دوره 17، شماره 4 - ( آبان ماه 1388 )                   جلد 17 شماره 4 صفحات 13-20 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، mehjour@yahoo.com
چکیده:   (9436 مشاهده)

  مقدمه و هدف: در بررسی حاضر، اثر مصرف خوراکی کنگرفرنگی بر میزان گلوکز و چربی‌های سرم در مدل تجربی دیابت قندی در موش صحرایی مورد بررسی قرار گرفت.

  مواد و روش‌ها: موش‌های صحرایی ماده به تعداد 32 به چهار گروه یکسان کنترل، کنترل تحت تیمار با گیاه، دیابتی‌شده و دیابتی‌شده تحت درمان با گیاه تقسیم‌بندی شدند. برای دیابتی کردن موش‌ها از داروی استرپتوزوتوسین به فرم تک‌دوز و میزان شصت میلی‌گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی استفاده شد. دو گروه تحت تیمار با گیاه نیز پودر این گیاه مخلوط شده با غذای استاندارد موش را با نسبت وزنی 25/6درصد دریافت کردند. میزان گلوکز و لیپیدهای سرم قبل از بررسی و در هفته‌های سوم و ششم پس از بررسی تعیین شد.

  نتایج: میزان گلوکز سرم در حیوانات دیابتی‌شده افزایش معنادار (0001/0 p <) پیدا کرد و سطح سرمی‌این پارامتر در هفته ششم در گروه دیابتی‌شده تحت تیمار به طور معنادار کمتر از گروه دیابتی‌شده بود (005/0 p <). سطح‌ تری‌گلیسیرید در هفته ششم در گروه دیابتی‌شده تحت درمان با این گیاه در مقایسه با گروه دیابتی‌شده به صورت غیر مطلوب بیشتر بود، سطح کلسترول توتال سرم در گروه دیابتی‌شده تحت درمان در هفته ششم در مقایسه با گروه دیابتی‌شده کاهش غیرمعنادار نشان داد و میزان کلسترول HDL در گروه‌های کنترل و دیابتی‌شده تحت تیمار نیز نسبت به گروههای کنترل و دیابتی‌شده، افزایش مطلوب و معنادار نشان داد (001/0 p<-005/0p <). به علاوه، کلسترول LDL در موش‌های دیابتی‌شده تحت تیمار کاهش معنادار در مقایسه با گروه دیابتی‌شده، نشان داد (005/0 p <).

  نتیجه‌گیری: مصرف خوراکی کنگرفرنگی در موش‌های صحرائی دیابتی‌شده دارای اثر کاهنده قند خون بوده و موجب تغییر سودمند در سطح کلسترول HDL و LDL می‌شود.

 

واژه‌های کلیدی: کنگرفرنگی، دیابت قندی، گلوکز، لیپید
متن کامل [PDF 300 kb]   (1430 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |