دوره 25، شماره 135 - ( 4-1397 )                   جلد 25 شماره 135 صفحات 75-88 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
چکیده:   (344 مشاهده)
مقدمه و هدف: تومورها، آنتی‌ژن‌هایی را بروز می‌دهند که توسط سیستم ایمنی به عنوان عامل بیگانه شناخته می‌شوند. پروتئین‌های شوک حرارتی، چاپرون های مولکولی می‌باشند که با اتصال به آنتی‌ژن‌های توموری، جذب آن‌ها را توسط سلول‌های عرضه کننده آنتی ژن کنترل می‌نمایند.
 
مواد و روش‌ها: این مقاله، نوعی مقاله مروری بوده که در آن جمع‌آوری اطلاعات در زمینه ایمونوتراپی، سرطان و پروتئین‌های شوک حرارتی به وسیله جستجو در اینترنت (Elsevier, Science, springer ) و به صورت محدود به زبان انگلیسی و با محدودیت زمانی (۲۰۰۰ به بعد) انجام گرفته. در میان مقالات بدست آمده از مؤلفین صاحب‌نظر و مجربی که مورد استناد واقع شده بودند، انتخاب گردیدند.
 
نتایج: کمپلکس آنتی ژن- پروتئین شوک حرارتی با بکارگیری MHCІ و MHCII باعث فعال شدن لنفوسیت های T می‌گردد. فرآیندهای درگیر در جذب این کمپلکس که سبب عرضه متقاطع آنتی ژن شده، متفاوت از فرآیندهایی است که برای آنتی ژن منفرد مطرح است؛ بنابراین طبق نظریه‌های جدید، می‌توان از این کمپلکس آنتی ژن- پروتئین شوک حرارتی به عنوان یکی از اجزاء واکسن‌های توموری استفاده نمود. این واکسن‌ها در ایمنی‌زایی علیه تومور نقش داشته و سبب برانگیختن پاسخ‌های مؤثرتر سیستم ایمنی و حفاظت علیه تومور می‌گردد.
 
نتیجه‌گیری: با خالص‌سازی کمپلکس آنتی ژن-HSP از تومور خاص می‌توان واکسن کارآمد و مؤثری علیه آن تومور ایجاد نمود.
واژه‌های کلیدی: پروتئین شوک حرارتی، سرطان، واکسن
متن کامل [PDF 1244 kb]   (300 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنولوژی