریاستادیار روانشناسی دانشگاه پیام نور، ایران0000-0002-2920-2605مریمنیکخواهکارشناس روانشناسیJournal Article20200926Background and Objective: Leukemia is a type of cancer of the blood and bone marrow that is the most common cause of cancer in children. Parents of hospitalized children with cancer will experience serious psychological problems. This research was done to compare parent’s anxiety and post-traumatic stress symptoms and mental adjustment in children hospitalized with and without cancer.
Materials and Methods: The method of study was causal-comparison. The population was hospitalized children with leukemia in Baghiatollah and Mofid hospitals and their mothers. In addition to children without cancer, children who were hospitalized in emergency unit were also studied. In these populations, 30 children with cancer and 30 children without cancer and their mothers were selected with available sampling. The mothers of two groups of children responded the State-trait anxiety questionnaire, Impact of Event Scale – Revised and the post hospital behavior questionnaire. Data was analyzed with multivariate analysis of variance (MANOVA).
Results: Findings indicate that mothers of children with cancer as compared to mothers of children without cancer had higher levels of post-traumatic stress symptoms. Also, mental adjustment of children with cancer was less than children without cancer. The mothers of the two groups in state-trait anxiety had not a significant difference.
Conclusion: The early identification of parents at risk for post-traumatic stress symptoms suggests that pediatric health care providers in the hospital should ask parents and their children about these symptoms and when these symptoms exist, necessary social-psychological interventions provide for them.مقدمه و هدف: سرطان خون گونهای از سرطان خون و مغز استخوان و شایعترین نوع سرطان در کودکان میباشد. والدین کودکان مبتلا به سرطان خون و خود کودکان پس از بستری مشکلات روانشناختی عدیدهای را تجربه خواهند کرد. پژوهش حاضر به مقایسۀ اضطراب و نشانههای استرس پس از سانحۀ والدین و سازگاری روانی در کودکان بستری مبتلا و غیرمبتلا به سرطان خون پرداخته است.
مواد و روشها: روش پژوهش حاضر از نوع علّی_مقایسهای بود و جامعۀ پژوهش شامل تمامی کودکان مبتلا به سرطان خون بستری در بیمارستان بقیهالله (عج) و بیمارستان مفید و مادرانشان بودند؛ همچنین کودکان غیرمبتلا، کودکانی بودند که در بخش عمومی بیمارستان بقیهالله (عج) بستری بودند. از میان این کودکان 30 کودک مبتلا به سرطان خون و 30 کودک غیرمبتلا به شیوۀ دردسترس انتخاب شدند و مادران آنان به پرسشنامۀ اضطراب صفت_حالت، مقیاس تأثیر رویداد تجدیدنظرشده و پرسشنامۀ رفتار کودک پس از بستری پاسخ دادند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند.
نتایج: یافتهها نشان داد مادران کودکان سرطانی در مقایسه با مادران کودکان غیرسرطانی نشانههای استرس پس از سانحۀ بیشتری را تجربه کردند. همچنین سازگاری روانی کودکان مبتلا به سرطان در مقایسه با کودکان غیرمبتلا کمتر بود. بین مادران دو گروه مورد مطالعه از نظر اضطراب صفت_حالت تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجهگیری: شناسایی اولیۀ والدین در معرض خطر ابتلا به نشانههای استرس پس از سانحه، متخصصان حوزۀ سلامت را مکلف میسازد تا بروز این علائم و نشانهها را در والدین و کودکان بیمارشان بررسی نمایند و در صورت وجود این علائم، مداخلات روانشناختی_اجتماعی لازم را برای آنان فراهم سازند.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1735_62fbe6fe608346d9e845d7d5f868e3ee.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822Study of some antioxidant enzymes and oxidative stress markers in patients with metabolic syndrome in comparison with healthy individualsبررسی برخی آنزیمهای آنتیاکسیدان و شاخصهای استرس اکسیداتیو در افراد دارای سندرم متابولیک در مقایسه با افراد سالم27341736FAمهدیحاتمیکارشناس ارشد بیوشیمی بالینی- مرکز پژوهش دانشجویان - دانشگاه علوم پزشکی همدان – همدانشیوابرزوئیاستادیار گروه داخلی - غدد دانشکده پزشکی- دانشگاه علوم پزشکی همدان- همدانمحمدتقیگودرزیاستاد بیوشیمی بالینی -مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی – دانشگاه علوم پزشکی همدان- همدانمرضیهصفی آریانکارشناس علوم آزمایشگاهی - گروه بیوشیمی – دانشکده پزشکی – دانشگاه علوم پزشکی همدانزهراطاووسی رادکارشناس ارشد بیوشیمی بالینی- مرکز پژوهش دانشجویان - دانشگاه علوم پزشکی همدان – همدانصادقزارعیدانشجوی دکتری - گروه بیوشیمی – دانشکده پزشکی – دانشگاه علوم پزشکی یزد- یزدJournal Article20200926Background and Objectives: Metabolic syndrome (MetS) is one of the most common diseases and a public health problem in most populations and predisposes to many metabolic disorders such as type 2 diabetes. Inflammatory processes and oxidative stress are the important factors in pathogenesis of MetS. Also, the effect of sex, race, age, nutrition and life style is very important in incidence of this syndrome. This study was conducted to compare the activity of antioxidant enzymes and some other factors that are involved in oxidative stress in patients with metabolic syndrome.
Materials and Methods: In this study, 37 individuals with metabolic syndrome and 31 healthy controls participated. A blood sample was taken from all subjects and serum and red blood cells were isolated. Glucose, lipid profile, uric acid, malondialdehyde and thiol groups were determined in prepared samples. Antioxidant enzymes containing superoxide dismutase (SOD, gluthatione peroxidase (GPx), and catalase (Cat) were also measured in whole blood samples.
Results: While triglycerides and blood glucose were significantly higher in subjects with metabolic syndrome as compared to control subjects, there was no significant difference for total cholesterol, HDL-Ch and LDL-Ch. A reduction in activities of SOD, GPx and Cat was observed in MetS group as compared to healthy individual (p < strong>=0.02, 0.01 and 0.03, respectively).
Conclusion: The reduction in antioxidant enzymes SOD, GPx and Cat indicate the weakness of antioxidative defense in MetS. These states can predispose for inflammation and other complication of MetS. Using antioxidants or consuming natural products can strength the antioxidant defense and prevent the MetS complications. مقدمه و هدف: سندروم متابولیک در اکثر جوامع با شیوع بالایی وجود دارد که زمینهساز بسیاری از اختلالات از قبیل دیابت نوع 2 و پرفشاری خون میباشد. استرس اکسیداتیو و التهاب از عوامل مؤثر در پاتولوژی این بیماری است. تأثیرات جنس، سن، نژاد، تغذیه و شیوۀ زندگی در بروز این اختلال مهم میباشد. این مطالعه با هدف بررسی برخی از آنزیمهای سیستم دفاع آنتیاکسیدانی و تعدادی دیگر از فاکتورهای دخیل در استرس اکسیداتیو در مبتلایان به سندروم متابولیک انجام گرفت.
مواد و روشها: این مطالعه روی 37 فرد با سندروم متابولیک و 31 نفر سالم انجام گرفت. نمونۀ خون در حالت ناشتا گرفته شد. نمونههای سرم و گلبول قرمز تهیه شد. پروفایل لیپیدی، اسید اوریک، مالون دیآلدئید و گروههای تیول در سرم نمونهها اندازهگیری شد. آنزیمهای آنتیاکسیدان شامل سوپر اکسید دیسموتاز، گلوتاتیون پراکسیداز، و کاتالاز در نمونههای گلبول قرمز سنجش گردید.
نتایج: غلظت گلوکز و تریگلیسرید سرم در بیماران سندروم متابولیک بهطور معنیداری بالاتر از افراد سالم بود، در میزان کلسترول، HDL-C و LDL-C تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد. در میزان سرمی فاکتورهای اسیداوریک، گروههای تیول، مالون دیآلدئید نیز بین دو گروه اختلاف معنیداری دیده نشد. فعالیت آنزیمهای سوپر اکسید دیسموتاز، گلوتاتیون پراکسیداز، و کاتالاز در گلبولهای قرمز بیماران مبتلا به سندروم متابولیک بهطور معنیداری در مقایسه با گروه کنترل کاهش نشان داد (مقدار p < /span> بهترتیب برابر با 02/0و 01/0 و 03/0).
نتیجهگیری: کاهش فعالیت آنزیمهای سوپر اکسید دیسموتاز، گلوتاتیون پراکسیداز و کاتالاز نشاندهندۀ تضعیف سیستم دفاع آنتیاکسیدانی در سندروم متابولیک میباشد. این فرایند میتواند زمینهساز التهاب و سایر عوارض سندروم متابولیک باشد. تقویت سیستم آنتیاکسیدانی با مصرف مواد طبیعی احیاکننده میتواند در بروز عوارض ناشی از استرس اکسیداتیو مفید باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1736_36cb9a3dbc79d2a61ecf6caaafd6d514.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822The effect of aerobic interval training on memory improvement with respect to changes in homocysteine in diabetic patientsتأثیر تمرینات تناوبی هوازی بر بهبود حافظۀ بیماران دیابتی با توجه به تغییرات هموسیستئین35421737FAمجید مهاجریکارشناسی ارشد تربیت بدنی دانشگاه الزهرا مشهدحمید معرفتیاستادیار تربیت بدنی دانشگاه شهید باهنر کرمانیگانه احسانی فردکارشناسی تربیت بدنی دانشگاه الزهرا مشهدسید محمد علی عظیمی دختدانشجوی دکترا دانشگاه تربیت مدرس تهرانحمید نجفی پوراستاد فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی کرمانJournal Article20200926Background and Objective: Diabetes has become one of the common diseases of the society by lifestyle changes and sedentary life. Memory disorders are secondary complications of diabetes. Hyperhomocysteinemia is physiological changes caused by diabetes that can cause memory impairment. Physical activity could affect homocysteine level. This study was aimed to investigate the effect of aerobic interval training to improve levels of homocysteine and memory and how much memory disorders are associated with changes in homocysteine levels.
Materials and Methods: Subjects were 20 patients with type II diabetes treated with metformin. The protocol used in this study consisted of 24 sessions of aerobic training with intensity of 40 to 55 percent of maximum heart rate reserve (HR reserve) that was conducted periodically. In order to evaluate significant differences between pre-test and post-test, t test was used and Pearson correlation coefficient was used to communicate between factors.
Results: Findings showed improvement of memory and homocysteine, from 28.12 ± 6.354 score to 31.18±5.6 score and from 20.02 ± 2.32 μmol/l to 17.82 ± 2.6 μmol/l, respectively. These changes were statistically significant. The relationship between homocysteine levels and memory changes was r = 0.051.
Conclusion: Aerobic interval training could improve memory and reduce homocysteine levels in type II diabetic, but the relationship between memory and homocysteine was not statistically significant.مقدمه و هدف: تغییر سبک زندگی و بیتحرکی، دیابت را به یکی از بیماریهای شایع جامعه تبدیل کرده است. ازجمله عوارض ثانویۀ دیابت اختلالات حافظه میباشد. هیپرهموسیستئینمی که از تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از دیابت میباشد، میتواند سبب تشدید این اختلالات شود که طی تحقیقات به اثر فعالیت بدنی بر هموسیستئین اشاره شده است. این مطالعه به بررسی تأثیر تمرینات تناوبی هوازی بر بهبود حافظه و سطوح هموسیستئین پرداخته و همچنین ارتباط بین تغییرات سطوح هموسیستئین با اختلالات حافظه را بررسی نمود.
مواد و روشها: حجم نمونه در این تحقیق 20 نفر از افراد مبتلا به دیابت نوع دو تحت درمان با متفورمین بودند که بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. پروتکل بهکاررفته شامل 24 جلسه تمرینات هوازی با شدت 40 تا 55درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره[1] بود که بهصورت تناوبی به اجرا درآمد. بهمنظور بررسی اختلاف معناداری بین پیشآزمون و پسآزمون، از آزمون t همبسته و ارتباط بین فاکتورها از طریق ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد میانگین امتیاز حافظۀ آزمودنیها از 354/6 ± 12/28 امتیاز به 6/5 ± 18/31 امتیاز و سطوح هموسیستئین از 32/2 ± 02/20 میکرومول در لیتر به 6/2 ± 82/17 میکرومول در لیتر رسید که این تغییرات از نظر آماری معنیدار بودند. ارتباط بین تغییرات سطوح هموسیستئین و حافظه 051/0r = بود؛ اما معنیدار نبود.
نتیجهگیری: تمرینات تناوبی هوازی بر بهبود حافظه و کاهش سطوح هموسیستئین بیماران دیابتی نوع دو تأثیر دارد؛ اما ارتباط میان حافظه و هموسیستئین از لحاظ آماری معنیدار نبود.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1737_467abfe3cde6e96fc7056c6cab9c4630.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822The effect of hydroalcoholic extract of Salvia officinalis on germinal cells of testis tissues in adult male diabetic ratsعصارۀ آبی- الکلی مریمگلی (Salvia officinalis) بر تغییرات تعداد سلولهای زایندۀ بافت بیضه در موش صحرایی نر بالغ دیابتی43501738FAمریممیرچناریکارشناسی ارشد سلولی تکوینی – گروه زیست شناسی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی ، کازرون ، ایرانمختارمختاریدانشیار فیزیولوژی – گروه زیست شناسی ، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی ، کازرون ، ایرانمهردادشریعتیدانشیار زیست شناسی سلولی و تکوینی – گروه زیست شناسی ، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی ، کازرون ، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Diabetes mellitus mediated by oxidative stress creates serious metabolic disorders in testicles. This study aimed to demonstrate the antioxidant effect of Salvia officinalis (SO) on testicular damage in streptozotocin-induced diabetes in male rats.
Materials and Methods: In this experimental study, 50 male Wistar rats were divided into 5 groups of 10. The control group received water and food, stereptozotocine-treated diabetic (60 mg/kg), SO-treated control (400 mg/kg), SO-treated diabetic (200 mg/kg), and SO-treated diabetic (400 mg/kg). After 28 days, the testis was immediately removed and its sections were stained with Hematoxylin and Eosin and evaluated.
Results: Comparison of histological sections showed the number of cells spermatogonia, primary spermatocyte, spermatid, Leydig and Sertoli in the diabetic group showed a significant decrease as compared with control group. In comparison of SO-treated control group with control group, a significant increase in the number of these cells was observed except for Sertoli cells. The SO-treated diabetic (200 and 400 mg/kg) groups showed a significant increase in the number of these cells as compared with the diabetic group. (p<0.05).
Conclusion: Probably, the antioxidant compounds in extracts of this plant, i.e. sage, are effective in reducing the incidence of diabetes in mice spermatogenesis.مقدمه و هدف: دیابت قندی با ایجاد استرس اکسیداتیو، آسیبهای متابولیسمی متعددی در بیضهها ایجاد میکند. این مطالعه با هدف پیشگیری از خواص آنتیاکسیدانی مریمگلی بر آسیب بافتی بیضه در موشهای صحرایی نر دیابتیشده با استرپتوزوتوسین مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روشها: در این مطالعۀ تجربی،50 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار به 5 گروه 10تایی تقسیم شد: گروه کنترل، دریافتکنندۀ آب و غذا؛ گروه دیابتی، دریافتکنندۀ mg/kg 60 استرپتوزوتوسین؛ گروه کنترل، تحت تیمار مریمگلی با دوز mg/kg 400؛ گروه دیابتی، تحت تیمار مریمگلی با دوز mg/kg 200 و گروه دیابتی تحت تیمار مریمگلی با دوز mg/kg400 بودند. پس از 28 روز، بیضهها نیز بلافاصله خارج گشته و پس از تهیۀ مقاطع بافتی و رنگآمیزی با روش هماتوکسیلین ائوزین مورد بررسی قرار گرفتند.
نتایج: مقایسۀ مقاطع بافتی نشان داد تعداد سلولهای اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت، اسپرماتید، لایدیگ و سرتولی در گروه دیابتی نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری را نشان میدهد. در مقایسۀ گروه کنترل تحت تیمار نسبت به گروه کنترل تعداد این سلولها (به جز سرتولی) افزایش معنیداری را نشان میدهد. تعداد این سلولها در گروههای دیابتی تحت تیمار (kg/mg 400mg/kg ,200) نسبت به گروه دیابتی افزایش معنیداری را نشان میدهد )05/0 < (P < /span>.
نتیجهگیری: ترکیبات آنتیاکسیدانی موجود در عصارۀ مریمگلی در کاهش عوارض فرایند اسپرماتوژنز ناشی از دیابت در موش صحرایی مؤثر است.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1738_47e6bb02bf2119cdb6ab0a64dbbdf787.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822The effect of high-intensity interval training on lung parenchymal and non-parenchymal structural changesتأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید بر تغییرات ساختاری پارانشیمی وغیرپارانشیمی ریه51601739FAمهدییادگاریدانشجوی دکتری تخصصی، گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، مازندرانشادمهرمیرداردانشیار، دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه مازندران، مازندرانغلامرضاحمیدیاناستادیار، دکترای تخصصی بافتشناسی، گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: The available information in relation to the effect of high-intensity interval training on lung structural changes are limited. The aim of this study was to evaluate the effect of a high-intensity interval training on structural changes in lung parenchymal and non-parenchymal tissue in male Wistar rats.
Materials and Methods: Samples of this study were 12 male Wistar rats (4 weeks old, 68±9 g), healthy, and had no history of disease and divided into training and control groups (exercise training = 6, control = 6). High-intensity interval training was carried out for 9 weeks. The samples started training program with 25 m/min (first week) and with 70 m/min at the end (ninth week). Finally, lung tissue was extracted for stereological and histological tests.
Results: The findings showed that after 9 weeks of high-intensity interval training, parenchymal volume, number of alveoli and respiratory surface significantly decreased. Also, non-parenchymal and peribronchovascular volume significantly increased.
Conclusion: Based on research findings, it seems that 9 weeks of high-intensity interval training leads to lung inflammation and structural disorders. These effects are possibly associated with reduction of maximum gas exchange in lung blood-gas barrier during exercise performance and challenge of overall health in lung.مقدمه و هدف: اطلاعات موجود در ارتباط با تأثیر تمرینات تناوبی شدید بر تغییرات ساختاری بافت ریوی محدود میباشد. هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید بر تغییرات ساختاری پارانشیمی و غیرپارانشیمی بافت ریه در رتهای نر ویستار بود.
مواد و روشها: نمونههای پژوهش حاضر را 12 سر رت نر نژاد ویستار، کاملاً سالم و بدون سابقۀ بیماری (سن 4 هفته و میانگین وزنی 9±68 گرم) تشکیل داده بودند که بهصورت مساوی به گروه تمرین و کنترل تقسم شدند. رتها در طی 9 هفته، برنامۀ تمرین تناوبی شدید را با سرعت 25 متر بر دقیقه شروع و با سرعت 70 متر بر دقیقه به پایان رساندند. در پایان، جهت انجام آزمایشهای هیستولوژی و استریولوژی، بافت ریه خارج گردید.
نتایج: نتایج نشان داد متعاقب 9 هفته اجرای تمرین تناوبی شدید، بهطور معنادار حجم پارانشیمی، تعداد آلوئولها و سطح تنفسی کاهش و حجم غیرپارانشیمی و فضای اطراف عروق و برونشیول افزایش یافت (P≤0.05).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش حاضر به نظر میرسد تمرین تناوبی شدید قادر است ریه را به سمت بینظمی ساختاری و التهاب پیش ببرد. تأثیراتی که احتمالاً با کاهش کارایی ریه در تبادل حداکثری گاز در عرض سد گازی ـ خونی حین اجرای رقابتهای ورزشی و بهچالشکشیدن سلامت عمومی ریه همراه است.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1739_8d83cc0238a12f11255ac9fcfe5a0749.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972324320160822Factors affecting the preoperative anxiety from the patients ' perspectiveعوامل مؤثر بر اضطراب قبل از عمل از دید بیماران اتاق عمل61701740FAرامینروانگرداستادیار گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت منابع انسانی سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانپیوندباستانیاستادیار گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی،مرکز تحقیقات مدیریت منابع انسانی سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایراناسرامرادیدانشجوی کارشناسی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت منابع انسانی سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانمهدیهالسادات احمدزادهدانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی،مرکز تحقیقات مدیریت منابع انسانی سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Anxiety is considered as a common complaint in patients admitted for surgery, as well as a deterrent, and an important factor influencing the patients' resistance to the required surgeries. This study aimed to determine the effective factors influencing the preoperative anxiety from the perspective of patients referred to the operation rooms of general hospitals affiliated to Shiraz University of Medical Sciences in 2015.
Materials and Methods: This research was an applied, cross-sectional and descriptive-analytical study conducted in general hospitals affiliated to Shiraz University of Medical Sciences in 2015. The study population included 150 adult patients before performing their surgeries. The required data were collected using a questionnaire designed by Nazari-Vanani and colleagues. The collected data were analyzed using SPSS22 and through the Pearson correlation coefficient, independent t-test and ANOVA tests at a significance level of 0.05.
Results: The Findings showed that the highest and lowest means of preoperative anxiety were, respectively, related to preoperative concerns (27.4 ± 7.5) and stressors related to the physical environment of the operating rooms (14.9 ± 6.3). Also, factors such as age, sex, occupation, need to see a psychologist, and the number of surgeries in the past had significant relationship with the preoperative anxiety (p<0.05).
Conclusion: According to the present results, the preoperative anxiety can be decreased through familiarizing patients with the physical environment and the medical staff working in the operating room before performing surgeries, applying induction room located next to the operation room performing anesthetizing process.مقدمه و هدف: اضطراب بهعنوان یک شکایت عمده در اکثر بیماران مراجعهکننده و همچنین بهعنوان یک عامل بازدارنده و مؤثر در مقاومت بیماران برای انجام اعمال جراحی موردنیاز، شناخته شده است. لذا این مطالعه با هدف تعیین عوامل مؤثر بر اضطراب قبل از عمل از دید بیماران مراجعهکننده به اتاق عمل در بیمارستانهای عمومی وابسته به دانشگاه علومپزشکی شیراز در سال 1394 انجام شد.
مواد و روشها: مطالعۀ حاضر یک مطالعۀ کاربردی و تحلیلی از نوع مقطعی میباشد که در سال ۱۳۹۴ در بیمارستانهای عمومی وابسته به دانشگاه علومپزشکی شیراز بر روی 150 بیمار بزرگسال تحت عمل جراحی انجام شد. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه تهیه شده توسط نظری و همکاران بود. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS22 و از طریق آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، تی مستقل وآنوا تجزیهوتحلیل شدند. سطح معنیداری، 05/0 در نظر گرفته شد.
نتایج: نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین میانگین اضطراب قبل از عمل بهترتیب مربوط به نگرانیهای قبل از عمل (5/7±4/27) و عوامل تنیدگیآور محیط فیزیکی اتاق عمل (3/6±9/14) بود. بین سن، جنس، شغل، احساس نیاز به مراجعه به روانشناس و تعداد دفعات جراحی بیماران در گذشته، با اضطراب قبل از عمل رابطۀ معناداری وجود داشت (05/0P<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه میتوان با انجام اقداماتی مانند آشنانمودن بیماران با محیط فیزیکی اتاق عمل و کادر درمانی در اتاق عمل قبل از عمل جراحی، بیهوشنمودن بیمارانی که نیاز به بیهوشی دارند در خارج از محیط اتاق عمل و ...، از اضطراب بیماران کاست.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1740_3ff6b3bbfcea27ad4c8cf1b8528b7db1.pdf