دوره 20، شماره 102 - ( 10-1391 )                   جلد 20 شماره 102 صفحات 1-8 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Emamgholi A, Kaka G R, Sadri M, Sadraie S H, Zolfaghari D, Borbor Z. Study of biocompatibility of electrospun chitosan-based nanofiber co-cultured with bone marrow stromal cells. daneshvarmed. 2013; 20 (102) :1-8
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-607-fa.html
امامقلی عسگر، کاکا غلامرضا، صدری مینو، صدرایی سید همایون، ذوالفقاری داوود، بوربور زهرا. بررسی زیست سازگاری نانوالیاف الکتروریسی شده بر پایه کیتوسان در همکشتی با سلول‌های استرومایی مغز استخوان (BMSCs) . دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1391; 20 (102) :1-8

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-607-fa.html


استاديار مرکز تحقیقات علوم اعصاب ، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)،تهران
چکیده:   (5948 مشاهده)
 

مقدمه و هدف: مطالعات متعددی در زمینه دستیابی به داربستی جهت رشد سلولهای بنیادی روی آن انجام شده است. هدف از این تحقیق ارائه داربست زیست تخریب پذیر کیتوسان-پلی اتیلن اکسید (PEO) با بررسی توانایی رشد، تکثیر، عدم تمایز و مرگ سلولی سلولهای استرومایی مغز استخوان (BMSCs) بر روی آن می باشد.

 

مواد و روشها: ابتدا تشکیل نانوالیاف کیتوسان-PEO به نسبت90 به 10و80 به 20 به روش الکتروریسی، توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد بررسی قرار گرفت. این اسکافولد بر روی ژلاتین1% در پلیت24خانه ای قرار گرفته و استریل شد. سلولهای BMSCs از استخوان ران موش های صحرایی بالغ استخراج و پس از سه مرحله پاساژ در خانه های خالی پلیت به عنوان گروه شاهد و هم بر روی داربست کشت داده شد. میزان تکثیر، عدم تمایز و سلولهای در حال مرگ در طی روزهای دوم، چهارم و ششم مورد بررسی قرار گرفت.

 

نتایج: نتایج نشان داد که مورفولوژی سلول ها بر روی داربست حفظ شده و مشابه گروه شاهد بود. میزان تکثیر سلولها روی داربست در روزهای متوالی افزایش یافته و اختلاف معنی داری با میزان تکثیر سلولها در کشت سلولها در گروه شاهد نداشت. یافته ها همچنین نشان داد درصد تمایز سلول های BMSCs و درصد میزان مرگ سلولی نیز در سلول های کشت داده شده روی داربست در مواجه با داربست در پایان روز ششم مشابه گروه شاهد بود.

 

نتیجه گیری: تکثیر، عدم تمایز و عدم مرگ سلولی BMSCs بر روی نانوالیاف کیتوسان-PEO زیست تخریب پذیر منجر به ارایه مدلی از داربست گردید، که می تواند در مهندسی بافت و سلول درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

 
واژه‌های کلیدی: نانوالیاف، کیتوسان، داربست، BMSCs
متن کامل [PDF 405 kb]   (1158 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb