دوره 21، شماره 108 - ( 10-1392 )                   جلد 21 شماره 108 صفحات 21-28 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
چکیده:   (4072 مشاهده)

مقدمه و هدف: تعیین پیش‌آگهی سرطان معده، پس از تشخیص آن، مهم‌ترین مرحله در روند درمان است. سیتوکراتین‌ها فیلامان‌های حد واسطی هستند که در اسکلت داخل‌سلولی بافت‌های اپی‌تلیالی یافت‌می‌شوند. تحقیق‌های اخیر بر تعیین ارتباط میان بروزسیتوکراتین‌های مختلف با درجه و پیش‌آگهی تومورها، متمرکز شده‌اند. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط میان بروز سیتوکراتین 20 و سیتوکراتین 7 در مبتلایان به کارسینوم معده با عوامل مؤثر در تعیین پیش‌آگهی است. مواد و روش‌ها: مطالعه به‌صورت مقطعی انجام‌شد. بروز سیتوکراتین 20 و سیتوکراتین 7 روی 31 نمونه آدنوکارسینوم معده با درجه تمایز متفاوت به شیوه ایمنوهیستوشیمیایی بررسی‌‌شد؛ ارتباط میان بروز سیتوکراتین 20 و سیتوکراتین 7 با عوامل مؤثر در پیش‌آگهی بیماران، شامل درجه تمایزیافتگی بافت سرطان معده، درگیری گره‌های لنفاوی و عمق تهاجم تومور تعیین‌شد. اطلاعات حاصل با آزمون‌های آماری کای-اسکوار و اسپیرمن تجزیه‌وتحلیل آماری‌شدند. نتایج: میان بروز سیتوکراتین 20و سیتوکراتین 7 با درجه تمایزیافتگی بافتی و درگیری گره‌های لنفاوی در سرطان معده، ارتباط آماری معکوس وجوددارد. اگرچه میان میزان تهاجم بافتی در سرطان معده با بروز سیتوکراتین 7 ارتباط آماری معناداری وجودداشت، ارتباطی میان بروزسیتوکراتین 20 و تهاجم بافتی دیده‌نشد. نتیجه‌گیری: کاهش بروزسیتوکراتین 20 و سیتوکراتین 7 با کاهش درجه تمایزیافتگی بافتی و افزایش درگیری غدد لنفاوی ارتباط‌دارد.

متن کامل [PDF 524 kb]   (790 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آسیب شناسی دهان