دوره 19، شماره 95 - ( 8-1390 )                   جلد 19 شماره 95 صفحات 1-8 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

khaleghi S, rahbarizadeh F, Azadmanesh K, Rasaiee M J, Jafari F. Synthesis of chimeric T cell receptor with OX40 co-stimulatory receptor targeted against breast cancer cells. daneshvarmed. 2011; 19 (95) :1-8
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-366-fa.html
خالقی سپیده، رهبری‌زاده فاطمه، آزاد منش کیهان، رسایی محمد جواد، جعفری فرنوش. ساخت گیرنده کایمریک لنفوسیت T دارای کمک محرک OX40 علیه سلول‌های سرطان سینه. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1390; 19 (95) :1-8

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-366-fa.html


استاديار گروه بیوتکنولوژی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (9895 مشاهده)

مقدمه و هدف: گیرنده­های کایمریک سلول­های T روش خوبی برای ایمنوتراپی سرطان فراهم‌کرده‌است. در این گیرنده بجای قطعه متغیر گیرنده سلول T از نانوبادی استفاده‌شده‌است. نانوبادی یا VHH کوچکترین قطعه آنتی‌بادی زنجیره سنگین شتری است که قابلیت اتصال به آنتی­ژن دارد و نیز همولوژی بسیاری با VH انسانی داشته، از قدرت ایمنی زایی اندکی بهره‌مند است. سازه رسپتور کایمریکی که در آزمایشگاه ما ساخته‌شده دارای VHH-hing-CD28-CD3ζ است. اگرچه گیرنده­های کایمریکی که از طریق CD3ζ فعال می­شوند اینترفرون گاما آزاد می­کنند، اما به علت نبود سیگنال­های کمک تحریکی  نمی­توانند به طور کامل فعال شوند. لذا وجود CD28 باعث رهاسازی اینترلوکین 2 شده و تکثیر تومور را محدود می­کند؛ اما باعث فعال شدن کامل T سل نمی­شود. به‌منظور بهبود عملکرد گیرنده­های کایمریک، اندودامین­های سه بخشی ساخته‌شده‌است که شامل CD28-OX40-CD3ζ است. به دنبال تحریک سلول­های T کمک محرک OX40 سیگنال­های قوی فعا‌ل‌سازی و طولانی‌مدت برای این سلول­ها ایجادمی­کند که برای حفظ پاسخ ایمنی بسیار مهم است.

مواد و روش­ها: در این تحقیق پرایمرهای هم­پوشان که 60% از توالی OX40 را در برداشت سنتز و قطعه CD28-Ox40-CD3ζ با روش SOE PCR ایجاد شد و سپس این توالی با قطعه  CD28-CD3ζ در سازه  VHH-hing-CD28-CD3ζ جایگزین شد. بعد از انتقال این سازه به درون سلول­های Jurkat) T) بیان گیرنده در سطح mRNA و عملکرد آن با روش­های semi-quantitative RT PCR و کیت الایزا سنجش IL-2 ارزیابی‌شد.

نتایج و نتیجه­گیری:  نتایج حاکی از آن است که عملکرد و بیان سازه دارای OX40 بیشترشده‌است. با توجه به نتایج ارزیابی IL-2 و semi-quantitative RT PCR می­توان چنین نتیجه‌گیری‌کرد که میزان بیان سازه‌های pCDNA-1 hinge CAR-OX40 و pCDNA-2 hinge CAR-OX40 برابرند اما عملکرد سازه pCDNA-2 hinge CAR-OX40 بیشتر است.

 

متن کامل [PDF 463 kb]   (1263 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb