دوره 17، شماره 86 - ( 2-1389 )                   جلد 17 شماره 86 صفحات 47-54 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (15220 مشاهده)

  مقدمه و هدف: اکسیدانت‌ها دارای اثرات مخربی بر یادگیری و حافظه هستند. سرب نیز به واسطه ایجاد استرس اکسیداتیو دارای اثرات مشابهی است. هدف از اجرای مطالعه حاضر، بررسی و مقایسه اثرات آنتی‌اکسیدانتی بالقوه بادرنجبویه با اثرات آنتی‌اکسیدانتی ویتامین ث بر اختلالات یادگیری ناشی از تجویز استات سرب در دوره جنینی و شیرخوارگی است.

 

  مواد و روش کار: پانزده رت نژاد ویستار آمیزش‌یافته به یک گروه کنترل و چهار گروه آزمایشی شامل: بادرنجبویه (5/1درصد)، سرب (2/0درصد)، بادرنجبویه+سرب و ویتامین ث+سرب (کنترل مثبت) تقسیم شدند. تجویز بادرنجبویه به همراه جیره غذایی و سرب و ویتامین ث از طریق آب آشامیدنی صورت گرفت. تیمار از روز هفت حاملگی شروع و طی دوران بارداری و شیرخوارگی نوزادان ادامه داشت. پس از آن و زمانی که زاده‌ها به سن چهار ماهگی رسیدند، از زاده‌های متعلق به هر مادر دو رت نر انتخاب و قابلیت یادگیری و دوام آن به وسیله ماز T چندواحدی مورد بررسی قرار گرفت.

 

  نتایج: نتایج به دست آمده نشان داد که اگرچه در مقایسه با سایر گروه‌ها، میزان یادگیری و دوام آن در گروه کنترل منفی (سرب) به طور چشمگیری کاهش می یابد (05/0 p <)، اما بین گروههای کنترل، کنترل مثبت و گروه‌های آزمایشی تفاوت معناداری وجود ندارد.

 

  نتیجه‌گیری: از آنجا که گروه بادرنجبویه+ سرب تفاوت معناداری با گروه سرب+ ویتامین ث ندارد و بادرنجبویه اثرات مشابه با ویتامین ث را نشان داد، می‌توان از آن به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدانت طبیعی نام برد.

متن کامل [PDF 346 kb]   (1601 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |