دانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926Evaluation of relationship between dietary patterns and quality of life in patients with type 2 diabetesبررسی ارتباط الگوهای غذایی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 21121646FAمحمدمحمدشاهیمرکز تحقیقات هیپرلیپیدمی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهوازفاطمهشیرانیمرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهوازساراالهیگروه تغذیه، واحد بین الملل اروند، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهوازشکوفهقاسمیمرکز تحقیقات امنیت غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهانمژدهعلایی شهنیواحد تغذیه، بیمارستان تأمین اجتماعی شفا اهوازفاطمهحیدریمرکز تحقیقات تغذیه و بیماری های متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهوازJournal Article20200926Background and Objective: Appropriate dietary pattern as one of the influencing factors on quality of life plays an important role in the control and treatment of diabetes. Therefore, the present study was conducted to evaluate the relationship between dietary patterns and quality of life in patients with diabetes.
Materials and Methods: This cross-sectional study was done on 110 patients with diabetes attending the Diabetes Clinic of Ahvaz in 2012. The instrument for data collection included demographic and anthropometric questionnaire, semi-quantitative food frequency questionnaire, quality of life questionnaire SF-36 and audit of diabetes-dependent quality of life (ADDQOL). The collected data was analyzed using SPSS version 19, by independent t test and multivariate linear regression.
Results: In this study, three major dietary patterns including healthy, traditional and high-protein dietary patterns were identified. Healthy dietary pattern was associated with smaller amounts of weight, BMI, body fat percent and blood glucose (p < 0.05). A significant positive correlation was also found between healthy dietary pattern and quality of life indices (physical functioning, general health, vitality, self-confident, positive feeling about the future and freedom to eat). In contrast, the traditional dietary pattern was associated with lower score of quality of life (p < 0.05).
Conclusion: Modification of dietary pattern and following a healthy dietary pattern, by a positive impact on the anthropometric indices, blood glucose control and increased self-confidence and hope in the future, will improve quality of life in patients with diabetes.مقدمه و هدف: الگوی غذایی مناسب، بهعنوان یکی از عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی، نقشی مهم در کنترل و درمان بیماری دیابت دارد؛ براین اساس، مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط الگوی غذایی غالب و کیفیت زندگی بیماران دیابتی انجامشدهاست.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی، روی 110 بیمار دیابتی نوع 2 تحت پوشش کلینیک دیابت اهواز در سال 1391 انجامشد. ابزار جمعآوری اطلاعات، شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و انتروپومتریک، پرسشنامه بسامد خوراک نیمهکمی، پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی SF-36 و پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی اختصاصی بیماران دیابتی نوع 2 ADDQOL بودند. اطلاعات پس از جمعآوری، توسط نرمافزار19 SPSS و با استفاده از آزمونهای آماری t مستقل و رگرسیون خطی چندمتغیره تجزیهوتحلیلشدند.
نتایج: در این مطالعه سه الگوی غذایی غالب شناسایی شد: الگوی غذایی سالم، سنتی و پرپروتئین. الگوی غذایی سالم با مقادیر کمتر وزن، BMI، درصد چربی و قند خون بیماران، مرتبط بود (05/0P < )؛ الگوی غذایی سالم، همچنین ارتباط مثبت معنیداری با شاخصهای کیفیت زندگی (عملکرد جسمی، سلامت عمومی، انرژی و نشاط بیماران، اعتمادبهنفس، امید به آینده و آزادی عمل در خوردن) داشت؛ درمقابل، الگوی غذایی سنتی با کیفیت زندگی پایینتر بیماران، همراه بود (05/0> P).
نتیجه گیری: اصلاح الگوی غذایی و پیروی از الگوی غذایی سالم با تأثیرگذاری مثبت بر شاخصهای آنتروپومتریک، کنترل قند خون و افزایش اعتمادبهنفس و امید به آینده، باعث افزایش کیفیت زندگی بیماران دیابتی خواهدشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1646_482676415c1e2377d24ca0f856025214.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926Therapeutic effect of swimming training and arbutin supplement on diabetes-induced renal oxidative stressاثر درمانی شنا و مکمل آربوتین بر استرس اکسیداتیو کلیوی ناشی از دیابت13201647FAمعصومهحبیبیانگروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، قائم شهر، ایران0000-0003-1028-1726پروینفرزانگیگروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری،ساری،ایرانغلامرضاعظیمیفیزیولوژی ورزش دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری،ساری،ایرانJournal Article20200926Background and Objective: The tissue oxidative stress is the most important factor in the development of diabetic kidney disease. The purpose of this study was to evaluate the therapeutic effect of swimming training and Arbutin supplement on diabetes-induced renal oxidative stress.
Materials and Methods: 42 male Wistar rats were randomly divided into 6 groups (7 rats per group) of control, diabetes, Arbutin, diabetes-Arbutin, diabetes-training and diabetes-combinatorial. Diabetes was induced by alloxan (90 mg/kg, intraperitoneally) in rats and Arbutin (50 mg/kg, i.p.) was administered for 5 days/week. The animals were exercised by swimming training at 5 min to 36 min per day, five days a week over six weeks. The rats were killed 48 h after the last treatments and renal malondialdehyde, catalase level and superoxide dismutase (SOD) activity were evaluated. A one-way analysis of variance was used for data analysis.
Results: Diabetes significantly increased renal malondialdehyde level and decreased renal SOD activity and catalase level (p = 0.000). Six weeks of supplementation with Arbutin and swimming training was associated with a significant decrease in malondialdehyde and elevated catalase level compared with diabetes group (p=0.000). But superoxide dismutase activity significantly increased in diabetes-combinatorial group (p=0.001).
Conclusion: Our results confirm that regular swimming training and Arbutin supplement protect against oxidative stress-induced kidney damage by up-regulation of antioxidants and decreasing malondialdehyde in diabetic rats.مقدمه و هدف: استرس اکسیداتیو بافتی موضعی، مهمترین عامل توسعه بیماری کلیوی دیابتی است. هدف از تحقیق حاضر، تعیین اثر درمانی شنا و مکمل آربوتین بر استرس اکسیداتیو کلیوی ناشی از دیابت بود.
مواد و روشها: 42 سر موش صحرایی نر ویستار بهصورت تصادفی به شش گروه(7 تایی) کنترل، دیابت، آربوتین، دیابت- آربوتین، دیابت- تمرین و دیابت- ترکیبی تقسیمشدند. دیابت با تزریق درونصفاقی آلوکسان (1 دوز،90 میلیگرم/کیلوگرم) القاشد و مکمل آربوتین (50 میلیگرم/کیلوگرم) پنج روز در هفته تزریقشد. حیوانها با تمرین شنا بهمدت 6 تا 30 دقیقه در روز و بهمدت شش هفته ورزشدادهشدند و 48 ساعت پس از آخرین مداخلهها کشتهشده و سطوح مالوندیآلدئید، کاتالاز و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز کلیوی تعیینشدند. از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه برای تجزیهوتحلیل دادهها استفادهشد (05/0>p).
نتایج: دیابت، موجب افزایش معنیدار سطوح مالوندیآلدئید، کاهش سطوح کاتالاز و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز کلیوی در مقایسه با گروه کنترل شد (000/0=P). شش هفته مکملسازی با آربوتین، تمرین شنا و ترکیب این دو مداخله به کاهش معنیدار سطوح مالوندیآلدئید و افزایش سطوح کاتالاز منجرشد (000/0=P)؛ اما فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز کلیوی، تنها در گروه ترکیبی، افزایشی معنیدار یافت (001/0=p).
نتیجهگیری: این نتایج تأییدکردند که تمرین منظم شنا و مکمل آربوتین میتوانند از آسیب کلیوی ناشی از استرس اکسیداتیو از طریق تنظیم مثبت آنتیاکسیدانتها و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی در رتهای دیابتی حمایتکنند.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1647_35a1f94e78e50c068bd5e28608cfed76.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926A prediction model for positive and negative perfectionism among a sample of college students in northern Iran: role of the Big Five Personality model and attachment stylesالگوی پیشبینی کمالگرایی مثبت و منفی در نمونهای از دانشجویان شمال کشور: نقش مدل پنجعاملی شخصیت و سبکهای دلبستگی21321648FAتقیرهنمای نهزمیروانشناسی، آکادمی ملی علوم ارمنستان، ایروان، ارمنستانروبنپوقوسیانعلوم روانشناسی، دانشگاه دولتی تربیت معلم ایروان، ایروان، ارمنستانJournal Article20200926Background and Objective: Perfectionism is a multidimensional construct in students that are influenced by personality traits and attachment styles. Therefore, this study using the big five personality model and attachment styles to provide a prediction model for the positive and negative perfectionism.
Materials and Methods: In a cross-sectional study, 400 students of northern Iran during the years 2010-2011 were selected by consecutive sampling and each of them answered to Positive and Negative Perfectionism Scale, NEO-Five Factor Inventory and Revised Adult Attachment Scale. Data were analyzed by Pearson correlation coefficient and stepwise multiple regression.
Results: Findings showed that these assumed factors totally explain 20% and 25% of shared variance of positive and negative perfectionism respectively. Overall, in final step, positive perfectionism was predicted by variables of conscientiousness, extraversion, anxious attachment and openness and negative perfectionism was predicted by variables of anxious attachment, neuroticism, extraversion and conscientiousness (p < 0.0001).
Conclusion: Results indicated that some important personality traits and attachment styles can influence the expression of positive and negative perfectionism. Thus, it is necessary to plan interventions for the regular management of driving components of positive and negative perfectionism.مقدمه و هدف: کمالگرایی، سازهای چندبعدی در دانشجویان بوده که متاأثر از رگههای شخصیتی و سبکهای دلبستگی آنهاست؛ ازاینرو، پژوهش حاضر با بهرهگیری از مدل پنجعاملی شخصیت و سبکهای دلبستگی به ارائه یک الگوی پیشبینی برای کمالگرایی مثبت و منفی میپردازد.
مواد و روشها: دریک پژوهش توصیفی مقطعی از400 دانشجوی استان گیلان در سال1389-1390 به شیوه پیاپی، نمونهگیری بهعملآمد و هریک از آنها به مقیاس کمالگرایی مثبت و منفی، پرسشنامه شخصیتی نئو و مقیاس بازنگریشده دلبستگی بزرگسال پاسخدادند. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گامبهگام تحلیلشدند.
نتایج: نتایج، نشان دادند که این عوامل مفروض درمجموع، بهترتیب: 20 و 25 درصد از واریانس مشترک کمالگرایی مثبت و منفی را تبیینمیکنند. بهطورکلی در مدل نهایی، «کمالگرایی مثبت» توسط متغیرهای وظیفهشناسی، برونگرایی، دلبستگی اضطرابی و گشودگی و «کمالگرایی منفی» بهوسیله دلبستگی اضطرابی، روانرنجورخویی، برونگرایی و وظیفهشناسی، مورد پیشبینی قرار گرفتند (0001/0P < ).
نتیجهگیری: نتایج از آن حاکی بودند که برخی از ویژگیهای شخصیتی مهم و سبکهای دلبستگی میتوانند در تظاهر کمالگرایی مثبت و منفی تأثیرگذار باشند؛ ازاینرو، لازم است مداخلاتی بهمنظور مدیریت منظم مؤلفههای سوقدهنده به کمال گرایی مثبت و منفی طرحریزیشوند.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1648_e0527df997d7f4e0a8e26ed098fe51e6.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926Application of theory of planned behavior in predicting screening mammography in housewives over 40 yearsسنجش سازههای نظریه رفتار برنامهریزی-شده درخصوص ماموگرافی غربالگری در زنان خانهدار بالای 40 سال33401649FAسمیهدژمآموزش بهداشت، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایراننسرینروزبهانیآموزش بهداشت، استادیار، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایرانمحبوبهخورسندیدکترای آموزش بهداشت، دانشیار، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Given the high incidence of breast cancer in Iranian women and their lack of interest in performing screening mammography, determining the most important predicting structures of mammography behavior can provide the possibility of promoting interventions for this behavior. The purpose of this study was to determine the effective structures of the theory of planned behavior on screening mammography in housewives over 40 years.
Materials and Methods: The participants in this cross-sectional study included 294 women over 40 years in the city of Arak. They completed the theory of planned behavior questionnaire in relation to screening mammography. Then, using linear and logistic regression, the predictor variables of behavior and intention of the mammography were identified.
Results: The mean age of participants was 47.33 years (with a mean of 4.95 and range of 40-58 years). In the provided model to predict performing of screening mammography, the behavior intention structure (OR = 5.17, p < 0.001) was the most important predictor. Regarding the productivity of mammography intention, the three structures of subjective norms (R2 = 0.21, p < 0.001), perceived behavioral control (R2 = 0.16, p < 0.001) and knowledge (R2 = 0.13, p < 0.001) was the predictors of this intention.
Conclusion: Based on our results, the structures of intention, perceived behavioral control and subjective norms of the theory of planned behavior are the predictors of mammography behavior. Thus, the theory-based and promoting mammography behavior interventions in the housewives can be designed based on this model.مقدمه و هدف: با توجه به شیوع بالای سرطان پستان در زنان ایرانی و عدم استقبال آنان از ماموگرافی غربالگری، تعیین مهمترین سازههای پیشبینیکننده رفتار ماموگرافی، امکان طراحی مداخلات ارتقادهنده این رفتار را مهیامیسازد. هدف این مطالعه، تعیین سازههای متأثر از نظریه (تئوری) رفتار برنامهریزیشده درخصوص ماموگرافی غربالگری در زنان خانهدار بالای 40 سال بود.
مواد و روشها: شرکتکنندگان در این مطالعه مقطعی تحلیلی، 294 زن بالای 40 سال شهر اراک بودند که پرسشنامه نظریه رفتار برنامهریزیشده درخصوص رفتار ماموگرافی را تکمیلکردند؛ سپس با استفاده از رگرسیون خطی و لوجستیک، متغیرهای پیشگوییکننده قصد و رفتار ماموگرافی مشخص شدند.
نتایج: میانگین سن شرکتکنندگان، 33/47 سال ( با میانگین 95/4 و محدوده 40تا58 سال) بود. در مدل ارائهشده برای پیشبینی رفتار ماموگرافی، سازه قصد رفتار (001/0>P، 17/5 OR =) مهمترین سازه پیشگوییکننده بود. درخصوص پیشبینیکنندگی قصد انجام ماموگرافی، سه سازه «هنجارهای ذهنی (001/0>P ، 21/0=R2)، کنترل رفتاری درکشده (001/0>P ، 16/0=R2)، و آگاهی(001/0>P ، 13/0=R2)»، پیشبینیکننده قصد بودند.
نتیجهگیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، سازههای قصد، کنترل رفتاری درکشده و هنجارهای ذهنی از نظریه رفتار برنامهریزیشده، پیشگوییکنندههای رفتار ماموگرافی هستند؛ بنابراین، مداخلات نظریه-محور و ارتقادهنده رفتار ماموگرافی در زنان خانهدار را میتوان برحسب این مدل طراحیکرد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1649_76c83fe4b51a46be8873f8a9bafd3af7.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926Comparison of cefoxitin disk diffusion and PCR for mecA gene methods for detection of methicillin resistant Staphylococcus aureusمقایسه روش فنوتیپی سفوکسیتین دیسک دیفیوژن و PCR ژن mecAبرای شناسایی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین41461650FAثاره ساداتحسینیگروه میکربشناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمحمدنیاکانمیکربشناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایرانحوریهصادریمیکربشناسی مرکز تحقیقات میکربشناسی مولکولی، دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایرانمحمدایمان عینیمیکربشناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) is one of the most common microorganisms that is recovered from clinical bacterial isolates. Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) recommends usage of cefoxitin when using the disk diffusion method to determine resistance against methicillin for S. aureus. The aim of our study was to evaluate the efficacy of cefoxitin disk diffusion test to detect MRSA and compare it with PCR methods for detection of mecA gene.
Materials and Methods: S. aureus was isolated from patients in five selected hospitals of Tehran province and identified by biochemical conventional methods and PCR for nuc gene (specific for this bacterium). Cefoxitin disc diffusion test was performed using 30 µg disc according to recommendations of CLSI. PCR for amplification of the mecA gene was performed.
Results: With phenotypic methods and PCR for nuc gene, identification of 101 isolates was confirmed as S. aureus. Disk diffusion method showed that all isolates were susceptible to vancomycin and linezolid antibiotics and 58 isolates were found to be methicillin resistant by cefoxitin disc diffusion. For these 58 isolates, mecA gene was positive.
Conclusion: In the absence of availability of molecular biology techniques, the cefoxitin disc can be an alternative to PCR for detection of MRSA as a simple and economically low cost method.مقدمه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین، یکی از عوامل بیماریزای مهم در عفونتهای حاصل از استافیلوکوکوس اورئوس است. در سالهای اخیر، CLSI ((Clinical and Laboratory Standards Institute در مواردی که از دیسک دیفیوژن برای شناسایی ایزولههای مقاوم به متیسیلین استفادهمیشود، دیسک سفوکسیتین را توصیهکردهاست. هدف از این مطالعه، ارزیابی روش دیسک دیفیوژن با استفاده از دیسک سفوکسیتین و مقایسه آن با روش PCR برای شناسایی ژن mecA بودهاست.
مواد و روشها: برای تأیید هویت ایزولههای جداشده از پنج بیمارستان منتخب در شهر تهران، تستهای متداول بیوشیمیایی به همراه PCR ژن nuc (که برای این باکتری اختصاصی است) انجامشدند. برای شناسایی ایزولههای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین، در روش دیسک دیفیوژن از دیسک سفوکسیتین 30 میکروگرم طبق دستورالعمل CLSI استفادهشد؛ سپس روش PCR برای شناسایی ژن mecA بهکاررفت.
نتایج: با آزمایشهای فنوتیپی و PCR ژن nuc ، هویت 101 ایزوله با عنوان استافیلوکوکوس اورئوس تأییدشد. روش دیسک دیفیوژن نشانداد که تمامی ایزولهها نسبتبه آنتیبیوتیکهای ونکومایسین و لینزولید، حساس بودند و 58 مورد از ایزولهها نسبتبه سفوکسیتین، مقاوم بودند که تمامی این ایزولهها در روش PCR، ژن mecA را داشتند.
نتیجهگیری: بنابراین در آزمایشگاههایی که روشهای مولکولی، بهعنوان روشهای معمول (روتین) در تشخیص MRSA استفادهنمیشوند، بهکارگیری روش سفوکسیتین دیسک دیفیوژن بهعنوان روشی ساده و از لحاظ اقتصادی کمهزینه، میتواند جانشینی مطلوب برای شناسایی ایزولههای مقاوم به متیسیلین باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1650_1c8b0e244982429141020ed01cfbe2ed.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926Comparison of antibiotic resistance in Escherichia coli isolated from urine of adult patients with regard to gender, age and kind of admissionمقایسه مقاومت آنتیبیوتیکی اشرشیاکلی جداشده از ادرار بیماران بزرگسال با توجه به جنس، سن و نوع پذیرش47541651FAرکساناصاحب نسقمرکز تحقیقات میکربشناسی مولکولی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانحوریهصادریدانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانشهرامبرومندیدانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهرانJournal Article20200926Background and Objective: Urinary tract infection (UTI) is one of the most prevalent bacterial infections and Escherichia coli is the most common cause of it. The aim of this study was determination of the antibiotic resistance of E. coli isolated from urine of adult patients (≥15 years old) harboring UTI symptoms at Pars General Hospital in Tehran, Iran, for evaluating the most effective drug for the empirical treatment of this infection.
Materials and Methods: The results of antimicrobial susceptibility test, obtained by the disk diffusion method, were investigated for E. coli isolated from urine during three months from April to July 2013.
Results: The frequency of antibiotic resistance in E. coli isolates (562 isolate) was as follows: ampicillin 80.3%, cotrimoxazole 61.4%, ciprofloxacin 48.7%, cefazolin 46.1%, cefepime 45.8%, ceftriaxone 42.5%, tobramycin 28.7%, ceftazidime 27.3%, gentamicin 24.1%, nitrofurantoin 2.2%, piperacillin/tazobactam 1.4%, amikacin 0.5% and colistin 0.4%. Resistance to meropenem was not seen and 42.1% of E. coli isolates contained extended spectrum β-lactamases (ESBL). A higher resistance to most antibiotics was seen in E. coli isolated from men as compared to women, inpatient as compared to outpatients and elder patients as compared to younger patients, which these differences were statistically significant for some antibiotics (pمقدمه و هدف: عفونت دستگاه ادراری، یکی از شایعترین عفونتهای باکتریایی است و اشرشیاکلی، شایعترین عامل آن است. هدف از این مطالعه، بررسی مقاومت آنتیبیوتیکی جدایههای اشرشیاکلی از ادرار بیماران بزرگسال (15 سال و بالاتر) دارای علایم عفونت ادراری در بیمارستان پارس تهران بهمنظور تعیین مؤثرترین دارو در موارد درمان تجربی این عفونتها بود.
مواد و روشها: نتیجه آزمایش تعیین حساسیت آنتیبیوتیکی بهدستآمده با روش دیسک دیفیوژن برای جدایههای اشرشیاکلی از ادرار بیماران، طی دورهای سهماهه از اول فروردین تا آخر خرداد 1392 مورد بررسی قرارگرفت.
نتایج: فراوانی مقاومت آنتیبیوتیکی جدایههای اشرشیاکلی (562 جدایه) به آمپیسیلین 3/80 درصد، کوتریموکسازول 4/61 درصد، سیپروفلوکساسین 7/48 درصد، سفازولین 1/46 درصد، سفپیم 8/45 درصد، سفتریاکسون 5/42 درصد، توبرامایسین 7/28 درصد، سفتازیدیم 3/27 درصد، جنتامایسین 1/24 درصد، نیتروفورانتوئین 2/2 درصد، پیپراسیلین- تازوباکتام 4/1 درصد، آمیکاسین 5/0 درصد و کلیستین 4/0 درصد بود. مقاومت به مروپنم دیدهنشد و 1/42 درصد از جدایههای اشرشیاکلی، دارای بتالاکتامازهای وسیعالطیف بودند. مقاومت بیشتر به اغلب آنتیبیوتیکها در اشرشیاکلی جداشده از مردان نسبتبه زنان، بیماران بستری نسبتبه سرپایی و افراد دارای سن بیشتر نسبتبه افراد جوانتر دیدهشد که اختلاف برای برخی از آنتیبیوتیکها از نظر آماری، معنیدار بود (P valuehttps://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1651_85f2c28c8d14ee5923cbe2417f425e4b.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926The effect of high volume high intensity interval training on serum visfatin and vaspin, insulin resistance, lipid profile and body composition of overweight menاثر یک دوره تمرین تناوبی شدید پرحجم بر ویسفاتین و واسپین سرمی، مقاومت به انسولین، نیمرخ لیپیدی و ترکیب بدنی مردان با اضافه وزن55601652FAراضیهدباغ زادهگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانعبدالرضاکاظمیفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی عصر (عج)، رفسنجان، ایرانمسعودرحمتیفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانسعیدهرئیسیگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانسمیهملاییسربیژنگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Adipokines are adipocytokines that are released from adipose tissue and play a role in increasing or decreasing insulin resistance. The aim of the present study was to survey the effect of high volume high intensity training on plasma visfatin and vaspin, insulin resistance, lipid profile and body composition of overweight men.
Materials and Methods: Twenty overweight men were randomly divided into the control group (n=10) and training group (n=10). The training group performed high volume HIT training for 8 weeks (3 times per week). Before the training period, subject’s body composition evaluated by body composition analyzer, BoCA X1 model. Fasting blood samples was also obtained before training protocol and 48 hours after last training session for evaluating lipid profile and plasma glucose, insulin, visfatin and vaspin. ELISA method was used according to instructions of kit manufacturer. Data were analyzed by covariance analysis using SPSS 20.
Results: High volume HIT decreased body fat present (p= 0.042), BMI (0.05), WHR (p= 0.007), LDL (p= 0.02), cholesterol (p= 0.00), insulin resistance (p= 0.013), visfatin (p= 0.001) and increased vaspin (p=0.002) and HDL (p=0.001) in overweigh men.
Conclusion: The results of the present study suggested that high volume HIT improves body composition in overweight men. The decreased fat present was consistent with decease of insulin resistant, serum visfatin and increase of serum vaspin. Therefore, using high volume HIT for decreasing insulin resistant by improvement in body composition, decrease of visfatin and increase of vaspin in overweight men is useful.مقدمه و هدف: آدیپوکاینها، سایتوکینهایی هستند که از بافت چربی ترشحشده، در افزایش و کاهش مقاومت به انسولین نقشدارند. هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر یک دوره تمرین تناوبی شدید پرحجم بر میزان ویسفاتین پلاسمایی، مقاومت به انسولین و ترکیب بدنی مردان دارای اضافه وزن است.
مواد و روشها: بدین منظور 20 مرد دارای اضافه وزن از میان داوطلبان بهطور تصادفی در دو گروه کنترل (10n= ) و تمرین (10n= ) قرارگرفتند؛ گروه تمرین، یک دوره تمرین تناوبی شدید پرحجم را بهمدت هشت هفته انجامدادند. پیش از آغاز پروتکل تمرین، ترکیب بدنی آزمودنیها با استفاده از دستگاه تحلیلگر بدن مدل BoCA X1 اندازهگیریشد؛ همچنین نمونه خونی ناشتایی پیش از آغاز پروتکل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین بهمنظور اندازهگیری ویسفاتین، واسپین، گلوکز و انسولین از آزمودنیها گرفتهشد. با استفاده از روش الایزا تغییرهای سرمی متغیرها مطابق با دستورالعمل شرکت سازنده کیت اندازهگیریشد. دادههای حاصل از تحقیق با استفاده از نرمافزار SPSS20 و آزمون تحلیل کواریانس تجزیهوتحلیلشدند.
نتایج: یافتههای تحقیق یک دوره تمرین تناوبی شدید پرحجم، به کاهش درصد چربی (042/0 p=)، BMI (05/0 p=)، نسبت دور کمر به دور لگن (007/0 p=)، LDL، تریگلیسرید (02/0 p=)، کلسترول (00/0 p=)، مقاومت به انسولین (013/0 p=)، ویسفاتین سرمی (001/0 p=) و افزایش واسپین سرمی (002/0 p=) و HDL (001/0 p=) در مردان دارای اضافه وزن منجرمیشود.
نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشاندادند که یک دوره تمرین تناوبی شدید و پرحجم میتواند سبب بهبود ترکیب بدنی در مردان دارای اضافه وزن شود. کاهش درصد چربی بدن با کاهش مقاومت انسولین، کاهش سطوح سرمی ویسفاتین و افزایش سطوح سرمی واسپین، همراه بود؛ بنابراین، استفاده از این نوع تمرینها برای کاهش مقاومت به انسولین از طریق تعدیل ترکیب بدن و کاهش ویسفاتین سرمی و افزایش واسپین سرمی در مردان دارای اضافه وزن میتواند مفید باشد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1652_9220fff0fa6214c4f832118364717ee0.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926The effect of Nigella sativa alcoholic extract on hippocampus in rats with temporal lobe epilepsyاثر عصاره الکلی سیاهدانه بر هیپوکمپ در موش صحرایی با صرع لب گیجگاهی61681653FAرضاصداقتگروه پاتولوژی و علوم تشریح دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0001-5296-0511مهردادروغنیمرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی دانشگاه شاهد، تهران، ایران0000-0002-9209-8484نجمهاخباریدانشکده پزشکی دانشگاه شاهد تهرانJournal Article20200926Background and Objective: Pathologically, temporal lobe epilepsy is hallmarked with neuronal degeneration in some areas of hippocampus and mossy fiber sprouting in dentate area. Considering some evidences on neuroprotective and antioxidant activity Nigella sativa (NS), this study was undertaken to evaluate the preventive effect of NS on structural changes in hippocampus of kainate-epileptic rats.
Materials and Methods: In this study, 28 male rats were divided into sham, NS-treated sham, epileptic, and NS-treated epileptic group. Rat model of epilepsy was induced intrahippocampal administration of 0.8 μg kainic acid per rat. Rats treated by intraperitoneal administration of alcoholic extract of NS daily for 1 week before surgery. Finally, brain sections were stained with Nissl and Timm methods.
Results: Induction of epilepsy by kainic acid was followed by a significant seizure and NS pretreatment significantly attenuated seizure intensity. Density of Nissl-stained neurons in CA1, CA3, and CA4 of hippocampus was significantly lower in epileptic rats versus sham (P < 0.05-0.01) and NS extract pretreatment significantly increased it only in CA3 zone (p < 0.05). Regarding mossy fiber sprouting, epileptic rats showed a higher degree of sprouting as compared to sham group (p < 0.005) and NS pretreatment significantly lowered it (p < 0.05).
Conclusion: Pretreatment with alcoholic extract of Nigella sativa reduces seizure intensity and could preserve neurons in some area of hippocampus and could lower mossy fiber sprouting.مقدمه و هدف: تحلیلرفتن نورون در بعضی مناطق هیپوکمپ و جوانهزدن فیبرهای خزهای در شکنج دندانهدار از مشخصات پاتولوژیک صرع لب گیجگاهی است. با توجه به اثرهای حفاظت عصبی و آنتیاکسیدانی سیاهدانه، هدف این بررسی، تعیین اثر پیشتیمار با عصاره الکلی آن در جلوگیری از تغییرهای بافتی هیپوکمپ در مدل تجربی صرع القاشده توسط اسید کاینیک در موش صحرایی بودهاست.
مواد و روشها: در این بررسی، 28 موش صحرایی نر به چهار گروه شم، شم پیشتیمارشده با عصاره الکلی سیاهدانه، صرعی (کاینات) و صرعی پیشتیمارشده با عصاره الکلی سیاهدانه تقسیمشدند. برای صرعیکردن، اسید کاینیک به میزان 8/0 میکروگرم به داخل هیپوکمپ تزریقشد. عصاره الکلی سیاهدانه به میزان 100 میلیگرم بر کیلوگرم بهصورت داخلصفاقی و روزانه و بهمدت یک هفته تا زمان جراحی تجویزشد؛ در پایان کار، دو روش رنگآمیزی نیسل و تیم درخصوص برشهای بافتی انجامشدند.
نتایج: القای صرع توسط اسید کاینیک با یک رفتار تشنجی بارز، همراه بود و تجویز عصاره، موجب کاهش معنیدار شدت حملات تشنجی شد، تراکم نورونهای نیسل در سه ناحیه CA1، CA3، و CA4 هیپوکمپ در گروه صرعیشده، کاهشی معنیدار را در مقایسه با گروه شم نشانداد (01/0-05/0p < ) و پیشتیمار با عصاره، موجب افزایش معنیدار آن، فقط در ناحیه CA3 شد (05/0p < )، از نظر شدت جوانهزدن فیبرهای خزهای نیز در گروه صرعیشده، افزایشی معنیدار نسبتبه گروه شم مشاهدهشد (005/0p < ) و پیشتیمار با عصاره الکلی سیاهدانه، سبب کاهش معنیدار آن شد (05/0p < ).
نتیجهگیری: پیشتیمار با عصاره الکلی سیاهدانه، موجب کاهش شدت رفتار تشنجی شده، در جهت حفاظت نورونها در برخی نواحی هیپوکمپ عملمیکند و شدت جوانهزدن فیبرهای خزهای را کاهشمیدهد.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1653_b2807ac60f78f71f343f9ab47f6d8bd8.pdfدانشگاه شاهددانشور پزشکی2716-972322520200926The effect of high intensity interval training and detraining period on plasma level of adiponectin in non-athlete boy studentsتأثیر تمرینهای تناوبی با شدت بالا (HIIT) و بیتمرینی متعاقب آن بر مقادیر آدیپونکتین پلاسمایی دانشجویان پسر غیرورزشکار69761654FAمهدیمقرنسیفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایرانکریمدهقانیفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایرانJournal Article20200926Background and Objective: Adiponectin is an adipocytokine that is produced in adipocytes and recent studies have shown that adiponectin has anti-atherosclerotic and anti-inflammatory feature. But its response to successive exercises and detraining is unknown. The purpose of the present research was to measure the effect of a 10-week high intensity interval training (HIIT) and subsequent detraining period on plasma level of adiponectin in non-athlete male students.
Materials and Methods: In this quasi-experimental research, 26 non-athlete male students were selected in a simple random manner and were divided into two control and experimental groups. Experimental group exercised in a 10-week training plan, 3 times a week with a severing gamut of 85 to 100 percent HRmax and sequentially they experienced 4 weeks of detraining. The blood sampling was done after fasting for 14 hours in various phases with same conditions and the plasma level of adiponectin was measured using American Boster Corporation Adiponectin kit. Data were analyzed by Kolmogorov-Smirnov, repeated measure ANOVA and post hoc LSD and t-test at a significance level set at α≤0.05.
Results: The results showed that 10-week high intensity interval training (HIIT) results in a significant increase in the level of plasma adiponectin as well as a significant decrease in BMI value and body weight in experimental group than the ones in the control group (p=0.000). It was also found out that plasma level of adiponectin had a significant decrease after 4 weeks of detraining (p=0.000). At the end of research, there was no notable change in body weight, BMI value and plasma level of adiponectin in the control group.
Conclusion: High-intensity interval training, as a new and effective method of training, with a noteworthy increase in adiponectin, a protective factor for cardiovascular disease, has a prophylactic effect on cardiovascular disease, while with a cessation of exercise and detraining, optimal training adaptations are lost and with a decrease in adiponectin, people are exposed to risk factors for heart disease.مقدمه و هدف: آدیپونکتین، آدیپوسایتوکاینی است که از سلولهای چربی تولیدمیشود و نشاندادهاند، ویژگی ضدآترواسکلروزی و ضدالتهابی دارد؛ اما پاسخ آن به تمرینهای تناوبی شدید و بی تمرینی بهدرستی معلوم نیست. هدف پژوهش حاضر، تأثیر ده هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و بیتمرینی متعاقب آن بر مقادیر آدیپونکتین پلاسمایی دانشجویان پسر غیرورزشکار بود.
مواد و روشها: در این پژوهش نیمهتجربی، 26 نفر از دانشجویان پسر غیرورزشکار بهطور تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل تقسیمشدند. گروه تجربی در یک برنامه تمرینی دههفتهای و هر هفته، سه جلسه، طبق برنامه تمرینی با شدت 85 تا 100 درصد HRmax به تمرین پرداختند و پس از آن، آزمودنیها چهار هفته بیتمرینی را تجربهکردند تا آثار بیتمرینی نیز مطالعهشوند. خونگیری پس از 14 ساعت ناشتایی در مراحل مختلف با شرایط مشابه انجام و مقادیر آدیپونکتین پلاسمایی با استفاده از کیت آدیپونکتین شرکت BOSTER آمریکا اندازهگیریشد. دادهها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنف، آنالیز واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی LSD و آزمون t مستقل در سطح معناداری 05/0≥α تحلیلشدند.
نتایج: یافتهها نشاندادند که ده هفته تمرین تناوبی با شدت بالا(HIIT)، باعث افزایش معنادار مقادیر آدیپونکتین پلاسمایی و کاهش معنادار BMI و وزن بدن در گروه تجربی نسبتبه گروه کنترل شد (000/0=p)؛ درضمن، مشخص شد پس از چهار هفته بیتمرینی به دلیل توقف تمرین، مقادیر آدیپونکتین پلاسمایی، کاهشی معنادار یافت (000/0=p)؛ در انتهای پژوهش در گروه کنترل در مقادیر وزن بدن، BMI و آدیپونکتین پلاسمایی، تغییری معنادار دیدهنشد (05/0≤p).
نتیجهگیری: تمرین تناوبی با شدت بالا بهعنوان شیوه تمرینی جدید و مؤثر با افزایش معنادار آدیپونکتین-عامل محافظ قلب و عروق- تأثیری پیشگیرانه برای بیماریهای قلبی-عروقی داشته، درحالیکه با توقف تمرین و بیتمرینی، سازگاریهای مطلوب تمرین ازبینرفته، با کاهش آدیپونکتین، افراد در معرض عوامل خطرزای قلبی-عروقی قرارمیگیرند.https://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article_1654_7059e188d68125ffe8a6f86005e8036e.pdf