دوره 16، شماره 79 - ( 12-1387 )                   جلد 16 شماره 79 صفحات 1-6 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (10472 مشاهده)

  مقدمه و هدف: بیش از 300 میلیون نفر عقب‌مانده ذهنی در سراسر جهان وجود دارد و یکی از چالش‌های نظام سلامت در هر جامعه، بهبود وضعیت بهداشت دهان و دندان این کودکان است. این مطالعه با هدف تعیین نیازهای درمانی پریودنتال در مراکز بهزیستی تبریز انجام گرفته‌است.

  مواد و روش‌ها: در این بررسی 386 نفر عقب‌مانده ذهنی 22-4 سال، مقیم مراکز بهزیستی تبریز مورد بررسی قرار گرفتند که از این تعداد 191 (5/49 درصد) نفر پسر و 195 (5/50 درصد) نفر دختر بودند. با مراجعه به پرونده این بیماران، بهره هوشی و شدت ناتوانی جسمی آنان تعیین شد و سپس بر اساس ایندکس CPITN نیاز‌های درمانی پریودنتال آنان تعیین گردید. از آزمون «تی» برای مقایسه میانگین‌ها و از آزمون «مجذور کای» و «من-ویتنی» برای بررسی ارتباط متغیرهای کیفی استفاده گردید.

  نتایج: میانگین سنی بیماران پسر 09/3 12/13 سال و میانگین سنی بیماران دختر 56/3 8/13 سال بود که تفاوت معناداری نداشت (05/0= p>). 120 نفر دارای عقب‌ماندگی شدید، 215 نفر دارای عقب‌ماندگی متوسط و 51 نفر دارای عقب‌ماندگی خفیف بودند. رابطه معناداری بین بهره هوشی بیماران و کد وضعیت پریودنتالی و نیازهای درمانی پریودنتال آنان وجود داشت (05/0> p ). نیار درمانی در 87 نفر از بیماران TN0 ، در 113 نفر از بیماران TN1 ، در 144 نفر از بیماران TN2 و در 42 نفر از بیماران TN3 بود.

  نتیجه‌گیری: شدت عقب‌ماندگی ذهنی وناتوانی جسمی در این بیماران، رابطه مستقیمی با کد وضعیت پریودنتالی و نیاز درمانی پریودنتال آن‌ها داشت.

متن کامل [PDF 243 kb]   (1014 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |