دوره 23، شماره 4 - ( آبان ماه 1394 )                   جلد 23 شماره 4 صفحات 21-28 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


فوق تخصص روانپزشکی-دانشگاه علوم پزشکی کاشان ، z.sepehrmanesh@gmail.com
چکیده:   (3176 مشاهده)

مقدمه وهدف: افسردگی یکی از اختلالات شایع روانپزشکی است که در عملکرد اجتماعی ، شغلی وتحصیلی اختلال ایجاد می کند. لذا هدف مطالعه حاضر بررسی فراوانی افسردگی وافکارخودکشی در کارورزان پزشکی بود.

مواد و روش: این پژوهش یک مطالعه مقطعی تحلیلی است که بر روی کل کارورزان  پزشکی  دانشگاه علوم پزشکی کاشان (160n=) در سال 1393انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مقیاس افسردگی بک 28 سوالی و پرسشنامه حاوی  اطلاعات فردی و عوامل مرتبط با افسردگی بود. داده ها پس از جمع آوری وارد نرم افزار spss16 شده و با استفاده از آزمون های آماری Chi square یا Fisher's Exact  و t-student مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: میانگین نمره افسردگی در کارورزان 39/7±26/10 بود. 45 (1/28%) نفر دارای افسردگی در حد خفیف، 19 (9/11%) نفر دارای افسردگی متوسط و 2 (2/1%) نفر دارای افسردگی شدید بودند.بین محل سکونت با شدت افسردگی رابطه معناداری یافت شد. (5 0/0>p) به طوری که کارورزان ساکن در خوابگاه از شدت  افسردگی  بالاتری برخوردار بودند. بین جنس، سابقه خانوادگی و وضعیت تاهل  با شدت افسردگی رابطه ای معناداری یافت نشد. (5 0/0<p) 8% کارورزان افکار خودکشی داشتند.

نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که شیوع افسردگی در کارورزان پزشکی به خصوص در دانشجویان ساکن خوابگاه بالا میباشد که علت آن میتواند بالا بودن استرس در این دانشجویان باشد. لذا  با  غربالگری  وتشخیص به موقع میتوان از عواقب این اختلال بر عملکرد شغلی ،اجتماعی و تحصیلی  دانشجویات جلوگیری نمود.

 

متن کامل [PDF 554 kb]   (976 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش پزشکی