دوره 18، شماره 91 - ( 12-1389 )                   جلد 18 شماره 91 صفحات 61-70 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rostami H R, Azizi Mal Amiri R, Mohammad K M, Javadipoor S, Ghanbari S. The effects of treatment environment on results of constraint-induced movement therapy in children with hemiplegic cerebral palsy. daneshvarmed. 2011; 18 (91) :61-70
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-210-fa.html
بررسی تأثیر محیط درمان بر نتایج حرکت درمانی همراه با محدودیت در کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1389; 18 (91) :61-70

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-210-fa.html


چکیده:   (6876 مشاهده)

مقدمه و هدف: فلج مغزی به اختلالی غیرپیشرونده در مغز نابالغ و نوع همی پلژی آن به درگیری بیشتر یک سمت بدن اطلاق­می­شود. هدف این مطالعه، تعیین تأثیر محیط درمان بر نتایج حرکت درمانی همراه با محدودیت درکودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی بود.

 

مواد و روش‌ها: در این مطالعه کار آزمایی بالینی تصادفی یک سویه کور، عملکرد دست مبتلای 10 کودک مبتلا به فلج مغزی همی پلژی از جامعه در دسترس شهر اهواز در سال 1389 در دو گروه 5 نفره بررسی­شد. برنامه درمانی شامل اجرای روش حرکت درمانی همراه با محدودیت را به مدت سه هفته در دو محیط منزل و کلینیک زیر نظر یک کاردرمانگر شامل می­شد. ابزارهای فعالیت حرکتی کودکان و کفایت حرکتی برواینینکس-اوزرتسکی، قبل، بعد و یک ماه پس از اتمام مداخلات ارزیابی را صورت­دادند. از نرم افزار SPSS-16 به­منظور انتخاب تصادفی نمونه­ها و همچنین تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس در تکرار مشاهدات در سطح معناداری 05/0 استفاده­شد.   

 

نتایج: عملکرد حرکتی دست مبتلای کودکان درتمام ابزارهای ارزیابی به­جز زیرمجموعه هماهنگی حرکتی ابزار ارزیابی کفایت حرکتی برواینینکس-اوزرتسکی در جلسه پس­از اتمام مداخلات درمانی، بهبود معناداری (05/0 P<) را از لحاظ آماری نشان­داد (سرعت و مهارت اندام فوقانی: تغییر میانگین گروه منزل از 32/0 ± 60/0 به 26/0 ± 50/1 و گروه کلینیک از 38/0 ± 52/0 به 24/0 ± 52/1). تجزیه­و­تحلیل اطلاعات جلسه پیگیری ارزیابی،حاکی از ماندگاری نتایج درهر دو گروه بود؛ اما بهبودی در گروه منزل ادامه­یافت (تغییر میانگین از 26/0 ± 50/1 به 16/0 ± 10/2) و به­طور معناداری از لحاظ آماری با گروه کلینیک تفاوت­داشت (05/0 P<).  

 

نتیجه­گیری: تمرین­های حرکتی به روش محدودیت درمانی سبب بهبود عملکرد حرکتی دست کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی را سبب­می­شود و بهبودی بیشتر کودکان در گروه منزل حاکی از بهبود فرایند یادگیری با تمرین در محیط و شرایط آشناست.  

متن کامل [PDF 278 kb]   (1093 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb