دوره 15، شماره 72 - ( 10-1386 )                   جلد 15 شماره 72 صفحات 43-52 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

gharakhanloo R. Distribution of Calcitonin Gene Related Peptide in Neuromuscular Junctions of Rat Skeletal Muscles after Increased Activity. daneshvarmed. 2008; 15 (72) :43-52
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-413-fa.html
قراخانلو رضا. توزیع پپتاید وابسته به ژن کالسی تونین در پیوندگاه عصبی- عضلانی عضلات مختلف موش سفید، متعاقب افزایش فعالیت بدنی. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1386; 15 (72) :43-52

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-413-fa.html


استاديار گروه تربیت بدنی دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (8264 مشاهده)

مقدمه و هدف: اخیراً نشان داده شده که مقدار CGRP در جسم سلولی و آکسون نرون‌های حرکتی که به عضلات باز‌کننده موش‌های سفید عصب رسانی می‌کنند افزایش پیدا می‌کند. با توجه به نقش احتمالی رهایش CGRP از پایانه‌های عصبی در سازگاری‌های پیوندگاه عصبی- عضلانی (NMJ)، در این تحقیق، تأثیر یک برنامه تمرین استقامتی بر مقدار نسبی این نروپپتاید در پیوندگاه عضله تندانقباض (پلانتاریس) و عضله کندانقباض (نعلی) ساق موش‌های سفید ماده مورد بررسی قرار گرفت.

روش تحقیق: صفحات محرک انتهایی (End Plates, EP) از طریق انکوبه کردن قطعات طولی عضلات با بونگارو توکسین نشان‌دار (FITC- labeled-Ü-bungarotoxin) شناسایی شدند و مقدار نسبی CGRP در اعصاب انتهایی مربوط با روش ایمونوهیستو شیمیایی و نیز روش تجزیه و تحلیل تصویری اندازه‌گیری شد. اندازه پیوندگاه‌ها نیز مطالعه گردید.

نتایج: در هر دو عضله، کم‌تر از 14 درصد از NMJS در حد شدید و متوسط رنگی‌شدن (نشانه وجود CGRP) را ظاهر ساختند، در حالی که در اکثر آن‌ها (بیش از 50 درصد) CGRP وجود نداشت. در موش‌های تمرین‌کرده، یک کاهش معنادار (16 درصد) در پیوندگاه‌های دارای CGRP در عضله نعلی دیده شد. در عضله پلانتاریس نیز چنین تمایلی وجود داشت، ولی مقدار آن معنادار نبود. در هر دو عضله نعلی و پلانتاریس از موش‌های تمرین‌کرده،‌ اندازه پیوندگاه‌ها به‌طور با معنا بزرگ‌تر از عضلات مشابه در حیوان‌های کنترل بود.

جمع‌بندی: نتایج این تحقیق حاکی از آن است که در پی تمرین استقامتی، مقدار CGRP در NMJ بر خلاف آنچه در جسم سلولی و آکسون اتفاق می‌افتد، کاهش می‌یابد. با توجه به کارکردهای مختلف ساختاری و عملکردی CGRP، این امر می‌تواند نشاندهنده اهمیت فعالیت بدنی در پیشگیری و یا درمان اختلالات و بیماری‌های عصبی عضلانی باشد که معلوم کردن جزئیات آن، مستلزم انجام تحقیقات بیش‌تر است.

 

متن کامل [PDF 431 kb]   (915 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb