دوره 24، شماره 129 - ( 4-1396 )                   جلد 24 شماره 129 صفحات 10-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

قاسمی زهرا، کیاسالاری زهرا، ابراهیمی فاطمه، انصاری فریبا، شرایلی مریم، روغنی مهرداد. اثر حفاظت عصبی دیوسجنین در مدل تجربی بیماری پارکینسون القاء شده با 6-هیدروکسی دوپامین در موش صحرایی. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1396; 24 (129) :10-0

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-1762-fa.html


چکیده:   (56 مشاهده)

مقدمه و اهداف :بیماری پارکینسون یکی از شایع ترین انواع بیماری‌های نورودژنراتیو می‌باشد که از نظر کلینیکی توسط اختلالات حرکتی مانند کندی حرکات، سختی عضلات، لرزش در حال استراحت و اختلال وضعیت مشخص می‌شود. این مطالعه طراحی شده است تا اثرات ماده موثره دیوسجنین را به عنوان یک ماده با خواص آنتی اکسیدانی و نوروپروتکتیو بر مدل موشی بیماری پارکینسون القا شده توسط 6-هیدروکسی دوپامین بررسی کند.

مواد و روش ها: 40 موش صحرایی نر به چهار گروه تقسیم شدند. 1-شم،2- شم درمان شده با دیوسجنین (100میلیگرم بر کیلوگرم (،3-گروه جراحی شده با 6-هیدروکسی دوپامین و 4- گروه جراحی درمان شده با دیوسجنین . موش ها دیوسجنین را به روش گاواژاز قبل از جراحی برای مدت 1 هفته دریافت کردند. در انتهای این مدت، مدل تجربی بیماری پارکینسون توسط تجویز مستقیم یک طرفه 6-هیدروکسی دوپامین به داخل استریاتوم القا شد. تست رفتاری چرخش قبل و بعد از جراحی مطالعه شد. مالون دی آلدهید  (MDA)، گلوتاتیون  (GSH)، کاتالاز، نیتریت  (NO) و پروتئین رشته ای اسیدی گلیال  (GFAP) در بافت هموژنیزه شده استریاتوم اندازه گیری شدند. همچنین نورون ها با رنگ آمیزی نیسل در بخش متراکم جسم سیاه  (SNc) شمارش و مقایسه شدند.

یافته ها: در بررسی رفتاری تعداد چرخش ها در گروه ضایعه دیده تحت تیمار با دیوسجنین نسبت به گروه ضایعه دیده کاهش معنی دار داشت . (P<0.05) بعلاوه از کاهش تعداد نورون ها در بخش متراکم جسم سیاه در گروه ضایعه تحت تیمار نسبت به گروه ضایعه کاسته شد. (P<0.05) همچنین مقادیر GFAPو MDA مغز را به ترتیب با  (P<0.05) و  (P<0.01) در گروه ضایعه تحت تیمار کاهش در حالیکه مقادیر گلوتاتیون استریاتوم را افزایش داد  (P<0.05). بعلاوه در مورد نیتریت و کاتالاز تغییر معنی داری مشاهده نشد.

نتیجه گیری: پیش درمانی با دیوسجنین موجب بهبود رفتار حرکتی و کاهش عدم تقارن حرکتی در حیوانات ضایعه دیده یا 6-هیدروکسی دوپامین شد و موجب حفاظت نورون ها در بخش متراکم جسم سیاه می گردد که این از طریق کاهش آستروگلیوز و استرس اکسیداتیو به انجام رسیده است.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فارماکولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb