دوره 25، شماره 134 - ( 2-1397 )                   جلد 25 شماره 134 صفحات 39-50 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه تربیت‌بدنی دانشگاه آزاد اسلامی مرکز باسمنج، تبریز، ایران
چکیده:   (489 مشاهده)
مقدمه و هدف: سیلی‌مارین عصارۀ استانداردشدۀ دانه‌های خار مریم بوده که دارای ویژگی‌های پایدارکننده غشاء سلولی و تنظیم‌کنندۀ نفوذپذیری سلول است؛ بنابراین هدف از این مطالعه، تعیین اثر مقادیر مختلف سیلی‌مارین بر پاسخ برخی از شاخص‌های التهابی در سرم مردان فعال پس از یک وهله فعالیت هوازی بود.
 
مواد و روش‌ها: بدین منظور، 27 مرد فعال در قالب طرح‌ نیمه‌‌تجربی و دوسویه کور در سه گروه همگن 9 نفری؛ مکمل (سیلی‌مارین: 5 و 10 میلی‌گرم در وزن بدن) و دارونما (دکستروز: 5 میلی‌گرم در وزن بدن) قرار گرفتند. پس از مکمل دهی 14 روزه، آزمودنی‌ها در یک وهله فعالیت هوازی شامل؛ دویدن روی نوارگردان با شیب صفر درجه به مدت 30 دقیقه با شدت 70 الی 75% ضربان قلب ذخیره شرکت نمودند. تغییرات شاخص‌های مورد مطالعه طی سه مرحله (حالت پایه، پس از دورۀ مکمل دهی و 24 ساعت پس از فعالیت ورزشی) اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مکرر سه در سه (گروه×زمان)، تعقیبی بونفرونی و تی مستقل در آلفای 05/0 بررسی شد.
 
نتایج: یافته‌ها نشان داد که یک وهله فعالیت هوازی منجر به افزایش معنی‌داری شاخص‌های التهابی 24 ساعته در تمامی گروه‌ها می‌شود (001/0P=). در حالی که، گروه‌های مصرف‌کنندۀ سیلی‌مارین (5 و 10 میلی‌گرم در کیلوگرم وزن بدن) باعث تعدیل پاسخ شاخص‌های التهابی (IL-6 و CRP) متعاقب یک وهله فعالیت هوازی در مقایسه با گروه شبه دارو شدند (024/0P=).
 
نتیجه‌گیری: چنین می‌توان نتیجه گرفت که مصرف کوتاه‌مدت مقادیر 5 و 10 میلی‌گرم در وزن بدن سیلی‌مارین در یک پاسخ وابسته به مقادیر موجب کاهش شاخص‌های التهابی در مردان فعال متعاقب انجام یک وهله فعالیت هوازی ‌می‌گردد.
متن کامل [PDF 909 kb]   (198 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش