دوره 17، شماره 87 - ( 4-1389 )                   جلد 17 شماره 87 صفحات 43-52 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

narenjkar J, roghani M, sedaghat R, tahami M. The effect of oral feeding of Cynara scolymus L. on thoracic aorta contractile response in diabetic rats. daneshvarmed. 2010; 17 (87) :43-52
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-115-fa.html
نارنجکار دکتر جمشید، روغنی دکتر مهرداد، صداقت دکتر رضا، تهامی محمد. اثر مصرف خوراکی کنگر فرنگی بر پاسخگویی انقباضی آئورت سینه‌ای موش صحرایی دیابتی . دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1389; 17 (87) :43-52

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-115-fa.html


دانشيار گروه فيزيولوژي و مركز تحقيقات گياهان داروئي
چکیده:   (7990 مشاهده)

  مقدمه و هدف: با توجه به افزایش بروز آترواسکلروز و بیماری‌های قلبی-عروقی در بیماری دیابت قندی و وجود شواهدی مبنی بر اثر ضددیابتی گیاه کنگر فرنگی، اثر مصرف خوراکی این گیاه به مدت 6 هفته بر پاسخگویی انقباضی آئورت سینه‌ای ایزوله در مدل تجربی دیابت قندی در موش صحرایی بررسی قرار شد.

 

  مواد و روش کار: موش‌های صحرایی به چهار گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با گیاه، دیابتی و دیابتی تحت درمان با گیاه تقسیم بندی شدند. برای دیابتی کردن موش‌ها از استرپتوزوتوسین به میزان 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی استفاده شد. دو گروه تحت تیمار با گیاه نیز پودر این گیاه مخلوط شده با غذای استاندارد موش را با نسبت وزنی 25/6 درصد دریافت کردند. در پایان هفته ششم، پاسخ انقباضی حلقه‌های آئورت سینه‌ای به کلرور پتاسیم و نور آدرنالین با استفاده از اسباب بافت ایزوله بررسی قرار شد.

 

  نتایج: پاسخ انقباضی آئورت سینه‌ای در گروه دیابتی تحت درمان با کنگر فرنگی به کلرور پتاسیم تفاوت معنادار نسبت به گروه دیابتی نشان نداد و این پاسخ در مورد نورآدرنالین در گروه دیابتی تحت تیمار (05/0 p <) به طور معنادار کمتر از گروه دیابتی درمان نشده بود. هم‌چنین هیچ‌گونه تغییر معنادار در پاسخ انقباضی به کلرور پتاسیم و نورآدرنالین در گروه کنترل تحت تیمار در مقایسه با گروه کنترل مشاهده نشد.

 

  نتیجه‌گیری: مصرف خوراکی کنگرفرنگی به مدت 6 هفته دارای اثر هیپوگلیسمیک بوده و در کاهش پاسخ انقباضی سیستم عروقی و به احتمال در جلوگیری از بروز هیپرتانسیون متعاقب در مدل تجربی دیابت قندی نوع 1 در موش صحرایی مؤثر است.

متن کامل [PDF 302 kb]   (1070 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb