دوره 27، شماره 141 - ( 4-1398 )                   جلد 27 شماره 141 صفحات 27-40 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Parastesh M, Yousefvand Z, Moghadasi S. Comparison of the effect of moderate-intensity interval training (MICT) and high-intensity interval training (HIIT) on testicular structure, serum level of malondialdehyde and total antioxidant capacity of male diabetic rats. Daneshvar Medicine. 2019; 27 (141) :27-40
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2077-fa.html
پرستش محمد، یوسفوند زهرا، مقدسی سمیرا. مقایسه تأثیر تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر ساختار بیضه، سطح سرمی مالون‌دی‌آلدئید‌ و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی موش‌های صحرایی نر دیابتی. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1398; 27 (141) :27-40

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2077-fa.html


گروه فیزیولوژی و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
چکیده:   (322 مشاهده)
مقدمه و هدف: افزایش مالون‏دی‏آلدئید‏ و کاهش ظرفیت تام آنتی‏اکسیدانی مرتبط با گلوکز خون بالا، مقاومت به انسولین در دیابت نوع 2 موجب تخریب بافت و ساختار بیضه میشود. هدف مطالعه حاضر تأثیر شدت‏های مختلف تمرین هوازی بر سطوح سرمی مالون‏دی‏آلدئید‏، ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی و ساختار بیضه موش‌های صحرایی نر دیابتی بود.
 
روش بررسی: در این مطالعه تجربی 46 ﺳﺮ موش صحرایی از ﻧﮋاد ویﺴﺘﺎر ﺑﺎ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ وزن 45±205 ﮔﺮم به‌طور ﺗﺼﺎدﻓﯽ در چهار ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل سالم‏ بی تمرین، کنترل دیابتی بی تمرین، دیابتی تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و دیابتی تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. گروه‏های تمرینی برنامه تمرین را به مدت 10 هفته اجرا کردند. داده‎ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ﺗﺤﻠﯿﻞ واریﺎﻧﺲ یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0 بررسی شدند.
 
نتایج: تمرین MICT و HIIT موجب کاهش معنادار قند خون ناشتا، MDA و افزایش معنادار TAC در گروه‏های تمرین دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد (05/0P). 10 هفته تمرین MICT و HIIT موجب ﺑﻬﺒـﻮد ساختار بیضه بویژه حجم لوله‏های منی ساز، حجم کل بیضه، حجم بافت بینابینی، قطر لوله منی ساز و وزن بیضه چپ در گروه‏های تمرین دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد (05/0P). بین تغییرات حاصل شده دو روش تمرینی MICT و HIIT تفاوت معناداری در متغیرهای وابسته مشاهده نشد (05/0P).
 
نتیجه‌گیری: به نظر می‎رسد دو روش تمرینی MICT و HIIT از طریق کاهش قند خون، شاخص مقاومت به انسولین و سطح سرمی MDA و TAC، ﺗأﺛﯿﺮات مثبت در ﺑﻬﺒـﻮد ساختار بیضه موش‌های صحرایی دیﺎﺑﺘـﯽ ﺷﻮد. با این دو روش تمرینی تأثیرات متفاوتی در متغیرهای ذکر شده نداشتند. 
متن کامل [PDF 1091 kb]   (52 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb