دوره 27، شماره 140 - ( 2-1398 )                   جلد 27 شماره 140 صفحات 1-10 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sherafati Moghadam M, Daryanoosh F, Salesi M, Fallahi A, Hemati Nafar M. The effect of high intensity interval training on complex mammalian target of Rapamycin 1 (mTORC1) pathway in Flexor hallucis longus muscle (FHL) of streptozotocin-induced diabetic rats . Daneshvar Medicine. 2019; 27 (140) :1-10
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2057-fa.html
شرافتی‌مقدم محمد، دریانوش فرهاد، ثالثی محسن، فلاحی علی‌اصغر، همتی‌نفر محمد. تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر مسیر کمپلکس یک هدف راپامایسین در پستانداران (mTORC1) در عضله اسکلتی خم‌کننده طویل انگشتان پا (FHL) موش‌های صحرایی دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1398; 27 (140) :1-10

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-2057-fa.html


گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
چکیده:   (59 مشاهده)
مقدمه و هدف: شناخته‌شده‌ترین مکانیسم تنظیم‌کننده فعالیت مسیر mTORC1 در عضله اسکلتی مسیر وابسته به انسولین/IGF-1 است. هنوز نقش تمرین HIIT بر این مسیر مهم در سنتز پروتئین در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بررسی نشده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر مسیر کمپلکس یک هدف راپامایسین در پستانداران (mTORC1) در بافت عضله FHL موش‌های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 است.
 
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 16 سر موش صحرایی نر 2 ماهه از نژاد اسپراگوداولی با میانگین وزن 20±260 گرم انتخاب و پس از دیابتی شدن از طریق القاء STZ و نیکوتین‌آمید به روش تصادفی به 2 گروه، تمرین (8 سر) و کنترل (8 سر) تقسیم ‏شدند؛ گروه تمرینی 4 روز در هفته مطابق با برنامه تمرینی به‏ مدت 4 هفته به فعالیت ورزشی پرداختند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه برنامه تمرینی نداشتند. همچنین موش‌های صحرایی هیچ‌گونه درمانی با انسولین را در طول دوره پژوهش نداشتند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون t-مستقل استفاده‏ شد.
 
نتایج: افزایش معناداری در محتوای پروتئین‌های AKT1 (005/0p<)، mTOR (0001/0p<P70S6K1 (008/0p<) و 4E-BP1 (001/0p<) در گروه‌ تمرین نسبت به کنترل مشاهده شد.
 
نتیجه‌گیری: تمرین HIIT منجر به افزایش محتوای پروتئین‌های AKT1، mTOR، P70S6K1 و 4EBP1 در بافت عضله اسکلتی FHL آزمودنی‌های دیابتی تحقیق حاضر شد؛ بنابراین، با توجه به نقش‌های مهم این پروتئین‌ها در سنتز پروتئین، فعالیت ورزشی HIIT می‌تواند یک مکانیسم مهم برای افزایش سنتز پروتئین یا هیپرتروفی عضلانی باشد.
متن کامل [PDF 668 kb]   (23 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb