دوره 25، شماره 133 - ( 12-1396 )                   جلد 25 شماره 133 صفحات 11-18 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، قائم شهر، ایران
چکیده:   (555 مشاهده)
مقدمه و هدف: بیماری کبدی در دیابت نوع 2 رواج دارد و فعالیت ورزشی در پیشگیری و درمان آسیب کبدی ناشی از دیابت مؤثر است. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرین شنا بر فعالیت ماتریکس متالوپروتئنیاز 2 (MMP-2) و سطوح فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت کبد موش‌های صحرایی دیابتی شده با آلوکسان بود.
 
مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی، 28 سر موش صحرایی نر ویستار به صورت تصادفی به 4 گروه (7 تایی) کنترل، دیابت، تمرین، دیابت+ تمرین تقسیم شدند. دیابت با تزریق درون صفاقی آلوکسان (یک دوز،90 میلی‌گرم/کیلوگرم) القا شد. حیوانات با تمرین شنا به مدت 6 تا 30 دقیقه در روز به مدت 8 هفته ورزش داده شدند و 48 ساعت پس از آخرین مداخله‌ها کشته شدند و فعالیت کبدی MMP-2 و سطوح TNF-α به ترتیب به روش‌های زیموگرافی و الایزا تعیین شد. از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه برای تجزیه و تحلیل دادها استفاده شد (05/0>p).
 
نتایج: یافته‌ها نشان داد متعاقب القای دیابت، فعالیت MMP-2 و سطوح TNF-α کبدی در موش‌های صحرایی افزایش یافت (05/0>p) درحالی‌که 8 هفته تمرین شنا منجر به کاهش معنی‌دار سطوح TNF-α و فعالیت MMP-2 در بافت کبد موش‌های صحرایی دیابتی شد (05/0>p).
 
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرین منظم شنا می‌تواند به واسطه کاستن از فعالیت MMP-2 و سطح بیان TNF-α در موش‌های صحرایی دیابتی تا حدودی از آسیب کبدی ناشی از دیابت جلوگیری کند.
 
متن کامل [PDF 767 kb]   (114 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش