دوره 28، شماره 2 - ( تیر ماه 1399 )                   جلد 28 شماره 2 صفحات 61-75 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Faryadi R, Gholami M, Ebrahim K. Effect of one course endurance training and L-arginine supplementation on the coagulation system related factors in post-menopausal women with hypertension. DMed. 2020; 28 (2) :61-75
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2250-fa.html
فریادی روناس، غلامی ماندانا، ابراهیم خسرو. تأثیر یک دوره تمرین استقامتی و مکمل یاری ال آرژنین بر عوامل مرتبط با سیستم انعقادی در زنان یائسه مبتلا به پرفشاری خون. دانشور پزشکی: نشریه پژوهشی پایه و بالینی. 1399; 28 (2) :61-75

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2250-fa.html


گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (147 مشاهده)
مقدمه و هدف: تمرین استقامتی و مکمل ال آرژنین نقش مؤثری در کنترل پرفشاری خون دارند؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یک دوره تمرین استقامتی و مکمل یاری ال آرژنین بر عوامل مرتبط با سیستم انعقادی در زنان یائسه مبتلا به پرفشاری خون اجرا شد.
مواد و روش ها: تعداد 40 زن یائسه دارای پرفشاری خون (56/2±26/55 سال، شاخص توده بدن: 18/1±61/28 kg/m2) در گروه های دارونما، ال آرژنین، تمرین و تمرین+ال آرژنین قرار گرفتند. برنامه تمرین استقامتی به مدت 12 هفته با 75-60 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد. مصرف ال آرژنین نیز روزانه 6 گرم بود. خون‌گیری در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون (48 ساعت بعد از جلسه آخر تمرین یا مصرف ال آرژنین) انجام و سطوح پلاسمایی بازدارنده فعال کننده پلاسمینوژن 1 (PAI-1)، فیبرینوژن و مولکول چسبان بین سلول (ICAM-1) اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل یافته ها با آزمون آنالیز کوواریانس و در سطح معناداری 05/0>p انجام شد.
نتایج: سطوح PAI-1 در گروه ال آرژنین، تمرین و تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه دارونما و همچنین در گروه تمرین و تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه ال آرژنین کاهش یافت. سطوح فیبرینوژن و ICAM-1 نیز در گروه تمرین و تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه دارونما و ال آرژنین کاهش معناداری نشان داد. کاهش فشار خون سیستولی در گروه-های ال آرژنین، تمرین و تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه دارونما، در گروه تمرین نسبت به گروه ال آرژنین و همچنین در گروه تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه تمرین معنادار بود. علاوه بر این، کاهش فشار خون دیاستولی در گروه های تمرین و تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه دارونما مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: ال آرژنین علاوه بر اینکه به تنهایی نیز می تواند در کاهش فشار خون سیستولی و PAI-1 مؤثر باشد، می تواند تأثیر تمرین ورزشی در کاهش فشار خون سیستولی را افزایش دهد. به نظر می رسد که 12 هفته مصرف ال آرژنین نمی تواند تأثیری بر فیبرینوژن و ICAM-1 داشته باشد و کاهش فشار خون مستقل از این عوامل اتفاق می افتد.
متن کامل [PDF 1263 kb]   (11 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb