دوره 24، شماره 130 - ( 6-1396 )                   جلد 24 شماره 130 صفحات 1-12 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


گروه ایمنی‌شناسی، دانشکدۀ پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
چکیده:   (207 مشاهده)
مقدمه و هدف: استفاده از مدل‌های حیوانی برای توسعۀ درمان‌های جدید به‌ویژه در بیماری‌های مهمی مثل سرطان‌ها امری مهم و ضروری‌است. در این مطالعه ایجاد سرطان (لوسمی) با تزریق وریدی سلول سرطانی و بررسی مارکرهای سلولی در طحال و خون حیوان پیگیری شده است.

مواد و روش‌‌ها: تعداد پنج میلیون سلول BCL-1 به ورید دمی موش‌های هم‌نژاد BALB/c تزریق شد. پنج موش بعد از دو هفته و پنج موش دیگر چهار هفته بعد کشته شدند و تغییرات ایندکس طحال، سلول‌های خون محیطی و تغییرات بافتی در آن‌ها بررسی شد. سلول‌های طحال و خون با استفاده از مارکرهای IgM و CD5 در فلوسیتومتری از نظر حضور سلول‌های سرطانی بررسی شدند.

نتایج: ایندکس وزنی و نسبت سطح طحال در موش‌های تزریق‌شده افزایش معنادار از نظر آماری داشت (05/0p<)، بالاترین افزایش سطح در گروه چهار هفته‌ای دیده شد (حدود 1.5 برابر کنترل). نسبت لنفوسیت به نوتروفیل در لام خون محیطی از 4.9 به 8.8 رسید (05/0p<). درصد سلول‌هایIgM+CD5+ در طحال موش‌ها از حدود 2.5درصد در گروه کنترل به 14درصد در گروه دو هفته و 32درصد در گروه چهار هفته رسید. این سلول‌ها در خون نیز از حدود 2درصد به 8.8درصد افرایش یافتند. در بررسی هیستولوژیک طحال، گسترش پالپ سفید مشاهده شد.

نتیجه‌گیری: در روش فوق، سلول‌های سرطانی در حیوان مستقرشده گسترش می‌یابند. تغییرات ابعاد طحال، نسبت لنفوسیت به نوتروفیل خون و درصد سلول‌های IgM+CD5+ می‌توانند برای پیگیری وضعیت استقرار سلول‌های سرطانی در حیوان مورداستفاده قرار گیرند و شاخصی برای تحقیقات درمورد روش‌های درمانی جدید باشند.
متن کامل [PDF 851 kb]   (50 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنولوژی