دوره 20، شماره 106 - ( 6-1392 )                   جلد 20 شماره 106 صفحات 35-46 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezagolian S, Hassanpourezatti M, Mousavi S Z, Rhamanifar M, Nosrati N. Comparison of chronic administration of manganese oxide micro and nanoparticles on liver function parameters in male rats . daneshvarmed. 2013; 20 (106) :35-46
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-764-fa.html
رضاقلیان شیوا، حسن‌پورعزتی مجید، موسوی سید زهرا، رحمانی‌فر محمد صفی، نصرتی ناهید. مقایسه تجویز مزمن میکرو و نانوذره اکسید منگنز بر شاخص‌های عملکرد کبدی در موش نر بزرگ آزمایشگاهی. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1392; 20 (106) :35-46

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-764-fa.html


استاديار گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد
چکیده:   (4532 مشاهده)
 

مقدمه و هدف:  تولید و مصرف صنعتی نانو و میکروذرات اکسید منگنز سبب افزایش تماس انسان با آنها شده­است. در این پژوهش، توزیع زیستی منگنز در بافت کبدی موش بزرگ به­دنبال تجویز مزمن هر دو ذره اندازه‌گیری­شد؛ همچنین، اثر آنها بر سرعت افزایش وزن بدن و آزمون عملکرد کبدی موش­ها بررسی­شد.

 

 

 

مواد و روش‌ها: موش‌های بزرگ نر از نژاد ویستار هر دو هفته یک­بار به­مدت چهارده هفته توزین و نانو یا میکروذره اکسید منگنز (μg/kg100) را به­صورت زیرجلدی در گروه­های مختلف دریافت­کردند. نمونه خون به­طور مستقیم از قلب موش­ها (5=n) در زمان­های مشابه گرفته­شد. میزان منگنز نمونه بافت کبدی به روشICP-MS تعیین­شد. سطح سرمی پروتئین تام، آلبومین، بیلی­روبین و آنزیم­های ترانس آمیناز، لاکتات دهیدروژناز و آلکالین فسفاتاز به کمک دستگاه آنالایزر اتوماتیک تعیین­شدند 

 

 

 

نتایج: سرعت افزایش وزن بدن در موش‌های گروه نانو سریع‌تر و در گروه میکرو کندتر از کنترل (05/0>p) بود. توزیع، تجمع و پاک­سازی زیستی منگنز از بافت کبد در گروه نانوذرات با گروه میکروذرات تفاوت­داشت. میزان پروتئین تام، آلبومین، بیلی‌روبین و فعالیت آلکالین فسفاتاز سرم در هر دو گروه افزایش و فعالیت آنزیم‌های ترانس آمیناز و لاکتات دهیدروژناز در هر دو گروه کاهش­یافت (05/0p<).

 

 

 

نتیجه‌گیری: تجویز مزمن نانو و میکروذرات اکسید منگنز به تجمع منگنز در بافت کبدی منجرمی‌شود. خاصیت اکسید کنندگی قوی هر دو ذره و امکان اتصال این ذرات با برخی آنزیم­های کبدی می‌توانند عوامل اصلی آسیب‌های کبدی ناشی از این ذرات باشند.

 
متن کامل [PDF 896 kb]   (661 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb