دوره 16، شماره 81 - ( 4-1388 )                   جلد 16 شماره 81 صفحات 55-62 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

beiglarian A, hajizadeh E, kazemnejad A, zali M. Postoperative Survival Prediction in Patients with Gastric Cancer. daneshvarmed. 2009; 16 (81) :55-62
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-60-fa.html
بیگلریان اکبر، حاجی‌زاده دکتر ابراهیم، کاظم نژاد دکتر انوشیروان، زالی دکتر محمدرضا. پیش‌بینی بقای پس از جراحی در بیماران مبتلا به سرطان معده. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1388; 16 (81) :55-62

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-60-fa.html


دانشيار
چکیده:   (13297 مشاهده)

  مقدمه و هدف: سرطان معده، دومین سرطان شایع و دومین علت مرگ و میر ناشی از سرطان‌ها در سراسر دنیا شناخته شده است و در ایران آدنوکارسینوم معده کشنده‌ترین نوع سرطان معده است و افراد دارای این نوع سرطان طول عمر کوتاه‌تری نسبت به سایرین دارند.

  در این مطالعه بقای بیماران مبتلا به سرطان معده که در بخش گوارش بیمارستان طالقانی تحت جراحی قرار گرفتند مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت.

  روش بررسی: طی سال‌های 1381 لغایت 1385، تعداد 455 بیمار مراجعه‌کننده با تشخیص قطعی سرطان معده که در بخش گوارش بیمارستان طالقانی تحت عمل جراحی قرار گرفتند به صورت همگروه تاریخی تحت بررسی و آنالیز قرار گرفتند. اثر متغیرهای جنس، سن، شاخص توده بدنی، وضعیت مواجهه با مواد شیمیایی، سابقه فامیلی، درجه تمایز هیستوپاتولوژیک، سابقه مصرف زیاد نمک یا دخانیات، هیستولوژی بیماری، نوع هیستوپاتولوژی، مرحله پیشرفت سرطان، علایم در زمان تشخیص و اندازه ی تومور بر طول عمر بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش کاپلان-مایر، مدل مخاطرات متناسب کاکس و برآوردگر برسلو و تارون-وایر استفاده شد.

  نتایج: 6/71 درصد از بیماران مرد و بقیه (4/28 درصد) زن بودند و میانگین سن در بیماران مرد 39/59 سال و در زنان 22/56 سال بود. میانگین و میانه‌ی بقای این بیماران به ترتیب 56/32 ماه و 3/28 ماه به‌دست آمد و بقای یک ساله، دو ساله، سه ساله، چهارساله و پنج ساله‌ی این بیماران به ترتیب 78/0، 53/0، 40/0، 32/0 و 15/0 به‌دست آمد. مدل مخاطرات متناسب کاکس نشان داد که سن در زمان تشخیص (023/0 p =)، سابقه‌ی فامیلی (045/0 p =) و اندازه‌ی تومور (032/0 p =) با طول عمر بیماران ارتباط معناداری داشته‌اند.

  نتیجه‌گیری و بحث: میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان معده پایین است و به نظر می‌رسد که یکی از دلایل جدی این مسأله، تأخیر در تشخیص باشد. بنابراین، به‌کارگیری آموزش همگانی درباره ی تشخیص و علایم خطر اولیه بیماری و انجام آزمایش‌های دوره‌ای، اجتناب‌ناپذیر است.

 

 

متن کامل [PDF 521 kb]   (1422 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb