دوره 16، شماره 78 - ( 10-1387 )                   جلد 16 شماره 78 صفحات 19-24 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

seyed mortaz S S, golfam F, khalaj A, taheri H, kholdi N. The Effect of Distal Vein Branch Ligation in Side-to-Side Arterivenous Fistula on the Patency Rate and Complication in one Year. Daneshvar Medicine. 2009; 16 (78) :19-24
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-89-fa.html
سیدمرتاض دکتر سیدسعید، گلفام دکتر فرزانه، خلج دکتر علیرضا، طاهری دکتر حمیدرضا، خلدی ناهید. تأثیر بستن شاخه دیستال وریدی در فیستول شریانی – وریدی پهلو به پهلو بر میزان پایایی یک‌ساله و عوارض آن. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1387; 16 (78) :19-24

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-89-fa.html


چکیده:   (12165 مشاهده)

  مقدمه: شایع‌ترین روش دستیابی عروقی برای دیالیز خونی ( hemodialysis ) فیستول شریانی وریدی است. روش‌های متعددی برای ایجاد فیستول وجود دارد. تاکنون به ‌منظور دستیبابی به فیستولی با بقای بالاتر و عوارض کم‌تر، تکنیک‌های مختلفی ارائه شده‌‌است. این مطالعه به بررسی مقایسه‌ای روشی که در آن ورید دیستال فیستول پهلو به پهلو بسته می‌شود ( distal vein ligation) (DVL ) با روش آناستوموز بدون لیگاتور شاخه دیستال می‌پردازد.

  مواد و روش‌ها: تعداد 120 بیمار با نارسایی کلیه از سال 1379 تا 1382 تحت عمل فیستول‌گذاری قرار گرفتند. بیماران به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. نیمی از بیماران تحت فیستول‌گذاری با DVL قرار گرفتند و نیمی دیگر فیستول بدون DVL داشتند. محل فیستول‌ها در 61 مورد در ناحیه انفیه‌دان تشریحی ( snuffbox) ، 53 مورد در حفره قدام بازویی

  ( fossa antecubital ) و 6 مورد در مچ بود. DVL در 25 مورد از فیستول‌های انفیه‌دان تشریحی و در 29 مورد از فیستول‌های قدام بازویی و در تمام فیستول‌های ناحیه مچ صورت گرفت. پس از یک‌ سال عوارض و پایایی فیستول‌ها مورد مقایسه قرار گرفت.

  نتایج: 23 نفراز بیماران (16/19 درصد) که در ناحیه انفیه‌دان تشریحی فیستول با DVL داشتند و نیز 27 نفر از بیمارانی (5/22 درصد) که در همین ناحیه تحت عمل فیستول بدون DVL قرار گرفتند در طی یک سال عارضه‌ای نداشتند. از 6 بیماری که در ناحیه مچ تحت فیستول‌گذاری قرار گرفته بودند درطی یک سال یک مورد (8/0 درصد) عارضه‌دار شده بود. در فیستول‌های قدام بازویی عوارض در مواردی که همراه با DVL بود در 9 بیمار (8 درصد) و در مواردی که بدون DVL بود در 5 مورد دیده شد (05/0 p >). میزان پایایی فیستول در طی یک سال بررسی شد و مواردی که DVL داشتند با مواردی که DVL نداشتند تفاوت معنادار نداشت

 (05/0 p >).

  نتیجه‌گیری: اگرچه به ‌نظر می‌رسد در آناستوموز پهلو به پهلو بستن ورید دیستال به‌طور فانکشنال آن را به یک آناستوموز انتهای ورید به پهلوی شریان تبدیل می‌کند و به این ترتیب با تکنیک آسان‌تر به روشی کم عارضه‌تر دست خواهیم یافت، اما در این مطالعه تأثیر DVL در محل‌های آناتومیک انفیه‌دان تشریحی و حفره قدام بازویی از لحاظ عوارض و پایایی اختلاف معنادار نداشت.

متن کامل [PDF 243 kb]   (1014 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb