دوره 18، شماره 89 - ( 8-1389 )                   جلد 18 شماره 89 صفحات 1-8 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

sharifian M, esmaeili zand R, ziaei S A, ahmadi M, karimi A, dadkhah chimeh M. Urinary adrenomedullin level in children with acute pyelonephritis and its comparison with healthy children. Daneshvar Medicine. 2010; 18 (89) :1-8
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-184-fa.html
شریفیان مصطفی، اسماعیلی زند رعنا، ضیایی سیدعلی، احمدی میترا، کریمی عبداله، دادخواه چیمه مسعود. مقایسه سطح آدرنومدولین ادرار در کودکان مبتلا به پیلونفریت حاد و کودکان سالم. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1389; 18 (89) :1-8

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-184-fa.html


گروه نفرولوژی اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی،بیمارستان مفید،بخش تحقیقات عفونی کودکان
چکیده:   (7571 مشاهده)

مقدمه و هدف: آدرنومدولین (AM) نوعی پپتید است که تولید آن در پروسه­های التهابی تحریک­می‌شود؛ این ماده در بسیاری از سلول­های بدن، نظیر سلول­های عضلات صاف عروق، اندوتلیال، فیبروبلاست، میوسیت­های قلبی، سلول­های اپیتلیال و سلول‌های سرطانی تولید شده، در صورت بروز التهاب در سیستم ادراری نیز افزایش­می­یابد. در این مطالعه، مقادیر ادراری AM در ادرار کودکان مبتلا به پیلونفریت با  گروه شاهد مقایسه­شد.

 

مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مورد شاهدی، 31 کودک مبتلا به پیلونفریت (گروه مورد) و 30 کودک سالم (گروه شاهد) بررسی­شدند. مقادیر ادراری AM افراد تحت مطالعه با استفاده از روش High Performance Liquid Chromatography (HPLC) اندازه­گیری و نتایج به­دست­آمده از دو گروه با یکدیگر مقایسه­شد؛ در نتایج، نسبت آدرنومدولین به کراتینین ادرار ثبت شد؛ همچنین مقادیر آدرنومدولین به کراتینین ادرار در گروه مورد قبل و پس از درمان مقایسه­شدند.

 

نتایج: نسبت آدرنومدولین به کراتینین ادرار در گروه مورد 4/119±3/61 و در گروه شاهد 4/11±26/4 (012/0P=) بود. بعد از درمان پیلونفریت، مقادیر نسبت مذکور در گروه مورد به 9/21±1/13 رسید که نسبت به قبل از درمان، تفاوتی معنی­دار را نشان­داد. ضریب همبستگی AM ادراری و تعداد سلول­های سفید خون 252/0 (171/0P=) بود و همچنین مقادیر AM ادرار در بیمارانی که CRP+4 داشتند 1748±1896 و در بیماران دارای CRP منفی 477±391 بود که اختلافی معنی­دار را نشان­می­داد.

 

نتیجه­گیری: طی پیلونفریت AM ادرار افزایش­می­یابد که می­تواند در تشخیص بیماری کمک‌کننده باشد.

متن کامل [PDF 251 kb]   (1137 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb