دوره 22، شماره 113 - ( 8-1393 )                   جلد 22 شماره 113 صفحات 71-76 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Neuroprotective effect of epigallocatechin gallate in an experimental model of Parkinson’s disease induced by 6-hydroxydopamine. daneshvarmed. 2014; 22 (113) :71-76
URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-1040-fa.html
قینی محمدحسین، روغنی مهرداد، مس کار حسین. اثر حفاظتی اپی‌گالوکاتکین گالات در مدل بیماری پارکینسون القاشده با 6-هیدروکسی دوپامین. دو ماهنامه علمی - پژوهشی دانشور پزشکی. 1393; 22 (113) :71-76

URL: http://daneshvarmed.shahed.ac.ir/article-1-1040-fa.html


استاد مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
چکیده:   (2016 مشاهده)
مقدمه و هدف: بیماری پارکینسون، نوعی بیماری حرکتی شایع در افراد با سن بالا ست که به علت تحلیل‌رفتن نورون‌های دوپامینرژیک بخش متراکم جسم سیاه مغز میانی ایجادمی‌شود. با توجه به خاصیت حفاظت نورونی و آنتی‌اکسیدانی اپی‌گالوکاتکین گالات (EGCG)، هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر حفاظت عصبی این ماده در مدل تجربی بیماری پارکینسون بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، موش‌های صحرایی نر (32 =n) به چهار گروه «شم، شم تحت تیمار باEGCG ، ضایعه‌دیده و ضایعه‌دیده تحت درمان با EGCG» تقسیم‌شدند. مدل بیماری پارکینسون، توسط تزریق 5 /12 میکروگرم 6-هیدروکسی دوپامین حل‌شده در محلول سالین آسکوربات به داخل نئواستریاتوم طرف چپ ایجادشد. گروه‌های شم و ضایعه‌دیده تحت درمان، از روز پیش از انجام عمل جراحی استریوتاکسیک، 20 میلی‌گرم بر کیلوگرم دارو را در دو نوبت با فاصله زمانی 24 ساعت به‌صورت داخل‌صفاقی دریافت‌کردند. در پایان هفته اول، رفتار چرخشی به‌دنبال تزریق آپومورفین، طی 1 ساعت و تعداد نورون‌های دوپامینرژیک بخش متراکم جسم سیاه، مورد شمارش قرارگرفت. یافته‌ها: در گروه ضایعه‌دیده، آپومورفین، موجب بروز رفتار چرخشی به سمت مقابل ناحیه آسیب‌دیده شد (0001/0p<) و تعداد نورون‌های بخش متراکم جسم سیاه سمت چپ، کاهشی معنی‌دار را در مقایسه با گروه شم نشان‌داد (05/0 p<). تجویز EGCG به گروه ضایعه‌دیده، موجب کاهش معنی‌دار تعداد چرخش‌های القاشده به‌وسیله آپومورفین شد (05/0 p <)، هرچند تأثیری معنی‌دار بر تعداد نورون‌های بخش متراکم جسم سیاه نداشت. نتیجه‌گیری: تجویز داخل‌صفاقی EGCG به‌صورت پیش‌درمان، موجب کاهش عدم تقارن حرکتی (کاهش شدت رفتار چرخشی) در مدل تجربی بیماری پارکینسون می‌شود و دارای اثر حفاظتی در حد معنی‌دار در برابر توکسیسیتی 6-هیدروکسی دوپامین نیست.
متن کامل [PDF 599 kb]   (496 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فارماکولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشور پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Daneshvar

Designed & Developed by : Yektaweb