دوره 17، شماره 84 - ( 10-1388 )                   جلد 17 شماره 84 صفحات 55-62 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

soltanian A, faghihzadeh S, gerami A, mahdi barzi D, cheng J. Analysis of cross-over clinical trials with binary non-compliance variable. daneshvarmed. 2010; 17 (84) :55-62
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-20-fa.html
سلطانیان علیرضا، فقیه‌زاده سقراط، گرامی عباس، مهدی‌برزی داریوش، چنگ جینگ. تحلیل کارآزمایی های بالینی متقاطع با در نظر گرفتن وضعیت تمکین بیماران بعنوان یک متغیر دو حالتی. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1388; 17 (84) :55-62

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-20-fa.html


استاد
چکیده:   (8202 مشاهده)

  مقدمه و هدف : یکی از توانمندترین مطالعات در بررسی اثرات دارویی، کارآزمایی های بالینی دو سوکور می باشد. عدول از پروتکل مطالعه تحلیل داده ها و نتایج را بسیار دشوار می کند. یکی از مشکلات رایج که در مراحل عملیاتی کارآزمایی های بالینی (خصوصا مطالعاتی که مداخله بصورت تجویز دارو است) رخ می دهد عدم مصرف دوز کامل دارو تا پایان مطالعه می باشد( non-compliance ). محققان در تحلیل نتایج کارآزمایی های بالینی وقتی که عدم تمکین وجود دارد از تحلیل intention-to-treat (ITT ) استقاده می کنند. که در صورت وجود عدم تمکین از سوی بیماران، برآوردهایی با دقت کمتر ارائه می کند. در این مطالعه اثر درمان را درمقایسه با دارونما در حضور عدم تمکین بیماران تعدیل خواهیم نمود.

  مواد و روش‌ها : در این مقاله از داده‌های مطالعه مهدی‌برزی استفاده شده است که یک کارآزمایی بالینی متقاطع دوسوکور بوده که در آن 42 بیمار مبتلا به استئوارتریت زانو شرکت داشته و اثر ضددردی و بهبود عملکرد بیماران را با استفاده از داروی گیاهی مذکور به مدت سه هفته در مقایسه با مصرف دارونما مورد بررسی قرار گرفته است. برای تعدیل اثر عدم تمکین بیماران سعی شده با استفاده از یک مدل آماری که نویسندگان آن را پیشنهاد نموده‌اند برآورد شرطی Intention-to-Treat محاسبه شود.

  نتایج : از 42 بیمار شرکت‌کننده در پژوهش حاضر سی نفر (4/71 درصد) زن بود. متغیرهای پیش‌زمینه‌ای مانند جنس، سن، تحصیلات، وزن و قد در شروع مطالعه در دو گروه درمانی مرهم مفاصل و پلاسیبو یکسان بود. نسبت عدم تمکین در دوره‌های اول و دوم مطالعه مهدی‌برزی به ترتیب برابر با 7/35 و 8/23 درصد بود که بر اساس آن‌ها تحلیل ITT تعدیل شد. خطای معیار و اماره نسبت درستنمایی براساس مدل پیشنهادی به مراتب کوکتر از مدل استاندارد بود.

  نتیجه‌گیری :با به کار بردن مدل آماری پیشنهاد شده، تفاوت بین اثرات داروی مرهم مفاصل و دارونما مشهودتر می‌شود.

متن کامل [PDF 216 kb]   (1903 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb