دوره 28، شماره 2 - ( تیر ماه 1399 )                   جلد 28 شماره 2 صفحات 14-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghahramani Dereshki M, Banaeifar A A, Arshadi S, Soheily S. Effects of aerobic training on expression of HNF-4α and G6pase genes in hepatocyte of streptozotocin-nicotinamide induced type-2 diabetic male rats. DMed. 2020; 28 (2) :14-27
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2246-fa.html
قهرمانی درشگی مهری، بنائی فر عبدالعلی، ارشدی سجاد، سهیلی شهرام. تأثیر تمرینات هوازی بر بیان نسبی ژن‌های HNF-4α و G6Pase بافت کبد موش‌های صحرایی نر دیابتی نوع 2 ناشی از نیکوتین ‌آمید- استرپتوزوتوسین. دانشور پزشکی: نشریه پژوهشی پایه و بالینی. 1399; 28 (2) :14-27

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2246-fa.html


گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (136 مشاهده)
مقدمه و هدف: تنظیم ژن‌های گلوکونئوژنز کبدی، یکی از سازوکارهای مهم برای درمان دیابت نوع 2 است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر تمرینات هوازی بر بیان ژن‌های HNF-4α و G6Pase در بافت کبد‌ موش‌های صحرایی نر دیابتی نوع 2 ناشی از نیکوتین‌آمید- استرپتوزوتوسین است.
مواد و روش ها: این طرح به صورت مطالعه مداخله‌ای تجربی روی 18 سر موش صحرایی نر با میانگین وزن 20±220 گرم، در گروه‌های کنترل دیابتی و دیابتی هوازی به مدت 10 هفته انجام شد. آزمودنی‌ها ابتدا با نیکوتین‌آمید- استرپتوزوتوسین دیابتی شدند سپس در دو گروه کنترل دیابتی و دیابتی هوازی به صورت تصادفی جایگزین شدند. برنامه تمرینی 10 هفته و پنج روز در هفته، به مدت 50-15 دقیقه و سرعت 26-16 متر/دقیقه، با افزایش تدریجی زمان و سرعت بود. موش‌های صحرایی، 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، بی‌هوش و جراحی شدند. خون‌گیری و اندازه گیری شاخص های تحقیق صورت گرفت. میزان بیان پروتئین‌های HNF-4α و‌ G6Pase کبدی موش‌‌ها با روش RT-PCR انجام شد. مقایسه با آزمون تی‌ مستقل و در سطح معنی‌داری 05/0<P انجام پذیرفت.
نتایج: تغییرات بیان پروتئین‌های HNF-4α و G6Pase بین دو گروه دیابتی هوازی و کنترل دیابتی تفاوت معنی داری نداشت. همچنین تمرین هوازی باعث کاهش معنی‌دار گلوکز سرمی، افزایش معنی‌دار سطوح انسولین و کاهش شاخص مقاومت به انسولین در گروه تمرین هوازی نسبت به گروه کنترل شد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج تحقیق، ساز و کارهای درگیر در بهبود نیم‌رخ گلیسمیک با تمرینات هوازی در شرایط دیابتی را نمی‌توان به تغییر در بیان ژن‌های HNF-4α و G6Pase نسبت داد.
متن کامل [PDF 1190 kb]   (11 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb