دوره 25، شماره 134 - ( 2-1397 )                   جلد 25 شماره 134 صفحات 51-60 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه فیزیولوژی ورزشی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر. تهران. ایران
چکیده:   (443 مشاهده)
مقدمه و هدف: هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی تأثیر روش‌های تمرینی مختلف بر BDNF سرم، عملکرد جسمانی، ناتوانی عملکردی و کیفیت زندگی افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیسمی باشد.
 
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و کاربردی است. به این منظور بیماران زن غیرفعال مبتلا به بیماری ام‌اس به‌وسیله آزمون EDSS توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب بررسی و انتخاب شدند. سپس از بین آزمودنی‌های مورد نظر 52 بیمار انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه ده نفره (کنترل، تمرینات پیلاتس، ایروبیک در آب و ماساژ) تقسیم‌بندی شدند. برای بررسی مداخلات تمرین، قبل و بعد از 12 هفته به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی متغیرها انجام شد.
 
نتایج: نتایج نشان داد در تمامی متغیرها بین گروه‌های مختلف تفاوت معناداری مشاهده شد)005.0P<). همچنین آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد در متغیرهای BDNF، کیفیت زندگی، تعادل و ناتوانی اسوستری بین گروه‌های تمرینی و کنترل تفاوت معناداری مشاهده شد)005.0P<)؛ اما تفاوتی بین گروه پیلاتس و ماساژ مشاهده نشد )005.0P<). همچنین نتایج نشان از کاهش میزان درد در گروه ایروبیک در آب و تفاوت معنادار، بین گروه‌های ایروبیک در آب، پیلاتس و ماساژ با گروه کنترل بود)005.0P<)؛ اما تفاوتی بین سایر گروه‌ها مشاهده نشد )005.0P<). همچنین در متغیر میزان EDSS در گروه ایروبیک در آب از همه بیشتر بهبودیافته بود و موجب ایجاد تفاوت معناداری با گروه‌های کنترل، پیلاتس و ماساژ شده است)005.0P<).
 
نتیجه‏ گیری: به نظر می‌رسد ایروبیک در آب یک استراتژی تمرینی مناسب برای بهبود بیماران ام‌اس به نسبت سایر روش‌های تمرینی است.
متن کامل [PDF 755 kb]   (114 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش