دوره 18، شماره 92 - ( 2-1390 )                   جلد 18 شماره 92 صفحات 25-34 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه پرستاری،دانشکده علوم پزشکی ، دانشگاه تربیت مدرس تهران
چکیده:   (21725 مشاهده)

مقدمه و هدف: به­کارگیری الگوی سازگاری «روی» برای بیماران دیابتی، به بررسی دقیق، برنامه­ مراقبتی، طبق اصول این الگو نیازمند است؛ اما مطالعه­ای اینچنین در حیطه پرستاری کشور ما انجام­نشده؛ لذا هدف این مطالعه، تعیین تأثیر  برنامه مراقبتی  بر اساس این الگو بر میزان سازگاری فیزیولوژیک بیماران دیابتی نوع دو است.

 

مواد و روش‌ها: مطالعه به صورت نیمه­تجربی در دو گروه و طی دو مرحله زمانی قبل و بعد، در بنیاد دیابت پارسیان مشهد (در سال 1388) انجام­گرفت. 60  بیمار، به روش غیرتصادفی و در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه اختصاص­داده­شدند. جمع­آوری داده­ها با فرم بررسی و شناخت «روی» که رفتارهای ناسازگار (بی­خوابی، کم­تحرکی و...) و محرک­های آنها را تعیین­می­کرد و آزمایش هموگلوبین گلیکولیزه صورت­گرفت که پیش و پس­از مداخله در دو گروه اندازه­گیری­شد. برنامه مراقبتی طبق نتایج حاصل از فرم بررسی، طراحی و در گروه آزمون 5/2 ماه اجرا و 5/1 ماه پیگیری­شد. نتایج حاصل از بررسی اولیه وهموگلوبین گلیکولیزه با نرم­افزار 17SPSS و با استفاده از آزمون­های «تی»، «خی دو» و «ویلکاکسون» تجزیه­وتحلیل­شدند.

 

نتایج: آزمون خی-دو نشان­داد که دو گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک با یکدیگر همسان­اند. (p >0.05) آزمون تی زوجی، کاهش معنادار مقدار هموگلوبین گلیکولیزه را با ((p<0.05 و آزمون ویلکاکسون کاهش معنادار تعداد رفتارهای ناسازگار در گروه آزمون پس­از مداخله را نشان­دادند ((p<0.05.

 

نتیجه­گیری: استفاده از برنامه طراحی­شده در قالب الگوی سازگاری «روی» برای افزایش سازگاری فیزیولوژیک بیماران  دیابتی نوع دو در ارائه مراقبت پرستاری پیشنهاد می­شود.

متن کامل [PDF 251 kb]   (1939 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |